徒：还不知道该问什么，请师父引导。 师：修行怎么样？自己感觉怎么样？修行的状态和结果怎么样？ 徒：感觉我能更仔细地审视自己了，也能更好地放下。尤其是遇到一些重复的事情的时候，放下所需的时间好像变短了。而且我感觉能更发自内心地放下。但我也有很多不足，并不是只有优点。 师：你去观察水里的鱼，那些小鱼。你看水是什么样的？关注的应该是水，水是宁静祥和的。不要变成鱼，不要变成心的各种情绪。当我们工作、做饭或者做其他事情时，内心会涌出一些情绪，然后就从口中说出来。我还没有完全理解这个过程。我有点喜欢指责别人。 徒：我感觉我理解了一点，但还不够透彻。因为我内心深处是一个很…怎么说呢？比较“女性化”的人。比如，在下达指令、分配任务，或者做对了什么事情的时候，我内心会抱怨，会说一些话，比如“这样这样才对”。我内心有点混乱，不知道该怎么形容。我理解，但无法用语言表达。我想看到这种行为模式是不对的，因为它是一种习惯。我意识到这是一种“行蕴”，是种装饰，不要沉迷于行蕴。我们不沉迷于行蕴，内心就会宁静祥和，像水一样。然后我们会看到我们那些抱怨、喋喋不休、急躁、挑剔的行为，意识到这些都是不好的。我们希望一切都井然有序，但这只是内心产生的一种现象，我们要意识到这只是“鱼”。让心像水一样，保持宁静祥和。性格是无法改变的，每个人都有自己的性格，但不要沉迷于“鱼”，让心像水一样。该说就说，该讲就讲，但不要真的用心去说，否则内心就会失去宁静，充满痛苦。心和水必须同时存在。无论我们如何抱怨，都要保持内心的平静。 徒：感谢师父。其实我并没有什么疑问，只是想到我之前读到的一点内容，关于我们总是喜欢胡思乱想，想这想那。我真的认同，觉得确实不应该这样，没有必要去想别人，那样只会让我们心烦意乱。如果我们不加以控制，思绪就会像脱缰的野马一样。我们要意识到这些只是“行蕴”，只是心理活动和念头。不要沉迷其中，如果我们不沉迷，内心就会宁静祥和。这和师父之前讲的是同一个道理，我们明白无法完全阻止念头，但我们可以选择不沉迷于它们。无论别人说什么，做什么，我们都能理解，但我们要明白这些只是行蕴。如果我们不沉迷于行蕴，该说什么就说什么，该不说什么就不说什么，我们的心就会保持平静祥和。如果总是沉迷于各种念头和心理活动，内心就无法保持平静。我在这方面做得还不够好，还有很大的进步空间。虽然有所进步，但我还是会沉迷于抱怨。 师：我们要注意，以前可能更严重，但现在有所减少。即使现在有所减少，我们还是需要学习如何不沉迷于这些负面情绪。抱怨是一种习惯，但如果我们能意识到自己在抱怨，我们就能避免成为一个“爱抱怨的人”。你可能只是在心里抱怨，不敢大声说出来，但这仍然是一种执着。我们只是认知到“行蕴”的存在，但还没有真正放下。 徒：我能认清所有的行蕴。我现在在帮丈夫整理车上的东西，他经常听师父的开示。他经常在YouTube上听佛法开示，学习了很多。他经常开车上下班，一路都在听。 师：YouTube上的内容要及时更新。可以关注YouTube，也可以加入弟子的Line群组，他们都会分享最新的内容。 徒：我还想请教师父一个问题。 师：有什么疑问？ 徒：我曾经拜访过很多位老师。不同的老师的说法不太一样，比如关于心的分类，有的老师说有两种，有的老师说有三种。我听师父说有三种，这对我来说是一种新的知识。他们还说，如果沉迷于快乐，可能会转世成“星儿”或者“不了解情况的孩子”。 师：能学到新的知识就好。 徒：我现在正在努力学习。师父建议我听其他人的YouTube频道，但我听不了多久就关掉了，因为我接受不了。今天我尝试听了一下，还是关掉了。 师：关掉就好。 徒：我从小就害怕鬼。我不敢看恐怖电影，也不敢去葬礼，怕“沾染到不好的东西”。我也不敢看尸体。我正在努力练习观想自己的身体变成白骨。我没办法看别人的尸体，但可以观想自己的身体变成白骨。我去其他省份参加研讨会，看到很多骨灰坛，觉得数量太多了。 师：别害怕。 徒：我也准备好往生互助会了。我害怕我会突然倒地不起，所以想提前做好准备。我害怕会有鬼在我耳边哭诉，说我没有帮他们往生。 师：你别害怕。 徒：我真的很怕鬼。 师：有没有什么方法可以克服对鬼的恐惧？ 徒：有什么方法可以克服对鬼的恐惧？ 师：我也怕鬼。 徒：师父您也怕鬼？ 师：是啊。 徒：有什么方法可以克服对鬼的恐惧？ 师：去找他们。 徒：我婆婆刚去世的时候，我洗澡都害怕。 师：从上面下来？ 徒：对，从上面下来。 师：不敢。 徒：后来情况好多了。我想积累更多的功德，然后把功德分享给他们。如果有人来找我，说明我有福报，可以帮助他们。 师：要多做功德。 徒：我的丈夫去参加研讨会，我也跟着一起去。他打呼噜睡得很香，而我却睡不着。 师：他们是来找你的。 徒：如果我听到奇怪的声音，说明他们是认识的人，他们是来寻求帮助的。我既能感受到他们的存在，又能帮助他们。 师：是啊。 徒：有时候我只是能感觉到有人跟着我，但有时候我能看到他们，也能听到他们。他们一直跟着我。他们无处不在，我们走在路上，都会和他们擦肩而过，只是我们看不见而已。 师：你有没有回向功德？ 徒：没有。 师：可以回向功德，直接回向，不用透过我。如果你不回向，他们会一直跟着你，生生世世。你有没有曾经修行过？ 徒：我感觉我有宿世的因缘，但还是会继续轮回。如果我不断地积累功德，我会不断地轮回，永远找不到终点。 师：你不想轮回？ 徒：不想轮回。 师：那你就要下定决心，在今生就结束轮回，在今生就解脱。 徒：好的，师父。 师：下定决心就好了。 徒：明白了，我会回向功德给我的丈夫。 师：回向功德吧。 徒：是啊。 师：以后听法会更容易理解。 徒：明白了。 师：心里要下定决心，从内心深处发出真诚的愿望，告诉自己：“我不想再轮回了，轮回太痛苦了。” 徒：明白了，我要问您一个问题。 师：问吧。 徒：能把回向文给我吗？多几份也可以。 师：回向完之后，感觉身体很轻松。 徒：是啊，我感觉很轻松。 师：还有什么疑问吗？ 徒：没有了。我是师父您的忠实粉丝。 师：很快你就会变得很厉害。 徒：我经常在YouTube上听您的开示。 师：多关注YouTube。 徒：回向完之后，你感觉怎么样？有没有下定决心，在今生就结束轮回？ 师：在今生就结束轮回，真正解脱。如果你的决心不够坚定，即使你住在山里，也无法解脱。如果你不下定决心，你的心就无法真正理解。如果你下定决心，你的心就会真正理解。 徒：轮回真的太痛苦了。 师：轮回太痛苦了，还是不要轮回的好。 徒：我听法的时候，感觉法从左耳进，右耳出，没有真正进入内心。 师：所以你要下定决心。 徒：好的。 师：第三个问题。 徒：我经常开车听您的开示，我很喜欢这样做，这对我很有帮助。 师：多听就好。 徒：如果有人问我有没有认真修行，我会说我没有，因为我觉得我并没有真正用心。我想知道真正用心的修行是什么样的。 师：今天的问题不够深刻，你并没有真正渴望在今生就解脱。 徒：好像是。 师：你还没有真正渴望从轮回中解脱。你只是说说而已，并不是发自内心。 徒：好像是这样。 师：是吗？ 徒：我经常一边诵经一边思考。 师：诵经的时候，应该思考什么？ 徒：应该思考什么才能真正理解？ 师：你还没有看到轮回的坏处，你还没有看到痛苦。你每天和朋友、孩子、丈夫在一起，看到他们抱怨丈夫，抱怨孩子。你没有想到自己，你的心里只有丈夫和孩子，没有自己。你总是说你想在今生就解脱，但你的心里只有丈夫和孩子。你没有想到自己，你的生命里只有丈夫和孩子。所以你听不进去，听不明白。 徒：好像是这样。 师：你总是担心孩子。 徒：是的。 师：我们必须先让自己解脱。 徒：明白了。 师：我们要爱孩子和丈夫，但我们必须先让自己解脱。我们要诵经、冥想，这样才能让佛法深入我们的内心。 徒：我应该怎么做才能真正用心修行，才能真正理解佛法？ 师：首先，你要真正用心，你的心里总是想着丈夫和孩子。 徒：我总是想着他们。 师：你没有真正想要解脱，你要先让自己解脱，才能帮助你的孩子和丈夫。 徒：知道了。 师：你必须先让自己解脱，才能帮助他们。 徒：是的。 师：很快你就会解脱。 徒：这样我才能帮助他们。 师：佛陀也是先让自己解脱。你要以佛陀为榜样。佛陀为了寻找解脱，抛弃了自己的妻子、孩子和人民。佛陀抛弃了自己的妻子、孩子、父亲和人民，去修行、去证悟，最终证悟成佛。证悟成佛后，佛陀才回来教导他的父亲、妻子、孩子和其他人。 徒：是的。 师：你要先帮助自己。我们总是担心丈夫和孩子，我们的心总是被他们占据。其实他们并没有真的让我们烦恼，只是我们自己烦恼。 徒：是的，今天早上我来的时候，我的孩子不想起床。我担心他们，但我也想见到师父，所以我还是来了。我担心他们自己在家会不会有事。 师：来到这里之后，你仍然想着孩子。 徒：是的。 师：你没有真正来到这里，你的心里只有丈夫和孩子。你的心里装满了丈夫和孩子。你的心里就像一个装满水的杯子，这个杯子里装满了丈夫和孩子。 徒：我明白了。 师：改变你的想法。当你走路的时候，可以专注于脚的动作。洗澡的时候，可以专注于手的动作。 徒：明白了。 师：有个人走过来，看到水里的鱼，他一直在拜鱼。那些鱼在水里游来游去，就像我们混乱的心一样。水就像我们的心，心不应该像水里的鱼一样混乱。如果心是水，我们就会保持平静祥和。如果心变得混乱，我们就会失去平静，感到烦躁。 徒：我明白了。 师：我们要理解这一点，在日常生活中实践。即使心很混乱，也要像水一样保持平静。不要让心变成鱼，否则就会感到痛苦和焦虑。 徒：明白了。 师：要像这样理解，才能知道如何修行。 徒：我明白了。 师：到处都是修行的地方。 徒：我明白了。 徒：师父，您好！我的名字是แตงโม (Tangmo)。我上个月见过您，我一直是您的忠实粉丝。我一直在努力理解佛法，每天都发愿洗涤邪见。我想请教您，我需要改进什么？我的修行方向对吗？ 师：您已经发愿洗涤邪见了，是吗？ 徒：是的，我每天都发愿洗涤邪见。 师：您发愿洗涤邪见之后，您的心有没有改变？您在今生有没有摆脱痛苦？您现在的生活状态如何？ 徒：我总是想着未来。 师：为什么会这样？您是如何发愿的？ 徒：我好像总是想着要如何去山上，如何绕佛塔。我总是想着这些事情，没有真正专注于当下。 师：是吗？ 徒：我发愿洗涤邪见，却没有真正专注于当下。 师：您在山上，您没有真正专注于当下。 徒：好像是。 师：您没有真正发愿洗涤邪见，您的心仍然在过去。 徒：我明白了。 师：真正的发愿，是要下定决心，就像一个人到达山顶，然后扔掉手中的拐杖一样。您看过一些关于登山的电影或动画片吗？ 徒：看过。 师：您们是怎么做的？ 徒：我有点困惑，我不知道该怎么办。 师：您需要下定决心。 徒：但我总是无法下定决心。 师：您没有真正下定决心，您的心仍然被过去的事情所束缚。您仍然担心很多事情，所以您无法真正洗涤邪见。您仍然执着于轮回，您的心仍然被过去的事情所束缚。 徒：我明白了。 师：您要像炸掉一座山一样，把所有的邪见都炸掉，不要让任何东西压在您的身上。您背负着沉重的五蕴之山，您不觉得累吗？ 徒：我感到很累。 师：您一直在修行，但仍然被五蕴之山压着。 徒：我不知道该怎么办。 师：这座山在对您说：“您为什么要背负着沉重的五蕴之山？您不觉得累吗？” 徒：我感到很累。 师：然后这座山飞上了天空，您也跟着飞上了天空。您感到很轻松，就像鸟儿一样。这座山在对您说：“您看，您放下五蕴之山之后，是不是感到很轻松，就像鸟儿一样？” 徒：是啊，我感到很轻松。 师：然后您就结束了。 徒：我明白了。 师：您放下五蕴之山之后，就去请教您的老师，问他：“我应该如何修行？” 徒：好的。 师：他会告诉您应该如何修行。 徒：我明白了。 师：如果您问我，我只能根据您的理解能力来回答您。如果您的问题只是停留在表面，那么我的回答也只能停留在表面。事实上，您仍然执着于您的身体。当您感到身体不舒服的时候，您就会感到焦虑，然后去看医生。当您吃了药之后，病情没有好转，您就会更加焦虑。即使只是长了一颗痘痘，您也会感到非常焦虑。您仍然执着于您的身体，您应该如何放下对身体的执着？您应该如何观想身体的死亡？ 徒：我不知道。 师：您先发愿洗涤邪见，然后再来问我应该如何修行。如果您仍然被五蕴之山压着，您就无法开始修行。 徒：好像是这样。 师：就像在登山一样，登山有很多条路，但如果您被困在山脚下，您就不知道应该走哪条路。如果您在今生发愿洗涤邪见，并且真的下定决心，您就一定会解脱。 徒：我真的下定决心要解脱。 师：您真的下定决心了吗？您真的做好放弃一切的准备了吗？您要先问问自己。如果您没有真正下定决心，我所说的一切对您都没有任何意义。 徒：好像是。 师：您可以先回去好好想想，然后再来发愿。 徒：好的。 师：如果您仍然犹豫不决，那么无论我如何教导您，您都无法理解，因为我所教导的是佛陀的教义，是关于如何解脱痛苦的教义。佛陀的教义只关注如何解脱痛苦，其他的事情都不重要。 徒：我明白了。 师：如果您还没有下定决心要解脱，那么您就无法理解我所说的一切。 徒：明白了。 师：如果您真的下定决心要解脱，那么即使我不教导您，您也会自己找到解脱的方法。 徒：我明白了。 师：这就是关键。很多人听我讲法，但他们并没有真正下定决心要解脱。当他们真正下定决心要解脱的时候，他们就会自己找到解脱的方法，不需要我教导。 徒：我明白了。 师：一开始他们什么都不懂，但当他们真正下定决心要解脱的时候，他们就会自己找到解脱的方法。他们不再需要寻找任何东西，他们只需要放下心中的一切执着。 徒：明白了。 师：我们心中的一切执着，都是因为我们的错误观念。我们执着于自己的身体，执着于自己的想法，执着于自己的欲望，执着于自己的名利。 徒：好像是这样。 师：我们执着于自己想要成为佛陀，想要创造功德，想要成为菩萨，想要成为佛陀的妻子，想要成为菩萨的妻子。我们发愿生生世世追随某个人，或者我们发愿成为某个神灵。事实上，这些都是我们心中的执着。这些执着就像绳索一样，把我们束缚住，让我们无法解脱。 徒：我明白了。 师：有些人遇到了守护神、守护树，或者土地神，他们会向这些神灵祈求保佑。 徒：是的。 师：证入初果的人，不会再崇拜任何神灵。他们只会皈依佛、法、僧三宝。 徒：明白了。 师：如果您真的皈依了三宝，您就不会再崇拜任何神灵。如果您仍然崇拜其他神灵，那就说明您还没有真正皈依三宝。 徒：我明白了。 师：真正的皈依，是要发自内心地皈依。您要发愿生生世世皈依佛、法、僧三宝，永不皈依其他神灵。 徒：好的。 师：这样您才能真正解脱。 徒：明白了。 师：这些都是佛教的基础。 徒：我知道，我知道。 师：如果您真的下定决心要解脱，您就不会再犯戒，您不会故意伤害自己或他人。 徒：明白了。 师：您也不会再怀疑佛法。 徒：我明白了。 师：您会坚定地相信佛陀的教义。 徒：明白了。 师：您会发愿永不再轮回。 徒：明白了。 师：这很简单，只要您真正下定决心。如果您没有真正下定决心，那么我所说的一切对您都没有任何意义。 徒：听您这么说，我感到有点难过。 师：我知道。 徒：我明白。 师：您要做好放弃一切的准备。如果您要去拜访其他神灵，就把所有的功德都回向给他们。 徒：好的。 师：您要改变您的信仰，不要再崇拜其他神灵。您要慈悲地对待一切众生，包括那些住在您身体里的神灵。 徒：我明白了。 师：我感到有点不舍，要放弃这个身体。 徒：我明白了。 师：我们不要再回到旧房子了，我们要去住新房子。曾经有位军官和您的母亲一起修行，您的母亲去世后，去了更好的地方。那位军官非常想念您的母亲，因为您的母亲一直在帮助他修行。 徒：我明白了。 师：我们要去住新房子，那里会更好。我们要放弃一切，不再执着于轮回。我们已经受够了轮回的痛苦，我们不再渴望成为任何东西。我们帮助不了我们的父亲，即使他快要死了。 徒：我知道。 师：无论我们如何帮助他，他也无法摆脱轮回的痛苦。我们曾经是阿修罗，我们曾经是神灵，但这些都无法让我们解脱。即使创造功德，也只是轮回的因。 徒：我明白了。 师：轮回太痛苦了，我们不要再轮回了。轮回总是伴随着痛苦、衰老、疾病和死亡。我们总是要去看医生，总是感到焦虑。我们执着于自己的身体，但最终我们还是要放弃它。 徒：好像是这样。 师：我们的身体越来越差，我们不想再活下去了。我们恳求医生让我们安乐死，但医生却说：“我还不想死。” 徒：我知道。 师：我们在床上躺了很多年，身体越来越差。我们感到很痛苦，我们不想再活下去了。我们恳求医生让我们安乐死，但医生却说：“我还不想死。” 徒：是啊。 师：最终，我们还是要放弃这个身体。我们执着于身体太久了，但最终我们还是要放弃它。 徒：我明白了。 徒：我想问您一个问题，我的父亲已经85岁了，患有老年痴呆症。我很担心他，我害怕他会在临终前感到痛苦。 师：您的父亲患有老年痴呆症，失去了记忆。 徒：是的。 师：您一直在修行，您有宿世的因缘，您渴望解脱。您要将您的功德回向给您的父亲。 徒：好的。 师：您不需要通过他的神经系统，因为他的神经系统已经损坏了。您不需要通过他的记忆，因为他的记忆已经消失了。 徒：明白了。 师：您要直接与他的灵魂沟通。您要发愿将您的功德回向给您的父亲，让他解脱痛苦。 徒：我应该怎么做？ 师：您要与他的灵魂直接沟通，您不需要通过语言。您要告诉他：“父亲，您要念佛，您要放下一切执着，您要解脱痛苦。” 徒：明白了。 师：心灵没有距离，您可以随时随地与您的父亲沟通。 徒：是的。 师：您父亲曾经修行过吗？ 徒：是的。 师：您要告诉他放下身体，不要执着于身体。经常这样告诉他，他就会慢慢明白。您要经常回去看望您的父母，您要每天都回去。 徒：我知道。 师：有一天，您要开车回老家看望您的父母，您的母亲住在ICU里。您要告诉她：“母亲，您要放下身体，您要解脱痛苦。” 徒：我明白了。 师：您没有时间一直陪在您的母亲身边，您需要回去工作。 徒：是啊。 师：有一天，您的母亲去世了，您不在她的身边。 徒：是的。 师：您没有在她身边，您就不能在她耳边告诉她：“母亲，您要放下身体，您要解脱痛苦。” 徒：我应该怎么办？ 师：您可以直接与她的灵魂沟通。 徒：可是我很远。 师：心灵没有距离，您可以随时随地与她的灵魂沟通。您要记住您母亲的样子，然后与她的灵魂直接沟通。您要告诉她：“母亲，您要放下身体，您要解脱痛苦。” 徒：明白了。 师：您每天都去医院看望您的父母，您为他们擦洗身体，您为他们回向功德。这是很好的，但您要记住，最重要的是要与他们的灵魂沟通。 徒：我明白了。 师：您要先在心中勾勒出他们的样子，然后与他们的灵魂直接沟通。 徒：明白了。 师：这种心灵沟通的方法，您可以应用到很多地方。 徒：我还有最后一个问题。 师：问吧。 徒：我一直渴望解脱，但为什么我总是被一些小事情所吸引？我好像无法摆脱这些小事情。 师：您没有真正下定决心。 徒：好像是这样。 师：您要下定决心，要像一个真正的男人一样。 徒：好像是。 师：您要下定决心，要放弃一切。 徒：明白了。 师：有一位女信徒，她非常虔诚。她曾经梦见去拜佛，然后把这个梦告诉了她的朋友。她的朋友让她去买彩票。 徒：哦。 师：真正想修行的人，应该放弃这些。 徒：明白了。 师：不要相信算命先生，不要相信迷信。相信佛陀的教义，做好事就会得到好报。 徒：我明白了。 师：那位女信徒说，她看到光明。 徒：哦。 师：她说，她看到很多光明，光明包围着她。她说，只要做好事就可以。 徒：太神奇了。 师：是的，做好事就会得到好报。 徒：我明白了。 ----- ยังไม่รู้ว่าจะถามอะไรให้หลวงตานำก็แล้วกันค่ะ。 ปฏิบัติเป็นยังไงบ้างตัวเองเป็นยังไงปฏิยังไงยังไงเป็นยังไง。 เหมือนกับหนูพิจารณาหนูว่าหนูพิจารณาได้ได้ได้ละเอียดขึ้นแล้วหนูก็วางได้ดีขึ้นยังเวลาที่ที่หนูกระทบ。 บางเรื่องมันเป็นเรื่องที่ซ้ำซ้ํานั่นแหละค่ะหนูก็。 เหมือนกับระยะเวลาที่หนูจะวางมันเร็วขึ้นอ่ะค่ะ。 แล้วหนูก็เหมือนกับว่าเหมือนกับออกมาจากใจจริงของหนูที่จะวางได้ดีขึ้นนะคะ。 แต่ว่าหนูก็ยังมีอะไรที่ไม่ดีเยอะค่ะไม่ใช่ว่าดีอย่างเดียว。 จะไปดูปลาในน้ำเอาไว้เนี่ย。 เล็กๆอ่ะเห็นค่ะเห็นที่หนูเดินผ่านนะคะอาเราเป็นยังไง。 สนใจมันเป็นน้ำคือมันมีความสงบร่มเย็น。 อย่าไปเป็นอย่าไปเป็นปลาที่เป็นอาการของใจ。 เวลาเราทำงานรัฐหรือทำครัวหรือทำอะไรเนี่ยเราจะ。 อะไรล่ะข้างในใจมันจะจัดการออกมาจากข้างในแล้วปากก็พูดออกไป。 ได้เนี่ยยังยังยังไม่เข้าใจค่ะ。 เป็นคนชอบชี้นิ้วอะไรชี้นิ้ว。 แต่หนูคิดว่าหนูเข้าใจนิดหน่อยแต่หนูยังไม่ไม่เข้าใจมากค่ะ。 คือข้างในพื้นฐานเราเป็นคนที่。 มันกับก็。 ยังไงอ่ะผู้หญิงผู้หญิง。 คือเวลาสั่งการสั่งงานอะไรต่างๆหรือว่าอร่อยก็ทำอะไรถูกอย่างนี้อย่างนี้。 อะไรเนี่ยเราตใจมันจะบ่นมันจะพูดอย่างนี้。 งงในใจอ่ะเรียกว่าอะไรกับเลยเนี่ยสาแต่หนูเข้าใจไม่ต้องพูดแต่หนูเข้าใจ。 ไอ้ตัวนี้ให้เห็นว่ากริยาการแบบนี้ระดับมันไม่ได้เพราะมันเป็นนิสัยเราแต่เราเห็นว่าให้เห็นว่าการนี้มันเป็นสังขารเป็นค，ว，า，มคุุงแต่งอย่，า。 หลสังขาร。 เราไม่หลงสังขารเนี่ยใจเราก็จะสงบร่มเย็นไปเป็นน้ำและเห็นว่ากริยาการที่เรางงงงขี้บ่นขี้พูดที่หงุดหงิดขี้ตรวจสอบ。 ก็ไม่ได้มันจะให้ต้องเป็นอย่างนี้ต้องเป็นระเบียบระเบียบยาอะไรยเราเห็นมันเป็นการที่มันเกิดขึ้นในใจเราเนี่ยเราเห็นวาม，ั。 นเป็นปลา。 ให้จมันเป็นน้ำมีความสงบร่มเย็นเรื่อยไปนิสัยมันแก้ไม่ได้หรอกนิสัยของคนแต่ละคนแต่อย่าลงเป็นปลาให้ใจเป็นน้ำจะว่าก็ว่าไปจะบอกกล่าวก็บอกไปแต่อย่าเอาใจไปบอกจริงๆเลยมีน้ำไม่มีมีแต่ความท。 ุกข์。 มันต้องปกับน้ำมึงอยู่ด้วยกัน。 เราจะบ่นยังไงก็มีใจที่สงบ。 เราจะพูดจะบ่นยังไงก็ต้องมีใจที่สงบ。 ขอบคุณค่ะ。 คือหนูไม่ได้สงสัยแต่ว่าหนูหนูก็คิดว่าหนูหนูอ่านไปนิดเดียวที่ที่ว่าอะไรเรื่องที่เราชอบไปคิดนะคะเรื่องนู้นเรื่องนี้。 แต่จริงๆหนูก็หนูเห็นก็เห็นด้วยว่ามันก็ไม่ไม่ควรนะคะไม่จำเป็นที่เราจะต้องไปคิดอย่างเรื่องคนนู้นคนนี้อะไรยแล้วก็วุ่นวายทำให้เราวุ่นวายๆนะคะถ้าไม่ได้ไม่ได้ห้ามมันก็ไม่ล่ะใส่เราแต่เราเห็นวามันเป็นแตจะลงไปกับสั。 งขาร。 เป็นจิตสังขารเป็นความคิดความปรุงแต่งแล้วก็。 อย่าหลงมันไปถ้าเราไม่ลงงไปกับมันน่ะมันจะสงบร่มเย็น。 อันนี้มันก็เป็นเหมือนกับเรื่องเดียวกันที่หลตาพูดเดียกันนั่นแหละแต่เราเข้าใจว่าเราจะไปดับกันได้ไม่ได้หรอกกลับไปจะไปอยู่กับใครจะไปพูดไม่ว่าใครบอะไรทางนะไม่ไม่ได้เข้าใจปกติแต่มันเป็นสังขาสังสั。 งขาร。 ถ้าไม่ลงไปกับสังขารพูดอะไรควพูดจะรู้เองอะไรควรพูดไม่ควพูดเราก็จะใจจิตใจก็มันมันไม่ไม่เอาใจไปเป็นจิตสังขารไปเป็นความปรุงแต่งทั้งหมดเลยมันจะเหลือใจที่สงบร่มเย็นไว้แต่ว่าถ้าพูดถึงหนูว่าเป็นเยอะแต่เป็นเยอะกว่านี้อีกแต่ตอนนี้ก็เห็นก็ดีขึ้นก็ดีขึ้นก็ย。 ังมีตรงนี้เห็นอยู่ไม่เป็นตัวนี้อยู่หลงลงไม่เป็นนะไม่ได้ว่าเห็นมันแต่ลงไม่เป็นมันบ่น。 เราไป。 เมื่อก่อนเป็นเยอะกว่านี้แต่ตอนนี้น้อยลงแต่น้อยลงยังไงเราก็ยังลงไม่เป็นวันลงไม่เป็นพูดขี้บ่นแต่ถ้าเราเห็นมาเราจะเป็นคนเห็นไม่เป็นคนขพูดขี้บ่นอันนี้หนูส่วนใหญ่อาจจะบ่นแต่หนูไม่ค่อยกล้าบ่นออกมาจะรู้มันจะอยู่ข้างในหนูไม่ค่อยกล้าท。 ี่จะ。 แต่ก็ไม่ยังเป็นตัวตนอะไรกันอยู่ความรู้เพียงแต่ว่าเราไม่ได้ที่ออกมามากกว่านี้เครียดมากเลย。 รู้จักสังขารได้หมดเลย。 เก็บของรถสามีนาหลวงตาที่รถตัวเองตอนนี้โดนแล้วโดน。 เปิดyoutubeก็ก็เลยมีสามีมีเพื่อนเป็นผู้กษาสให้ความรู้เพิ่มขึ้นรอบอยู่เปิดไปขับไปทำงานไปกลับก็ฟังตลอด。 ในy o u tอัพเดทหน่อย。 อัพเดททันสมัยหน่อยเห็นเห็นหรือว่าจะเข้าไปในกลุ่มไลน์ลูกศิษย์ก็ได้เสื่อถนเล่นหมดเลยacebookอยู่อัพเดทหน่อยในyoutube。 สงสัยอะไรบ้าง。 ก็อยากมากราบ。 หลายอาจารย์。 ไม่เหมือนก็ไม่ได้มาฟังบอกว่าจิตมีสามแบบที่องค์อื่นก็จะเข้าใจว่ามีสองแบบของตาบอกเรามีสามแบบก็มานั่งเป็นความรู้ใหม่บอกว่าพี่ไปติดชติดสุขก็เดี๋ยวจะเกิดเป็นเด็กดาวเด็กที่ไม่ไม่เคยรู้เรื่อ。 งนี้。 ได้ความรู้ฟังดีๆหลวงตาได้รู้เพิ่ม。 รู้ใหม่ๆตอนนี้ก็กำลัง。 หลวงตาบอกให้พิจารณาวันเข้าเข้าyoutubeของคนอื่นยังไม่นานก็กดปิดตัวเองเนี่ยยังได้อยู่ไปดูผคนอื่นมันยังรับไม่ไหววันนี้ลองเปิดดู。 ปิด。 ปกติเป็นคนที่กลัวผีแต่เล็กๆ。 ดูพวกหนังผีดูอะไรนี่เลยติด。 ติดกลัวจะกลัวไปลดน้ำศพก็ไม่กล้าไปลเดี๋ยวติดตาไม่ดูผศพติดเลยคุณยายเปลี่ยนฝรั่งแต่ว่าถ้าเป็นการของศพตัวเอง。 ตัวเองเป็นกระดูกไปเลยกลังกำลังซ้อมอยู่ตรงนี้。 คนอื่นยังไม่ไหวไปต่างจังหวัดไปสัมมนากรศเวอร์ตอนเยอะ。 ลูกน้องลูกน้องแล้วก็ปริมาให้ดูเลยวามันเยอะแล้วก็เตรียมเบิกบุญไปแล้ว。 เราตกใจไม่ได้แพผลเดี๋ยวก็มาร้องข้างหูเลยหตาไม่เห็นเบิกบนเงียบเราไม่อยากเจออ่ะเลยไปไปแล้วนะ。 ไม่อยากเจอ。 เป็นคนเป็นคนกลัผี。 มีวิธีให้เลิกวผี。 โอยหลวงตายังกลัวอยู่เลย。 วิธี。 ไปหา。 ยังแม่สามีเสียใหม่ๆอาบน้ำ。 ลงมาด้วย。 ไม่กล้า。 วันก็ค่อยๆดีขึ้นเยอะอยาได้มีบุญเยอะเลยอยากได้แล้วก็มาเยอะแล้วก็ให้ไปให้ไปให้ไปว่ามีใครมาแสดงว่ารวย。 แฟนไปสัมมนาเขาก็ไปเป็นเพื่อนก็นอนได้ยินเสียงเลยก็นอนกรนสบายเรา。 แผลเงียแสดงว่าเป็นคนรู้จักแสดงว่าเป็นคนก็。 เราแสดงว่ามีเซเขาซอได้กับคนที่มีเซได้แล้วเรามีบุญที่เขาจะขอความช่วยหลอได้เรามีสองอย่างเลยทั้งรู้。 บางทีก็รู้เฉยๆรู้สึกว่ามีคนตามแต่บางทีมันก็เห็นด้วยได้ยินด้วยไปทำงาน。 อยู่กับเราตลอดไปเต็มไปหมดเลยในโลกนี้เดินไปไหนก็เดินสวนกันไม่หรอกหมดแต่เราไม่เห็นก็เองอ่ะชื่ออะไรนะ。 เคยเคยเอาแผฐานลูกตาอธิฐานบ้างไหมไม่เคยเดี๋ยวเอาแผฐานที่ฐานอตรงนี้ก็ได้เอาแผมาให้。 เพราะว่าถ้าเราไม่ได้ถามให้มันยังติดไม่พบพชาติเคยปฏิบัติมาบ้างไหมเนี่ยสนาเก่ามีอยู่วาสนามีเก่ามีอยู่แต่ติดจะต้องไปเวียนบพบชาติอีกถ้าเราถขาดจะไปสร้างบุญบารมีเป็นไปสร้างมีอะไรต่อไปเรื่อยๆมันจะหาที่จุดจบไม่ได้。 ไม่อยาก。 ไม่อยากดีเลยถอนให้มันขาดให้จบชาติในปัจจุบันให้พ้นทุกข์ในปัจจุบันสาธสาธขาดเลยดีเดี๋ยวฟังทำอะไรรู้เรื่องหมดเลยตอนนี้อธิษฐานเอาให้แฟนด้วยก็ได้。 อธิษฐานนะ。 ต่อไปฟังทำอะไรรู้เรื่องหมดเลยตั้งใจน้องในใจนั่นแหละน้องออกจากใจร้อยเปอร์เซ็นต์นั่นแหละที่บอกว่าคำพูดมาดีมากเลยไม่อยากเกิดแล้วกูเป็นทุกข์มากเลย。 ที่ได้ที่ถามน้องหน่อยสิ。 ถามบ้างไหม。 แผเอามาที่หลายแผเลยก็ได้。 อธิษเสร็จจะโปร่งเย็นๆข้างในหมดแล้วค่ะมันๆ。 พอได้ฉันเสร็จก็ลง。 มีอะไรสงสัยไหม。 ไม่มีเป็นแฟนพันธุ์แท้นะรู้จักใครเคยรู้จักพันธ์แท้แฟนตานะเดี๋ยวก็เก่งเลยแป๊บเดียวนะดีมากๆแล้วก็เอาไปแฟนพันแท้นะ。 youtubeในyoutubeก็ได้。 ติดตามแล้วแฟนว่าธเสร็จแล้วเป็นบ้างเป็นไงบ้างปฏิไหมขาดใจ。 ความจบพบชาติความการบนพ้นทุกข์จริงๆในปัจจุบันนี้นะเนี่ยอยู่ใภูเขาไม่ขาใจทุกขในปัจจุบันไม่รู้เรื่องเลยถ้าไม่ขาดแล้วก็ออกหูขวาไม่ก็ใจใจโดนโดนโดนไม่ค่อยจะโดนเข้าใจเข้าใจเข้าใจมันไม่โดนใจแต่ถ้าอธิษฐานขาดจากใจนะ。 มันทุกเกิดมามันทุกทุกๆ。 อย่าเกิดดีกว่าเลย。 ฟังทำมันก็คลเข้าหูซ้ายทะลุกว่าจะไม่ถอยฉัน。 ภยาเปิด。 รอบ3นะครับ。 ขึ้นรถฟังตลอดทำได้ครับนะที่ที่จริจริงแล้วก็เลยในปัจจุบันในปัจบันในปัจจุบันดีนะ。 ใครถามอะไรอ่ะบอกว่ายังไม่ค่อยใส่ใจยังไม่สนใจจริงๆเรื่องปฏิบัติธรรมอะไรก็หนูก็กลับไปคิดว่าเราก็ก็สนใจนะก็อยากรู้ก็อยากรุดผลแต่ว่ามันมันมันติดที่อะไร。 เมื่อเช้าก็คิดได้หรือวามันคือตัวกเลสที่มันทำให้เราแบบว่าไม่ไม่สนใจจริงๆก็เลยอยากให้หลวงตาแนะนำเพิ่มว，่，า，จ，ะ，เ，ริ่，ม，ต，ร，ง，ไหนดีนะแล้ว，ส，ว，ดก。 ่อนนอน。 วันนี้ถามไม่ถึงใจแล้วมั้งเนี่ย。 มันไม่ได้ปรารถนาความเป็น้นทุกข์ในปัจจุบันเดี๋ยวนี้。 แผ่นดินไม่กบน่าจะต้องเพี้ยน。 รู้มาคนที่ผ่านในปัจจุบันนี้ให้ได้。 มันไม่ได้ปรารถนาออกจากใจ。 เป็นแต่วาจาพูดเฉยๆ。 ใช่ไหมรับภาพมาจริงๆ。 ก็อย่างเวลาเวลาสวดแล้วก็ก็อ่านแล้วก็ได้จริง。 แล้วมันจะต้องคิดระลึกถึงอะไรอ่ะคะมันถึง。 ยังไม่เห็นโทษของการเกิดมันเป็นทุกข์ไม่เห็นโทษความทุกข์กับเพื่อนอลูกเพื่อนอยู่กับลูกกับผัวอยู่แล้วเห็นเพื่อนลินเกหัวัวฟันลูกผัวเยอะมากเลยไม่นึกถึงตัวเองเลยตัวเองไม่มีเลยใจมีอยู่กับลูกกับผัวเกลี้ยงเลยแล้วก็บอกว่าอยากพทุกข์ปัจจุบันแต่ใจมีแต่ลูกกับผ。 ัวนั่นแหละนึกถึงตัวเองที่จะพ้นทุกข์เลยอ่ะชีวิตนี้มีแต่ลูกกับผัว。 มันเลยไม่เข้ามาฟังทำไงแล้วก็ไม่เข้าถึงใจ。 ก็。 เรื่องลูกมันก็ห่วง。 แต่เราต้องเอาตัวร้อนคนนทุกข์ไม่ได้。 ต้องรักลูกหัวทุกคนแหละแต่เราต้องผ่านก่อน。 เราต้องสวดมนต์นั่งสมาธิมันถึงจะซึมเข้าจิตใจไหมคะจะทำยังไงใจสนใจรู้อะไรคืออะไรพี่รู้อะไรมาเขาก็จะมาบอกสอนไม่รู้เรื่องแล้วบอกไม่รู้อะไรเป็นอะไรสนใจ。 ให้มันให้มันสนใจจริงๆก่อนจากใจ。 ใจมันมีแต่ลูกกับผัวลูกกับผัว。 มันไม่ได้ปมันไม่ได้。 เราต้องพ้นทุกก่อนไว้ลูกหัวทีหลัง。 มาสอนขาได้。 ตอนนี้เรามีแต่ลูกกับผัวลูกกับผัวยังไม่นึกถึงตัวเองเลย。 เออ。 แป๊บเดียวตัวเอง。 จะได้ช่วยขาได้。 พุทธเจ้ายังเอาตัวรอดก่อนเลย。 ดูพุทธเจ้าพระบรมครูเป็นหลักสิ。 ต้องหนีหนีลูกนี้เมนี้นี้ประชาชนน่ะ。 ออกไปหาทางบรรทุกขเลยอ่ะ。 เอาตัวเองก่อนตัวเองก่อนเลย。 ทิ้งลูกเมียไว้ด้านหลังอ่ะ。 ทิพ่อไว้。 พระชบิดาไว้。 ทิ้งประชาชนไว้。 แล้วก็หนีออกไป。 วางไปบวช。 ค่ะ。 ฤาษีไปบำเพ็ญเพียรปฏิบัติจะบรรลุเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า。 กลับมาสอนพ่อสอนสอนภรรยาสอนลูก。 หลานหมดเลย。 นางประชาบุรีแม่เลี้ยงธญาพี่น้องปญาทอาหารเป็นแถวเป็นแนว。 ช่วยตัวเองก่อนนะไม่คนอื่นเราเป็นห่วงผัวกับลูกกับผัวลูกวุ่นวายใจไปอยู่ใจไปอยู่กับเขามีแต่เขาเขาเขาไม่วายแต่เขาในใจมีแต่เขาวุ่นวายอยู่ในใจเราแต่จริงเขาไม่ได้วุ่นวายกับเราหรอกแต่เราจะไปวุ่นวายกับเขาเราวุ่นวายกับเขาแต่ว่าเขาวุ่นวายกับเราใจเราวุ่นวาย。 กับเขา。 ยังเมื่อเช้าจะมาก็ลูกก็ไม่อยากมาไม่อยากตื่นใจเราก็ห่วงลูกแต่ก็。 ไม่ได้คือเดี๋ยวไม่ได้เจอหลวงตาอีกนานก็ไม่ได้ต้องมาก็เลยปล่อยลูกให้อยู่บ้านก็มาคนเดียวเลยจริงๆก็ห่วงห่วงว่าเขาจะอยู่ได้กันไหมหัวปั，จ。 จุบันแต่。 มานี่แป๊บเดียวแป๊บเดียวจะอยู่กับลูกไม่รู้เรื่อง。 กลับไปบ้านแล้ว。 เราดูก็ไปเห็นแต่ในใจมีแต่ลูกกับผัว。 ทำเราไม่มีทำเลยคือรูปผัวไปอยู่ขในใจเต็มแก้วเลยเต็มแก้วเลยไม่รู้เรื่องน้ำเต็มแก้วน้ำเต็มแก้วไม่เต็มน้ำเต็มแก้วเป็นน้ำของเราเนี่ยเอารูปหัวใส่ไปเต็มเลย。 ให้เข้าค่ะ。 ไปกลับลำใหม่ระหว่างจะใช้การกำหนดย่อยใช้ได้ไหมเดินเวลานี้กำหนดตามเท้าตามเขาเลย。 จะจัดเป็นวิธีที่ถูกช่วงระหว่างวันจะใช้การกำหนดหรือย่อย。 อาบน้ำก็ใช้กำหนดตามมือเลยที่ที่ที่อาบน้ำ。 ใครโยมโยมเดินมาไม่ได้ดูลูกไหว้เต็มเลยลูกปลาไหว้เต็มเลยยืนลูกปลาไหว้เต็มเลยในน้ำสักพักแล้วกลับมาใหม่เนี่ยเหมือนอาการของใจที่วุ่นวายเปรียบเหมือนอาการว่ายเต็มน้ำเนี่ย。 เหมือนกับอาการของใจที่วุ่นวาย。 แต่ใจเนี่ยไม่วุ่นวายตามใจใจก็จะเปรียบเหมือนน้ำ。 แต่ถ้าใจเราเนี่ยไปเป็นเปล่าวุ่นวายไปหมดแล้วไม่เหลือน้ำใจเราจะไม่เหลือความสงบร่มเย็นเลยใจจะวุ่นวายยังไง。 แต่ใจต้องสงบร่มเย็นแต่ถ้าถ้าเราเนี่ยไม่เหลือน้ำไว้เลยติดใจไม่ไม่เหลือไว้เลยไม่เป็นปลาหมดเนี่ยมีแต่ความทุกข์ความเค，ร。 ียดจริงๆ。 เราเข้าใจอย่างนี้ชีวิประจำวันอ่ะให้ปฏิบัติจิใจมันจะวุ่นวายไงเหมือนสูงูที่ว่าไปเนี่ยแต่ใจให้เป็นน้ำอยู่ยังไงต้องเหลือน้ำไว้อย่าให้ไปเป็นปลาหมดถ้ามีแต่น้ำไม่มีนะเป็นไงน้ำลงหมดเป็นไง。 แต่น้ำไม่มีทุกข์ยังไงมีปลาต้องมีน้ำไว้มันจะได้มีชีวิตรอดไปเป็นปลาทั้งหมด。 ใจจะวุ่นวายยังไงต้องเหลือใจที่เป็นน้ำไว้คือความสงบร่มเย็น。 เข้าใจไหมเนี่ยเอาไปยืนดูเข้าใจน้ำใส่เข้าใจปฏิบาทเข้าใจอย่างนี้แล้วก็จะรู้ปฏิบัติยังไง。 เยอะแยะสะสะตรงไหน。 อยู่ดูเข้าใจคนอื่นว่าไง。 นมัสการหลวงตาค่ะชื่อแตงโมค่ะหนูก็ไปกราบหลวงตาเมื่อเดือนแล้วก็เหมือนก็เป็นแฟนพันธุ์แท้ค่ะก็ค่ทำความเข้าใจทุกอย่างใหม่แล้วก็อธิษฐานล้างมิชาธแบบทุกวันนะคะหลวงตาก็อยากได้คำแนะนำว่าเออตอ。 นนี้。 มีอะไรต้องปรับปรุงไหมอ่ะค่ะหรือว่ามันมาถูกทางแล้ว。 อธิษฐานล้างแล้วด้วยเนาะ。 อธิษฐานในแผ่นนี้อที่ษฐานแล้วเหรออธิษฐานทุกวันเลยอ่ะใจเป็นไปตามไหมปัญหาความทุกข์ในปัจจุบันไหมเดี๋ยวนี้นะความทุกข์ในปัจจุบันนี้เดี๋ยวนี้ไหมมันชอบไปอยู่ในอนาคตนะคะทำไมอธิยังไงมันไปอยู่แต่ภูเขาภ。 ูเขา。 มันเหมือนกับพออธิษฐานก็จะรีบอธิษฐานจะได้แบบไปเดินทรงกลมเขายังไงทำยังไงจะไม่รู้เรื่องเพราะล้างในปัจจุบ，ั，น，นี้เดี๋ยวนี้，แ，ต。 ่ทำไมมัน。 ขึ้นภููเขามันอยู่ใต้ภูเขา。 ภูเขาเปรียบเหมือนภูเขาผ่านานเนี่ย。 เออามัน。 มันขาดจริงๆปรารถนาความมันเหมือนกับคนที่ถึงยอดเขาแล้วจะบอกกมือไว้ก็ไว้เหมือนพวกที่อะไรนะยอดเขาอ่ะพตายเขาแล้วคิดยอดเขาเนี่ยเขาไว้แล้วตอนนี้เราไปอยู่ใต้ภูเขา。 ไปดูหนังเกียร์ไหม。 การ์ตูนหนังอะไรอยู่วอะไรเขาภูเขาอ่ะ。 เออมันเป็นใๆกันว่ะ。 อย่างนี้ต้องทำไงก็ยังงงๆมันจะไม่ขึ้นมันไม่ขึ้นไม่ขาดไม่ใจอ่ะ。 พบชาติเรื่องนู้นเรื่องนี้เรื่องหลายๆอย่างไม่ขาดจากใจยังห่วงยังกังวลมันจะไปต่อไปต่อไปพบชาติยาวนานได้ขาดได้ระเบิดภูเขาทิ้งเลยไม่มีไม่มีอะไรมาทับไว้ให้ขหน้าเนี่ยภูเขาขันหน้าเราอ่ะมันจะทับเราไว้ขหน้าเนี่ยเราจะแบกขันหน้าเนี่ยเป็นภาระหนักไหมลูกค้าเนี่。 ยปฏิบัติธรรมอยู่เนี่ยภูเขาก็ทับเฉยเลยอ่ะแต่เป็นเหมือนโดนทับอยู่ใต้ภูเขาแล้วอ่ะททำไมเนี่ย。 ภูเขาก็พูดได้ว่าเจ้าแบขันห้ามาอย่างนี้。 ไม่รู้จักเบื่อไหนไง。 แล้วภูเขาก็ลอยขึ้นฟ้าไปแล้วเราก็ลอยตามภูเขาไปมันเหมือนนกบินเลยเวมันเบาสบายมากเลยว่าภูเขาก็พูดว่าเนี่ยเจไป่อยวางขันหน้าแล้วเนี่ยจะเบาสบายอย่างนี้เลยเหมือนนกบินเลยอ่ะเลยอ่ะต้องไปวางขั。 นห้า。 แล้วเจจ้าจะสบายอย่างนี้เหมือนนกบินบนท้องฟ้าเลยอ่ะตอนนั้นเราก็。 จบแค่นั้นอ่ะ。 ว่าปล่อยวางหันหน้าไปไปวางหันหน้าแล้วจบเสร็จแล้วก็ไปถามหลวงปู่พ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงปู่จันทราถาม。 กดทำนิอย่างนี้ตอนผมนั่งสมาธิอยู่สองรอบแล้ว。 เขาบอกว่าให้ปล่อยวางหันหน้าไปวางหันห้ายังไงผมไม่เข้าใจทำไมมันนานมาแล้ว。 โดนหลวงปู่ดุถามเราแล้วก็เอาเนี่ย。 แล้วปล่อยวางขันหน้าก็ถามปล่วางขันหน้าแล้วปล่อยว่ายังไงเขาก็จะสอนเลยอันนี้ถใจเราเลยแต่เราถามคุณว่าอาจะข้างออกถามสัญญาณในสมองเข้าใจหลายรอบหลายชั้นดก็เลยกลายสัญญาเอากลับย้อนกลับมาอีกจริงๆก็รู้ว่าตัวเองยังยึดร่างกายนี้มากค่ะแบบเวลามีอะไรเจ็บป่วยนิดห。 น่อยก็จะแบบ。 ลนลานกังวลต้องไปหาหมอพอไปหาหมอกินยาทำไมไม่หายอะไรอ่ะคะหรือแม้กระทั่งแบบเป็นสิวเป็นอะไรเรื่องความงามก็จะแบบกังวลมากคือรู้ว่ายังยืนร่างกายมาอย่างนี้ไม่รู้ว่าต้องไปพิจารณาอะไรร่างกายความตายเพิ่มเติมไหมอะไรนะคะหรือว่าแค่ถอนคำอธิษฐานไปเรื่อยๆแล้วมันจ。 ะขาดเองอ่ะก่อนแล้วค่อยรู้จะเดินทางยังไงมันอยู่ใต้ภููขามันไม่รู้จะขึ้นตรงไหน。 เหมือนในทางขึ้นภูเขามันมีหลายเส้น。 แต่เราอยู่ใต้ภูเขาก็เลยมันยังไม่เริ่มต้นจะเดินขึ้นเราเลยบอกไม่ได้ว่าจะขึ้นทางไหนสที่ที่ชาติในปัจจุบันนี้แล้วรักยอๆรู้สึกว่ายอมทิ้งทุกอย่างจริงๆอย่างนั้นเลย。 แน่นอนไหมล่ะเด็ดขาดล่ะต้องถามใจตัวเองก่อนนะออกมาฟังคำนี้ไม่ได้。 นเดี๋ยวไปถอนก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยมากลับทำไมก่อนก็มี。 ลังเลแบบนี้ก็สอนฟังทำยังไงก็ไม่รู้เรื่องหรอกเพราะทำที่เราสอนให้เป็นธรรมพุทธเจ้าพุทธเจ้าสอนแต่มาขนพ，พ，า，น，แ，ต，่，น，ี，่ท，ำ，ข，อ，งท่านเพื่อ，ค，ว。 ามสิกเลส。 สัศเจ้าสอนใบไม้ไปไม้มาใบคำสอนพระองค์เนี่ยสสอนในเรื่องทุกขทุกเนี่ยในปัจจุบันนี้อย่างอื่นเรื่องของในป่าใหญ่ไม่เกี่ยวเลยตรงนี้ความทุกข์ทุกในปัจจุบันนี้。 เรายังไม่ยอมจะพ้นทุกข์ก็ฟังทางไม่รู้เรื่องเนี่ยลูกตาไม่รู้เรื่อง。 ต้องให้เด็ดขาดจากใจก่อนถ้าไม่ได้จะต้องทำให้รู้เรื่องหรอกเพราะวามันขัดกัน。 เพราะว่าเราจะต้องไปเกิดอีกแล้วจะไม่เกิดอีกแล้วฟังก็ก็ยังไม่ค่อยได้ยังไม่ได้เลยเพราะว่าเราปรารถนาความเกิดไปเรื่อยๆ。 อาที่ยังไม่รู้เรื่องเลยแต่ทำที่เราสอนมาคนที่ผ่านในปัจจุบันเลยมันคนละชั้นก็เลยเป็นโสดาบาลยังไปสกราคามีอาาคามีอาหารทำเลยสอนและม่วงที่ผ่านในปัจจุบันคือสิกเลสความทุกขในปัจจุบันนี้เดี๋ยวนี้เลยจะท。 ำตาม。 คำสอนเพื่อเจ้าเนี่ย。 ถ้าเรายังปรารถนาไปเกิดเวบนมันก็ไปเรื่อยๆมันก็ก็ไม่รู้เรื่องไม่รู้เรื่องจะมาทำไงรู้เรื่องผ่าน。 ความถึงที่สุดมันจะไม่รู้เรื่อง。 ขัดๆกันอยู่นี้แหละหลายคนฟังทำรู้แต่พอที่ฐานใจกันนั่นแหละกลับมาไม่ต้องสอนอะไรเลยเป็นทำไปแล้วเข้าใจไหม，เ，ข，้，า，ใจแล，้，ว，ค，ร，ั，บเข้าแล้วกล，ั，บ。 บ้，านแล้ว。 ตอนแรกยังไม่รู้เรื่องอะไรเพราะโลกไปหมดเลย。 มึงหายไปหมดเลย。 ล่ะทำมันไม่ต้องค้นหาไม่ต้องค้นหา。 เอาทุกอย่างที่มันอยู่ในใจเราออกไปหมดความจริใจไม่มีตัวตนไม่มีรูปร่างไม่มีอะไรบางค้างในใจได้แต่เรายึดถือด้วยความคิดความเห็นเราด้วยที่ติมานะเป็นความเห็นผิดยึดถืออะไรไว้ในใจ。 อยากจะไปเกิดเป็นพระพุทธเจ้าไปเป็นสร้างบารมีเป็นพระโพธิสัตว์ไปเป็นภรรยาของพุทธเจ้าเป็นภรรยาของพระโพธิสัตว์หรือจะอธิษฐานฉันจะตามเธอไปทุกชาติทุกชาติไปอธิษฐานตามใครไปหรือว่าพี่จะไปเป็นูไปเป็นนี่อะไรความจริงไม่ในใจความคิดความเห็นเราที่ที่เราถือไว้。 เ。 นี。 ่ย。 มาเลยกลายมาเป็นเงื่อนไขดีใจเราผูกมาทำให้ฟังทำไม่รู้เรื่องเลยแต่ละคนไปที่ฐานอะไรกันมัตัวหมดเจออะไรเจอจอมปลวกเจอไม้เคียนเจอเจ้าพ่อเจ้าแม่ก็คนไทยผีไหว้ผีเจอเจ้าพ่อเจ้าพ่อปลวกปลวก。 ศาภูมิถามภูมิเจอ。 ต้นตะเคียนต้นไม้้ต้นเก่าแก่ไหว้หมดเลยไหว้ขอหมดสารพัด。 โซดาบาลนี้ยังไม่ว่าใครเลย。 สวายใครขาดเลยทำไมหลุดออกจากไปสนาคมพระพุทธพุทธธรรมลังมังสังฆังกระนี่แหละ。 ถ้าขาดอย่างนี้ขาดเลยโสดาบาลก็ไม่ได้ฟังทำเราไม่รู้เรื่องเลย。 นี่แหละพุทธรถวายให้เก่าวนั่นแหละว่านับเป็นต้นไปเจ้าจะไม่ถืออย่างอื่นไม่กราบไหว้บูชาอย่างอื่นนอกจากพระพุทธเจ้าพระพระโศเป็นที่พึ่งเป็นศาณะอันสูงสุดถหากข้าพเจ้ากราบไหว้บูชาอย่างอื่นนอกจากพระพุทธธมิมังมิก็ถือว่าขาดจากไตรนาคมขาดจาก。 อะไร。 ใจไม่ขาดเลยก็ไป。 บาท。 พม่า。 เนี่ยทำมันเป็นพุทธใจละมันไม่อยากให้ผที่ทำหรอกไม่เป็นศสามารถที่ใจเราละศก็ไม่มีเลยนะวานะ227นาจะลละเมิดศไม่มีไม่ไม่ไม่เจตนาจะเบียดเบียนตัวเองผู้อื่นให้เป็นทุกข์เดือดร้อนอันนี้。 แล้วก็ไอ้วิลังเลสงสัยใน。 ในคำสอน。 ไม่มีอีกแล้ว。 เชื่อมั่น。 ในคำสอนของพุทธเจ้าเด็ดขาดเลย。 จำเป็นอยู่ในใจตั้งใจเจตนาเจตนา。 เราเนี่ย。 ก็ได้มิไม่กลับมาเวียนบนหน้ามายาวนาน。 ก็ยังง่ายเลยฟังก็ยังไงเลยฟังไม่รู้เรื่องเพราะวามันไม่ลงแก่ใจถามใจตัวเองก่อน。 ขอฟังหลวงตาพูดมันก็รู้สึกเศร้านิดหน่อย。 เราจะพูดมัน。 พูดมันจะตายเลยถามถามทำบุญก็จะให้หมดเลยอ่ะไม่เกี่ยวไปกไหว้เขานะบุญให้ท่านพูดดแหละ。 นศาสเปลี่ยนศาสศาเลยนะจากพศาสนาแผเมตตาไม่เปลี่ยนศาสนาเมตตาให้หมดเลยไม่ให้เทวดาโลกในร่างกายให้เขาต้องเลยเนี่ย。 จะออกไปออกไปเดี๋ยวก็ออกไปขทีแล้ว。 เราก็หารู้สึกมันเสียดายจริงๆด้วย。 ต้องทิ้งร่างกายนี้ไปอ่ะมัน。 ใหม่ยเราอย่าไปบ้านเก่ามันแล้วเราไปอยู่บ้านใหม่ดีกว่าก็มีคนคนเคยดูคุณแม่มีนายทหารที่ปฏิบัติธรรมอยู่ท，ี，่，ก，ร，ม，คุณแม่เสียไปแ，ม，่，หั。 วเสทอง。 หัวหน้ากับคุณแม่แล้วนะเพราะไปด้วยกันปฏิบัติที่ไหนคุณแม่ก็เอาไปด้วยลูกคนโตก็ต้องตามติดคุณแม่ไปด้วยไม่ห，่，ว，งบ้านใหม่แล้，ว，ส。 วยมากเลย。 เราไปอยู่บ้านใหม่ดีกว่าเราหลังใหญ่มากเราเลิศประเสริฐอะไรเลยไม่อยากได้เลยเราไม่ปรารถนาพบชาติไปปรารถนาที่จะไปเป็นอะไรทั้งหมดผมก็ทุกอย่างลำบากมานานแสนนานแล้วไม่ปรารถนาทั้งหมดไม่ปรารถนาเป็นอะไรเลยสมัยก่อนที่เราช่วยพ่อตอนนี้พ่อจะตายช่วยไม่ได้ก็ดียังไ。 งก็ช่วยไม่ได้。 ช่วยกันพ้นจากปกติพบๆเลยเราอาละวาดเลยเรารู้สึกอะไรว่ะอธิษฐานเสร็จเราทะยานขึ้นเลยเหมือนกับพิดฟ้ากแผ่นดินขึ้นเลยขึ้นทะยานจะไปคุณงามความมีบารมีทำไมไม่ลงไปช่วยวาดเลย。 แบบนั้นน่ะเราเคยเกิดมาหมดแล้วเป็นมาหมดแล้ว。 แต่มันไม่พ้นทุกข์。 แมแต่เกิดสร้างบารมีเราก็เห็นวามันเป็นทุกข์ไม่เอาเลยขเก่งเลยการเกิดใหม่เป็นทุกข์ของอะไรสังขารอีกแล้วเดี๋ยวก็เป็นทุกข์เดี๋ยวก็แก่เดี๋ยวก็เจ็บเดี๋ยวก็ตายเดี๋ยวก็ต้องไปหาหมอไปหาหมอเดี๋ยวเราสุดท้ายแล้วห่วมันมากสุดท้ายแล้วก็อยากทิ้งตัวเองอ่ะนะมาขอเราอ。 าจารยังไม่อยากตายยังไม่อยากตายลูกก็มาขอแม่ก็มาขอขอกันไม่อยากตายยังไม่อยากตายนอนติดเตียงอยู่。 หลายปี。 เริ่มหมดสภาพไปเรื่อยๆอยากตายแล้วอยากตายแล้ว。 มันหมดสภาพมันไม่ไหวแล้วมันก็ไม่เอาแล้วร่างกายอยากตายแล้วมันทรมานเหลือเกินเมื่อไหร่จะตายสดีเมื่อไหร่จะตายสดีเดี๋ยวที่สุดอ่ะหรือไม่ไหวหรอกอยากตายแล้วอยากตายแล้วอาจารย์ช่วยตายให้ตายหน่อยมันไม่ตาย。 ก็ดี。 นอนติดเตียงมาตั้งหลายปีไม่ตายอยากตายแล้วอยากตายแล้วเห็นไหมเดี๋ยวที่สุดเรารักมันห่วงมาที่สุดไปไม่ไหวแล้วร่างกายอยากตายแล้วมันเป็นภาระคนอื่นเขาอยากตายแล้ว。 ไม่อยากเป็นภาระแก้ไขมันมากทุกยึดมันมากสุดท้ายเอาไม่อยู่ยึดยังไงก็ไม่อยู่อยากตายตายเร็วๆหน่อย。 ขออนุญาตมีคำถามพอดีตอนนี้คุณพ่ออายุแปดสิบห้าเป็นอันไทเมื่อแล้วเป็นห่วงท่านวละก่อนเพื่อสุดท้ายลำบากล，ำ，บ，า，ก，ไ，หมไม่มีสติอไซ，เ，ม，อร。 ์ยังไง。 เราเนี่ยโยมาปฏิบัติมาดีและศาสนาบารมีมีเก่าของเก่าปราสนาความเป็นทุกข์ในปัจจุบันเนี่ยบารมีหลายคนธิฐานตรงนี้นึกถึงนะธรรสังคัญบุญบารมีของเราอธิษฐานก็ของพ่อเลย。 ไม่ต้องผ่านระบบประสาทเลยประสาทมันจำไม่ได้แล้วในความจำในไหมความจำไม่เที่ยงในความจำไม่เที่ยงสัญญาไม่เที่ยงเลยไหม。 เห็นชัดความจำไม่เที่ยงอธิษฐานก็ไม่ไม่ต้องผ่านระบบร่างกายเลยแล้วก็อธิษฐาน。 พูดกับจิตกับจิตโดยตรงเอาทำขอให้ถามเราทำเข้าไปถึงใจของพ่ออยู่ที่ว่าว่าสนาบารมีเขาถึงไหนถ้าเขาแค่ได้บริการพุทธพุทธพุทธพุเราก็ให้แกกให้เขาเนี่ยอิสารจิตให้เขาเนี่ยบอกเขาพูดกันก็พูดตรงๆนี่แหละแต่พูดจิเลยเราให้เราเนี่ยมีความรู้สึกพูดจิกับจิพูดกันโดยตร。 งอย่าไปใช้ระบบผ่านภาสาทกายคือผ่านปากผ่านปากเรา。 แต่พูดในจิเลย。 พ่อพุทธพุทธพุทธนะพ่อพุทธพุทธพุทธพุนะธนะไม่มีระยะทางตรงนี้ก็พูดได้จิตไม่มีระยะทางแต่ติดหูแต่ไม่มีระ，ย，ะ，ท，า，ง，พ，ู，ด，ที，่，ไ，ห，นก็ได้พูดไ，ด，้。 ตลอดเวลา。 เป็นขั้นสูงแล้วก็เขาเคยปฏิบัติมาบ้าง。 โดยปล่อยวางนะปล่อยวางนะร่างกายก็ถือไม่ได้ไม่ได้บ่่อยๆก็จะเข้าถึงเองแล้วก็สอนโยมโยมต้องขับรถกลับต่างจังหวัดเข้ามาหาพ่อรีบกลับไปเปิดร้านขายแล้วก็กลับมาเยี่ยมพ่อเยี่ยมแม่แล้วก็แม่นอนอยู่ไอc uก็มาเที่ยงคืนกว่าก็กลับไปแล้วก็หูๆหลายวันก็กรอบเลยแล้。 ว。 ก。 ็ต。 ้。 องเปิดร้านขายของก็ตกเย็นเลิกงานแล้ว1800นต้องขับรถมาตัวเองก็แก่แล้ว。 มาเราบอกว่าโอ๊ยถ้าเรากลับไปกลับมากลับไปกลับมาอย่างนี้แล้วตอนที่เราเนี่ยกลับมาอยู่บ้านต่างจังหวัดเนี่ยแม่อยู่นู่นตายตอนที่เราไม่ได้ไปแล้วใครจะบอกแล้วเราต้องไปพูดที่หูอ่ะเราไปพูดที่หูทำไมเราพูดเลยเราเนี่ยไปพูดกับจิ。 ท่าน。 มันไปได้หรรอมันไกลนะไม่มีระยะทางหรอก。 ไม่มีระยะทางเราก็นึกหน้าพ่อก็จำได้หน้าแม่ก็จำได้แล้วก็พูดกับท่านเลยพ่อกับแม่กดได้จิก็พูดกันเลยนะเนี่ยเข้ามากดได้จิโดยพูดกันแหละเพราะกดได้จิเราแล้วเนี่ยเราพูดเลยเราอยู่ที่ไหนอ่ะกจิเราเลยพ่อกับแม่กดจิเราก็พูดเลยพูดกับท่านจะพูดยังไงอ่ะแล้วแต่ว่าเรา。 จะสอนยังไงถ้ารู้เรื่องเคยปล่อยวางเราก็พูดปล่อยวาง。 ไปยแล้วก็บริกรรมพุทธอยู่กับพระพุทธเจ้าพุทธเจ้าตายไปก็จะไปไม่ไปอะไรแต่ไปสุไม่อยไปเลยตรงเลยก็ไปเยี่ยมทุกวันเสาร์。 แล้วก็ไปพ้นข้าวเสร็จก็เช็ดตัวเช็ดตัวให้เสร็จก็กลับบ้านจะเป็นอย่างนี้ทุกวันดีแล้วล่ะไม่ค่อยรู้เรื่องเห็นเราไปทำความดีกับท่านสมควรดีแล้วก็แธให้ท่านแล้วก็อยู่ใกล้ๆแล้วก็อธิษฐานกำหนดจิตให้เห็นท่านแล้วก็พูดกับพูดกับท่านเลยเรียกว่าจ。 ิจิต。 กำหนดภาพขึ้นมาก่อนในมิตร。 ในใจของเราแล้วก็พูดกันเลย。 วิธีการสื่อทางจิตแบบนี้้แหละแบบนี้เอาไปใช้ได้ยังไง。 ในความคิดคิดว่าปลายทางคือเราก็อยากถูกแต่ว่าทำไมเราถึงเหมือนมาติดอะไรข้างทางไม่รู้ว่าจริจริงก็อยากถูกค่ะแต่พอเจอของกินอร่อยก็มันเหมือนมันมันหลุดไม่ได้มันเหมือนมันติดอะไรข้างทางเต็ไปหมดไม่ร。 ู้ไง。 ก็ต้องเด็ดขาดนะใจต้องเด็ดๆเด็ดขาดหน่อยจะบอกว่าลูกผู้ชายใจต้องเด็ดขาด。 เด็เล็กๆน้อยนั้นน่ะ。 จริงๆแล้วสนามเดนิโยมคนอ่ะแกเป็นผู้หญิงแล้วผู้ชายเด็ขาดเลยก็บอกว่าก่อนที่เราจะไปแกฝันว่าไปกราบพระพุทธเจ้าเล่าให้ลูกน้องแกฟังกับพวกเพื่อนฟัง9บอกว่าแผลจะเข้ามาพวกเพื่อนแกพวกลูกน้องแกก็พยายามให้แกเล่นหวย。 นี่คนจะอันนี้ต้องขาดแล้วพวกนี้。 กลับมาอันนี้ต้องขาดเลย。 การนับถืออย่างอื่นดูหมอดูเชื่อหมอดูอะไรไม่เชื่อคำสองเจ้าทำดีได้ดีทำขาดไปเชื่อนีไม่ดใจว。 แกก。 แกพูดยังไงปุกแกบอกว่ามีแสงสว่างเต็มเลย。 ตั้งหลายดวงสว่างเต็มไปหมดเลยอ่ะรอบตัวแกเลยแกบอกว่าแค่ทำความดีพูดแค่นี้นะไม่ได้หวยแค่นี้ยพอขนาดนี้เลยหรอเลยความ。 ดีมากเลย。 เลยจะกลับไปถึงที่โรงงาน。 แกลับถึงเรื่องงานแกนกว่าแกจะทำความดีอะไรแทำความดีขนาดเล็กน้อยขนาดนั้นนะมีเรื่องนึงที่แกผ่านแต่มันค้างใจแกไว้คือแโกรธคนคนนึงจากใจไม่มากโกรมากไม่แแล้วลูกน้องเป็นทุกข์มากเลยยอมทุกอย่างยอมทุกอย่างทุกขม。 ากนะ。 ยังไม่เอาไม่เอา。 ลูกน้อง。 บอเลย。 แล้วก็จะไปเอาทำไมอย่างนั้นน่ะทำไม。 แกเลย。 กราบพระพุทธเจ้าขอถวาย。 เป็นทาง。 อภยธาน。 ถวายแก่พุทธเจ้า。 ถวายแก่พระธรรมถวายแก่พระยสงฆ์เป็นพุทธบูชาสบูชาสังฆบริจาค。 แต่ถ้าถวายเขาเนี่ยไม่ยอม。 ให้เขาไม่ยอม。 เจยอม。 ดีไม่ยอมโทรศัพท์โทรศัพท์ไปหาคน。