好的，这是整理和润色后的中文对话问答，去除了多余的“师：”并使语言更流畅： 徒： 顶礼法师。向您汇报修行情况，并请求您的指点。 师： 这样听下来感觉怎么样？刚刚听的时候，有没有跟着一起兴奋？ 如果心已经兴奋起来了，明白了，它就会停止造作，停止挣扎、寻找，停止想要让“我们”去达到、获得、成为。心就会平静下来。但如果还有“我们”在挣扎、寻找，想要达到、获得、成为，心就不会平静。 它必须慢慢地从造作中平静下来，从想要知道、想要看到、想要获得、想要成为的造作中平静下来，慢慢地平静，放下。逐渐放下对“想要”的执着，不断地放下，放下。放下一切，让一切自然生起，自然灭去，自然生起，自然灭去……没有人去执着，没有人去干预，贪欲就会慢慢地熄灭。 在某个点上，它会…自然而然地发生，也就是“造作”本身。有时，因缘具足，它会自己停止造作，有时它会自己停止造作。嗯，可能是外在的因缘。外在的因缘导致它自己停止造作。“嘿，我造作，我造作”，突然之间，因为某个因缘，它自己完全停止了。现在，一切都自己完全停止了，这个“停止”并不是由“造作”让它停止的。 它在心中结束，在心中结束，在心中结束，在心中结束，在心中结束，在心中放下，或者在心中停止，在心中结束，因为它不在别处结束，而是在我们的心中。它停止了，停止了造作，停止了想要知道、想要看到、想要获得、想要成为，想要得到什么，想要让它成为什么……嗯，它会变成什么样就让它变成什么样，放下什么？放下什么成为什么样就让它成为什么样，没有人想要让它变成什么样，它会变成什么样就让它变成什么样，它不断地变化，没有人跟着它，没有人对它做什么。嘿，就是这样。世界变得一片寂静。世间的法则让整个世界观都变得奇特地宁静，非常奇特地宁静。但是心也停止了转动，心也停止了转动，停止了转动，慢慢地减速。它慢慢减速，减速，就像心脏停止跳动一样，但不是真的停止跳动，如果真的停止跳动就死了，它就像心脏停止跳动一样，停止转动，停止转动，停止转动，不转动了，就像它突然停止了一样。 停止了（心的）旅程。说“心觉醒”了，并不是闭上眼睛，如果闭上眼睛是不行的，因为闭上眼睛（的时候）还在造作。它停止了（心的）旅程，说“心觉醒”了，就像心脏停止了转动一样，它自己突然停止了转动。就像什么呢？那个一直在旋转的东西，然后它停止了，叫什么来着？有什么可以比喻的吗？但是它自己停止了。它一直在旋转，旋转，旋转，旋转，旋转，旋转，当他们关掉引擎后，它还会继续转动，因为它有惯性。 在惯性中，它随着惯性而去，然后它慢慢地自己减速，自己减速，自己减速，然后它耗尽了力量，自己“咔哒”一声停止。当它自己停止的时候，如果我们去让它停止，那就不是了，因为我们去阻止它了。 我们去阻止它，我们去阻止它，让它想要停止，想要停止，想要停止，我们去阻止它，我们必须自己停止，而不是我们去让它停止。有点像，在我们的内心，我们看到“哦，一切都是行，都是造作，造作，造作”，如果我们跳进去抓住（它），头就会晕，就像什么呢？就像以前，我们小时候，那些游乐设施转啊转啊转啊转得很快，他们邀请我们上去下来，上去下来，哎呀，头晕，恶心，像陀螺一样旋转，下来后就头晕，恶心，呕吐，呕吐，不要，我们不上去。但是有些人喜欢上去，上去下来后就… 哎，什么来着？世界旋转像陀螺一样旋转，让人呕吐，但是他们喜欢上去，它转啊转啊转啊转，然后我们就跟着它，跳上去让它转啊转啊转啊转得很快，因为我们喜欢上去，然后就大叫。那些不喜欢玩海盗船的人，看到有人去玩海盗船，然后就喜欢大叫，如果不大叫，就会头晕，恶心，下来后就吐得一塌糊涂，如果大叫，就会感觉很好，得到了释放，不知道要跟谁发泄，就在上面大叫，没有人会说什么。于是就上去，大叫，哇，真是过瘾，但是那些不大叫，憋着的人，下来后就吐得一塌糊涂，每个人都是。 就是这样，但是去叫，它也只是发泄一下而已。这个也是一样的，我们就像上了那些转啊转啊转啊转得很快的机器，不要，不要上去，上去后下来走路都走不稳，东倒西歪，头晕，恶心，不要上去，不要上去。这就是像那些转得很快的机器，在我们的心中，它在“想要”、“造作”、“想要知道”、“想要看到”、“想要获得”、“想要成为”、“想要这个”、“想要那个”中转动，在各种各样的造作中转动，但是这些造作会慢慢地减速，减速，减速，减速，因为看到了“行”都是造作，“行”都是造作，于是放下，放下，放下，放下，放下，放下，放下，不上去。它怎么转都不上去。 当上去久了，没有人去驱动它，没有“我们”去驱动它，当没有“我们”去驱动它转动时，它就会慢慢地减速，它之所以能转动，是因为有“我们”去驱动它。 没有“我们”去驱动它，它就无法转动，它就会慢慢地减速，减速。但是，如果我们“嘿，下来一下”，又跳上去转动，“下来一下”，又跳上去转动，就是把“我们”参与进去，不断地参与进去，“嘿，厌倦了，想要，厌倦了，想要”，跳下来一下，又跳上去了，“厌倦了，想要”，下来一下，又跳上去了，它就无法停止，它就无法真正地停止，因为什么？下来，上去，下来，上去，“嘿，放下，放下”，又去抓住，“放下，放下”，又去抓住，“放下，放下”，又去抓住，放下的不真实。 真正地放下，就没有“我们”去参与。如果想要转动，就让它转动，没有“我们”参与，循环就会停止，因为“无明”就是有“我们”作为驱动力，这个“我们”就是“无明”，有“我们”去驱动，就像火车头一样，让它转动。如果没有“我们”作为火车头去驱动，没有感觉“我们”的参与，它就会慢慢地减速，减速，减速，减速。 但是我们呢，当我们放下的时候，它就会变得轻松，身心轻松，轻得好像没有了重量，没有了四肢，没有了头，什么都没有了。“哎，你说放下”，又跳上去了，它就会继续转动，循环就会继续。当有“无明”，有“我们”跳上去时，“我放下，于是放下就越轻松，越放下就越轻松，越空，越轻松，越宽广，越明亮，越神奇”，嗯，它就会“砰砰砰砰”地在我们的身心中发生，它，它，它，它就跳上去了。哎，“我们”。 上去，又上去了，转动起来了，循环又开始了，因为它有“我们”去驱动，“无明”啊，“无明”有“我们”去驱动，转动起来了，不知道，于是又跳下来，跳下来，慢慢地减速。“哦，跳下来，很轻松，很空”，又跳上去了，“想要，想要，想要，想要得到，想要成为”，又跟着这样上上下下，上上下下，直到最后，“哎，都看透了”，看透了它的伎俩，它一直在招手叫我们，当我们空空的，轻松的，自在的，没有重量的时候，身体消失了，头消失了。 消失了，它很轻，没有重量，重量为零，哎，它为什么这么轻呢？又跳上去了，它一直在招手，于是我们要不断地觉知，告诉自己“不要，上去每次下来都很难受，上去每次下来都很难受，我再也不上去了，不要，不要”，下来就像上了那个转得很快的东西，下来每次都头晕，恶心，不想上去，不想上去，下定决心真的不上去了，它怎么叫都没有“我们”上去参与，当想要转动时，就让它转动，没有我们上去参与，它会多么轻松，不管它怎么招手，都不上去了，不要，不要，不要，下定决心。突然之间… 它就真的减速了。停止了，停止了，因为“无明”熄灭了，也就是“我们”跳上去参与的“我们”熄灭了。熄灭了，它就减速，然后自己熄灭了。 在那个时刻，“嘿，去熄灭它”，去加速，加速让它熄灭，“嘿，这个”，这样反而会让“我们”更加参与其中，让它转得更快，本来要熄灭的，反而转得更快了。“哎，它怎么这么慢才熄灭，等不及了”，又跳上去熄灭，不是这样的，它反而转得更厉害了。 “嗯，你想要转动，你就转动吧，我不转动了”，哎，心是无法转动的，行是自然转动的，但是心是无法转动的，“你想要转动，你就转动吧”，但是心是不转动的。当它转动时，没有“我们”，嗯，不执着任何东西，不想要任何东西，不成为任何东西，它就会慢慢地自己停止。 因为没有“我们”跳进去参与，不执着任何东西，因为“行”和“非行”都包含在“五蕴”中，因为“五蕴”由地、水、风、火四种元素组成，这些元素是消耗品，需要不断地吃，不断地补充，需要不断地吃植物、动物的尸体来补充土元素，补充水元素，补充风元素，补充火元素，水、土、风、火是消耗品，需要不断地补充，只有一个元素是“非行”，那就是“知”的元素，我们没有这个，这个不需要补充，它是一种“空无”，但是“行”和“非行”结合在一起就成了“五蕴”。放下“行”和“非行”，没有人去执着，你想要转动就转动吧，你想要闪烁就闪烁吧，想要转动就转动吧，闪烁吧，它会来招手让我们上去执着。“无明”就熄灭了。寂静。 整个世界都变得宁静，没有人上去执着那份宁静，那份宁静也没有人再上去了，害怕了，上去每次都不好受，下来就像头晕，恶心，呕吐，吐得一塌糊涂，不上去了。宁静了，不上去了，只是觉知，觉知，不要吸引，不要排斥，不执着爱，不执着恨，以中立的心态去觉知，以“舍”的心态去觉知“行”和“非行”，没有人跳上去参与，因为“五蕴”包含了“行”。 “行”结合在一起，地、水、风、火是“行”，是造作，生灭，是不稳定的，需要不断地补充，只有一个元素是“知”的元素，是“非行”，但是“行”和“非行”结合在一起就成了“五蕴”，放下“行”和“非行”，也就是放下“五蕴”，全部放下，于是世界就爆炸了，因为“无明”完全熄灭了，没有人进去。 它就变得奇特地宁静，自然地运作，之所以会“显现”，之所以会“显现”，是因为它没有“我们”，没有“我们”参与，于是世界就变得奇特地宁静，它一直很奇特。“哎，它为什么这么安静呢？”，但是它失误的地方在于，每次安静下来就跳上去，每次安静下来就跳上去，“嘿，它安静了，不上去了”，它安静了，不上去了，它安静了，但是心也不上去了，多么神奇都不上去了，当它安静的时候，多么神奇都不上去了，如果上去了就不神奇了，最厉害的人是，多么神奇我都不觉得神奇，多么神奇我都不觉得神奇，如果多么神奇，这个我就不觉得神奇，完全不觉得神奇。多么神奇，招手成这样了，还不愿意进来参与，哇，这个人真是太神奇了，这个人是最厉害的人。 世界就爆炸了，因为它是自己停止的，而不是“我们”让它停止的。“缘起法”的循环停止了，“缘起法”的循环停止了转动，“缘起法”之所以能够转动，是因为“法-轮”，“法-轮”是去破除“迷惑”的，“法-轮”是“法”去破除我们心中的“迷惑”，“迷惑”于执着，“迷惑”于造作，“迷惑”于执着，“迷惑”于造作，“法-轮”是去破除的。 破除“缘起法”的循环，让“法-轮”进入心中转动，代替“迷惑”的循环，成为“法”的循环，也就是破除“无明”，对“无明”、“贪”、“执”的执着，“无明”、“贪”、“执”完全被破除。“缘起法”的循环自己停止了转动。 仅仅是这一个心停止了转动。 整个三界都无法承受，因为它无法再吸引这个流浪了很久，无数劫的灵魂回到三界，脱离了三界，与“本然”合一，就像提婆达多的灵魂突然消失一样。 两个阎罗使者来找他，说：“哎，提婆达多的灵魂去哪里了？”，去问佛陀，去禀告佛陀，佛陀说：“提婆达多已经断除了执着。灵魂熄灭了，就像火焰熄灭了一样，达到了涅槃。” 灵魂熄灭了，就像熄灭了火焰，就像你面前的蜡烛被吹灭了，“呼”的一声，消失了。于是就与“本然”合一，成为“本然”，是永远断除了造作，成为形体，成为个体，在任何一个世界中都不会再出现的“本然”。永远脱离了三界。永远不需要再经历生老病死。 停止，停止转动，“法-轮”转动，破除“无明”、“烦恼”、“贪”、“执”，完全破除，“法-轮”在我们的心中转动，“法-轮”就是“念”、“定”、“慧”，对吧？佛陀的“念”、“定”、“慧”，我们的“念”、“定”、“慧”，结合在一起，在佛陀的加持下，法的加持下，僧伽的加持下，我们积累的所有功德，在当下结合在一起，“念”、“定”、“慧”，“念”、“定”、“慧”。 转动到哪里，哪里就熄灭“无明”、“烦恼”、“贪”、“执”，完全熄灭，断除想要知道、想要看到、想要获得、想要成为，想要得到什么的造作，完全被破除。 但是能够觉知一切，心保持中立，保持“舍”，不执着任何东西，最好的也不执着，空空的也不执着，轻松自在的也不执着，不执着任何东西，断除了执着者。心中的造作慢慢地停止转动，停止转动，停止转动，慢慢减速，慢慢减速，慢慢减速，然后自己停止。嗯，它自己停止了，没有人去让它停止，就是这样。嗯，世界就爆炸了，三界都无法承受我们，就是这样。 顶礼法师。 不讲这些就不精彩，但是我们自己修行，自己想，自己造作，一点都不精彩，所以要讲一些故事，讲一些故事，讲，讲，讲，说故事也不是，这是真的，是我们的祖师大德们，他们记录下来的，他们告诉我们的，各种各样的。 徒： 顶礼法师。从上次开始，法师就一直说，还有人试图帮助“我们”摆脱…摆脱什么东西。 徒： 现在，我认为我们也在试图帮助“我们”摆脱什么东西，它，它就让它转动起来了，嗯，“缘起法”的循环转动起来了，它必须断除“我们”，这个试图帮助“我们”的“我们”，像这样，它就会慢慢地放下，放下。放下，觉知，它要放下什么，都要完全觉知，嗯，如果不觉知，它在哪里放下，都要觉知，然后放下，放下，放下，以觉知去放下。听懂了吗？ 嗯。 徒： 听懂了。 师： 听懂了吗？还是有“我们”，有“我们”就有参与，如果没有“我们”就没有参与，世界就会慢慢地停止，变得宁静，但是宁静会招手叫我们，我们会不会再去找它，我们执着那份宁静，于是就失策了。 我们必须放下“行”，也放下“非行”，放下“行”和“非行”结合在一起的“五蕴”。好吧，今天没有人问什么问题吗？哎，医生，问点什么吧。 徒： 其实法师讲的故事，它，它，它几乎已经回答了所有的问题，因为自从上周来见法师后，法师就让我明白了关于鸟，关于天空，关于“行”、“非行”，以及关于修行的事，之前，修行的方向反了，把“我们”这个“鸟”去找“天空”这个“非行”。自从… 徒： 明白了这些后，它，它，它就好像，它就看到了有“我们”一直在思考，一直在推理，一直在造作，一直在评论，不管是什么东西触动了它，甚至听法师讲法，它也会想个不停，看到谁，它也会想个不停，它一直在想，它也知道。 徒： 当，当它是“天空”的时候，它也知道它是“天空”。只是… 徒： 只是它，它，它不是一直都是“天空”，它知道。 徒： 只是它不是一直都是“天空”，它会怎么样呢？它执着，它执着。放下这个。放下这个，因为“天空”和“鸟”都是“行”。 徒： 嗯。 师： “天空”和“鸟”结合在一起就成了“五蕴”。地、水、风、火是消耗品，是“行”，是造作。 只剩下一个“知”的元素，是“非行”，不生不灭，不破不坏，不需要补充，不是消耗品，但是地、水、风、火和“知”的元素结合在一起就成了生命，成了“五蕴”，必须放下“鸟”和“天空”，“鸟”就像是“行”，是造作，“天空”是“非行”，不是造作，但是“鸟”和“天空”结合在一起就成了“五蕴”，不要去执着为什么不一直是“天空”，为什么不一直是“天空”，放下“鸟”和“天空”。 徒： 全部，全部，全部都去面对，法师，就好像，就好像观察到它是“天空”和它是“鸟”之间的区别。只是… 徒： 知道它还没有断除“行”，它执着，有时它会有“行”的造作，想要让“鸟”成为“天空”，只是我们做不到，因为我们试图，试图去努力，努力去看，努力去看到，努力去成为，努力去知道，努力去看到，努力去成为“天空”，全部放下。 徒： 嗯，全部放下。现在，没有“我们”去得到，去成为什么，所以必须有“我们”去努力什么，全部放下，但是医生不敢全部放下，因为害怕会迷失。 徒： 是的。是吗？ 是的。看到了吗？全部放下，但是…医生不敢全部放下，因为医生害怕会迷失。 徒： 害怕会迷失，说它不会成为“天空”，它会变成“鸟”，它不会成为“天空”，它会变成“鸟”，这个就是迷失了，我们以为不会迷失，已经迷失了。已经迷失了，法师，执着“天空”，因为害怕它会变成“鸟”。 徒： 这个，它会变成“天空”，会变成“鸟”，随便它，都是“五蕴”，必须“天空”和“鸟”，它们都是“行”，“行”和“非行”，当结合在一起时，就成了“五蕴”。 徒： 嗯，法师，全部放下，没有“我们”，就结束了。也可以吗？ 师： 也可以？声音怎么了？声音听起来好像不太情愿，医生说“也可以”，嗯。 如果法师不说，它就不愿意，它不敢放下。嗯，这个，法师它害怕它自己可以，必须我们去让它停止，于是世界就无法爆炸，无法震撼整个三界，每个人都必须等着我们告诉它停止，于是就变成了我们帮助它停止，就像汽车，它自己转啊转啊转啊转，自己停不下来，我们必须去帮助它，去拉它，让它停止，它就不是自己停止的，也不是以它自己的智慧停止的。但是，当我们放手后，脱离了“我们”，它又开始转动了，因为什么？不是它自己停止的。当我们放手后，几乎脱离了“我们”，就造作起来了。但是现在…停止。 停止造作，试图去做什么，成为什么，停止造作，试图去做什么，成为什么，不要害怕会有“我们”迷失，停止，全部放下，全部放下，全部放下。全部放下，但是医生还没有放下“我们”，为什么还没有放下“我们”？ 保留一切，保护“我们”。保护有智慧的“我们”。 把有智慧的“我们”执着为真正的“我们”，让智慧这个“五蕴”成为“我们”。但是医生很厉害，执着这个有智慧的“我们”为“我们”。 这个有智慧的“我们”，这个知道，看到，理解，放下，我们知道放下，既理解又能放下，又能放下，又不能放下，知道什么是“鸟”，什么是“天空”，“鸟”就像是“行”，“天空”就像是“非行”，我们必须知道，必须看到，必须理解，这个是这个，这个是那个，这个是这个，这个是那个，但是医生却执着“我们”，这个必须知道，必须看到，必须理解，必须放下的“我们”，其实这个是“五蕴”，它只是一个工具。 就像是渡河的船，它是“五蕴”，但是医生却执着船，执着这个“我们”这个船，但是它只是“五蕴”，用来让我们去知道，去看到，去理解，然后放下“我们”，但是医生却执着它为“我们”，执着船。 徒： 它以为如果没有船，就无法渡河。 师： 这个只是一个比喻，像这样，我们害怕如果没有船，全部丢掉了，就没有船送“我们”渡河，它就变成“无明”了，放下船，放下“我们”，放下这个。 （有人）打了个比方，没有人需要渡河。没有人需要渡河。因为两岸都不存在。 徒： 明白了。 徒： 顶礼法师。我今天才知道。我完全理解错了。以为“非行”。和“五蕴”。是不同的。 师： 嗯，全部放下，必须“行”和“非行”，“行”和“非行”结合在一起就成了“五蕴”。地、水、风、火是消耗品，是“行”，需要不断地吃，不断地补充，是不稳定的。 只有一个元素是“知”的元素，是“灵魂”的元素，是本来就存在的元素，不生不灭，不破不坏，没有“我们”，因为它从来没有生起，从来没有灭去，无法展现任何行为，任何状态。但是要成为生命，就必须由地、水、风、火四种元素组成，这些元素是消耗品，是“行”。再加上“知”的元素，是“非行”。 结合成五种元素，再加上“空”元素，就成了六种元素，才能结合成生命，成为“五蕴”。我们有“行”，也就是生命，它结合成了“五蕴”。放下，当说放下“行”时，不要去执着“非行”，它就等于执着“五蕴”。 我们放下“行”和“非行”，全部放下，但是必须先知道“嗯，行在非行中生灭”，但是没有人去执着“行”和“非行”，“五蕴”是“行”和“非行”的总和，感觉、思想、情绪是“行”，“行”和“非行”在“非行”中生灭，但是“五蕴”包含了所有这些，“行”和“非行”，但是“行”在“非行”中生灭，它在哪里生起？在心中生起，心也是“五蕴”，全部都是。 没有人执着心，没有人执着“行”，没有人执着心，必须不执着“行”，因为它们都是“五蕴”，它们结合在一起，地、水、风、火，然后结合“知”的元素，也就是心，它们结合在一起就成了生命。但是地、水、风、火本身是没有“我们”的，无法展现任何行为，任何状态，只有一个元素是“知”的元素，也就是心，也就是“灵魂”的元素。 嗯，如果是这样，就让它去运作，生命还没有结束，“五蕴”在不生灭的心中生灭，就是这样，但是没有人去执着，但是看到必须“行”和“非行”都是“五蕴”的结合，但是没有人执着“行”和“非行”，就去运作，不要去执着“五蕴”，不执着就让“行”在不“行”的心中生灭，“行”在不“行”的心中生灭，没有人去执着“行”，也就是不被“行”所迷惑，没有人去执着不“行”的心。就断除了“五蕴”，也就是断除了对“五蕴”的执着，所有的圣者都放下“五蕴”。“无明”就停止了转动。“缘起法”就停止了转动。断除了“无明”，断除了“迷惑”。 “五蕴”还在运作，“行”还在“非行”中生灭，还没有到死亡的时候，因为死亡后，嗯，感觉、思想、情绪就熄灭了，地元素就回归地元素，水元素就回归水元素，风元素就回归风元素，火元素就回归火元素。“知”的元素，本来就不生不灭，没有“我们”，就回归“本然”，与“本然”合一，成为“空”。元素回归元素，就是这样，就这么简单。 徒： 佛陀，法师。 师： 嗯，怎么了？ 徒： 顶礼法师。有一个问题… 徒： 我觉得我理解了您讲的内容，不知道理解的对不对，我是刚进来的，这就理解了？是刚进来还是坐在这里偷偷听了很久了？ 我坐在这里很久了。 哎，进来这里，因为我去洗手间了。 哦。 徒： 怎么样？ 但是我，我是什么？ 你多大了？ 我叫达达，19岁。 达达，19岁。 哦，理解了什么？ 看看。 徒： 我理解到，就是，它什么都没有，什么都没有，“我们”也没有，但是，什么都没有，就是，怎么说呢？ 徒： 它，我们去执着的东西，其实，它什么都没有，身体，元素，五蕴，它都没有，嗯，没有什么，没有什么好说的。 师： 嗯，但是我想问的是，我是一个太在意别人的人，这是一个很幼稚的问题，但是我想知道应该怎么解决。 安静下来，就会产生智慧，从思想中安静下来，智慧就会自己产生。 徒： 感觉自己没有自信，然后，太在意别人，没有自己的想法，自己也说了自己没有。 是的，感觉没有，但是，好像在意别人，不知道那个去在意的“我们”是谁？ “无明”，不是吗？ 然后说没有“我们”，但是有“我们”去在意别人。 师： 嗯，明白了。 哎，理解的很简单，嗯，真的吗？ 但是，我感觉自己还缺少什么东西，缺少定力吗？ 还是缺少什么？ 本来就没有的东西，它怎么会缺少呢？ 我们说了，一切都没有。 我感觉没有，但是还有什么东西在生灭。 时间。 这是正常的，还没有死，五蕴是假象，必须存在，但是它存在于“空无”中，它存在的方式是“空无”，因为它是不稳定的，无法真正地执着，一切都只是一场戏，一个生命片段，然后就结束了，回归“空无”。 徒： 那么，也就是说，所有发生的事情，它本来就存在，即使我不自信，即使有贪嗔痴，它本来就存在，但是，我，它不是我的，它不是“我们”，对吗？ 对，对，很厉害。 师： 嗯，明白了。 谢谢。 真的明白了吗？ 嗯，很久了，19岁就能这么容易理解，很厉害。 谢谢法师，如果我曾经对法师，或者佛陀，或者佛法，或者僧伽有过任何冒犯，我在这里请求原谅。 谢谢。 你，你，过来，过来，过来，过来，怎么来的？ 要去哪里？ 等等，你在哪里上学？ 你怎么认识法师的？ 我不认识法师，但是法师今天来这里讲法。 你怎么知道法师在这里讲法的？ 徒： 我妈妈，我妈妈带我来听的。 哦。 你妈妈带你来听，然后你就明白了？ 你以前听过法师讲法吗？ 我听过很多法师讲法。 今天是第一次，妈妈也是第一次来，第一次见到法师。 徒： 现在在上几年级？ 徒： 大一。 哦。 就要毕业了？ 还没有毕业，还有三年。 学什么专业？ 哦，工商管理，日语。 师： 你拿那个祈愿牌，你还没有祈愿过，对吧？ 祈愿牌，你… 上周…等等，就坐在你那里，等等，其他人会问的，你就好好祈愿。 因为… 你看到的一切，都是正确的，但是它还没有进入心中，它还没有进入心中，因为它卡住了。 徒： 我不知道它卡在哪里。 卡住了，就是… 是为了积累功德而来。是为了积累功德而出生，在每一世中积累功德，不是为了自己涅槃而出生，不知道，因为自己想要涅槃。就想要不断地积累功德，为了帮助别人，不断地，不断地，不断地，于是就觉得一切都很困难，无法在当下结束，即使你积累了很多功德。能够很容易地听懂法师讲法，听懂佛陀讲法，因为你可能以前听过很多。在前世，可能见过佛陀，积累过功德，所以听过，但是因为我们祈愿。为了继续积累功德。 成为佛陀，成为菩萨，帮助别人，我们无法在当下结束，在任何一个世界中，都可能犯错，违反戒律，比如犯邪淫，与别人通奸，与别人的妻子通奸，于是就会下地狱很久，出生为雌性动物很久，然后出生为女人，本来，是男人，积累功德，成为佛陀，成为菩萨，我们的佛陀在… 积累功德的时候，也与别人的妻子通奸，然后下地狱很久，最后又出生为女人很多世，很久。出生为女人，不是男人，也不是女人，然后又出生为女人，好不容易才摆脱了业障，才能成为男人。 阿难也是一样，与老板的妻子通奸，然后下地狱很久，然后出生为雌性动物很久，出生为男人，不是男人，也不是女人，不是男人，也不是女人，然后又出生为女人，然后才回来成为男人。然后证悟成阿罗汉。在轮回中积累功德的每一位。都因为烦恼而犯错。 于是导致轮回改变，灵魂是同一个，但是不断地更换身体，嗯，更换身体，产生新的感觉，新的思想，新的情绪，新的欲望，成为男人，成为女人，成为各种各样的动物，在这个世界上，几乎都经历过了，同一个灵魂，执着的灵魂，它没有熄灭，因为它是“知”的元素，加上了“无明”，所以它不叫“知”的元素，叫“识”，也就是它是一个需要带着去出生，去创造世界的灵魂。在积累功德的过程中，因为想要帮助别人。我们就会觉得太在意别人，这个卡住了，带着轮回了很多世，无数劫。但是你也走错了路，直到出生为女人。我们必须看到过错。在轮回中积累功德的过程中。我们犯错的机会有很多。 要达到“本然”，“本然”不分性别，不分男女，不分老幼，都能达到“本然”，没有“我们”，“本然”是“空”的，没有什么。 然后放下能够运动的身体，放下能够思考，能够造作的心，达到不造作的心，然后与不造作的心同在，也就是不造作的心。但是与它同在，它就不会执着它，因为它就是它本身了，为什么还要执着它呢？ 明白吗？ 徒： 这个有点难懂。 难懂？ 嗯，当然难懂。 师： 嗯，因为我们不知道。我们出生后，都不知道，“无明”就是我们不知道我们从哪里来。 我们出生后，不知道我们真正的“我们”是谁，在当下，我们从哪里来，我们是什么，不知道开始，不知道中间，不知道结果，于是就成了“无明”，导致轮回，不知道结束。 徒： 对。 祈愿。 师： 法师给你的，让它进入心中。因为你虽然难懂，但是理解了，但是它不会进入心中，因为过去的愿力阻碍了它。但是，也取决于你自己，你要不要拔除它，取决于你自己的心。取决于你自己的心，因为涅槃不分… 性别，不分男女，不分老幼，不分种族，取决于我们的心，否则，我们就必须继续轮回，继续迷失，像这样，很久。 各人顾各人，如果这样的话，我们就继续积累功德，不断地转换性别，不断地转换身体，我们就这样轮回，取决于我们自己选择。地狱，天堂，涅槃。自己选择，地狱，天堂，涅槃，我们自己选择，自己选择走哪条路。 有些人出生是为了积累功德，成为佛陀，成为菩萨，为了帮助别人，他们的轮回没有结束。起点和终点都找不到，轮回很久，无数劫。找不到结束的地方，不知道什么时候才能结束。有些人出生是为了知道涅槃，利用“五蕴”在当下涅槃，但是有些人出生只是为了造恶业。这取决于每个人出生后，他们有三种类型：一种是出生为了帮助别人，每一世都帮助别人，然后因为犯错，违反戒律，而下地狱，受苦。 有些人出生是为了最后一次利用“五蕴”，也就是“念”、“定”、“慧”让自己脱离痛苦，证悟涅槃，断除执着，但是大多数人。出生是为了造恶业。只有贪婪，想要富有，想要英俊。想要地位，名誉，只有贪嗔痴，只为自己着想。 但是最终，都沉沦在烦恼和痛苦中，所以大多数人都沉沦在烦恼中，很少有人出生是为了积累功德，最少的是在当下证悟涅槃。你会成为哪一种人，你自己选择。 徒： 我可以选择，对吗？ 每个人都可以选择。 师： 如果没有被佛陀授记，就可以选择，除了被佛陀授记，就无法改变，如果没有被佛陀授记，就可以改变。佛陀授记就是说，曾经见过某一位佛陀。 然后曾经向很多位佛陀发愿，要成为佛陀，有一位佛陀告诉你，从现在开始，再过多少劫。再过多少阿僧祇劫，再过多少劫。 你将证悟成佛陀，名字叫什么什么，就无法改变，过去，佛陀还没有授记，都可以改变，每一位都可以。 徒： 谢谢法师。 师： 取决于我们的选择。你会选择什么？ 徒： 选择这一世比较好。 师： 祈愿，选择这个，就是这样，祈愿，佛陀是最好的，他让好人去这里，祈愿佛陀，佛法，僧伽，祈愿祖师大德们，就在这里，祈愿奉献自己，成为佛陀，佛法，僧伽的孩子，奉献自己给佛陀，顶礼佛陀为父母，为老师，为导师，佛法为父母，为老师，为导师，僧伽为父母，为老师，为导师，法师为父母，为老师，为导师，我们的… 那些在当下证悟涅槃的人。 徒： 阿弥陀佛。 请求佛陀，佛法，僧伽，法师成为父母，成为老师，成为导师，奉献…请求… 师： 证悟，证悟涅槃，在这一世，现在，现在。 请求现在就证悟涅槃。 徒： 顶礼奉献自己成为… 师： 顶礼佛陀，佛法，法师为父母，为老师，为导师，用心去感受。 --- 翻译以下佛法讲座为中文，要求： 1. 将内容整理为对话问答的形式，问问题的部分加上“徒：”，回答问题的部分加上“师：” 2. 完整翻译，不遗漏内容 3. 翻译结果输出为对话问答的形式 4. 不要包含泰语，全部翻译为中文 5. 保证翻译后的文本通顺，易读 --- กราบนมัสการหลวงตาเจ้าคะ. ค่ะก็ส่งการบ้านหลวงตาค่ะแล้วก็ขอคําชี้แนะหลวงตาค่ะ. ฟังไปอย่างนี้เป็นยังไงบ้างอ่ะฟังเมื่อกี้มันๆกันไปกับเขาไหม. ตื่นเต้นไปครับมันมันเข้าใจแล้วมันมันก็หยุดปรุงแต่งดิหยุดดิ้นรนค้นหาหยุดอยากเอาตัวเราไปถึงไปได้ไปเป็นดิ. ใจมันก็สงบแล้วแต่ยังมีตัวเราอะดิ้นรนค้นหาอยากถึงอยากได้อยากเป็นมันไม่สงบหรอก. มันต้องค่อยค่อยสงบจากความปรองแต่งสงบจากความปรุงแต่งอยากรู้อยากเห็นอยากได้อยากเป็นค่อยค่อยสงบไปปล่อยวางไปจะไม่อยากทิ้งความอยากไปเรื่อยๆปล่อยวางไปปล่อยไปปล่อยทุกอย่างมันเกิดเองดับเองเกิดเองดับเองเกิดเองดับเองเกิดเองดับเองไม่มีใครเข้าไปยึดถือไม่มีใครเข้าไปหย่ากับมันตัณหาค่อยค่อยดับไปดับไปดับไปดับไปดับไป. ในจุดหนึ่งมัน. เป็นเองเป็นไปเองคือที่ปรุงแต่งนั้นแหละที่ปรุงแต่งเป็นมันเอง. บางทีมันมีเหตุปัจจัยมันทําให้หยุดปรุงแต่งเองนะบางทีมันหยุดปรุงแต่งเอง. อือเดี๋ยวมันเหตุปัจจัยภายนอก. เป็นปัจจัยภายนอกทําอยู่ต้องแต่งเองเฮ้ยผมแต่งผมแต่งไปอะอยู่อยู่ก็ด้วยเหตุปัจจัยทําไม. มันหยุดสนิทเอง. ไอ้ตอนนี้มันทุกอย่างมันดีสนิทของมันเองอ่ะไอ้ตําแหน่งโดยที่ไม่ได้ปรุงแต่งให้มันหยุด. มันจบที่ใจอยู่ที่ใจจบที่ใจอยู่ที่ใจอยู่ที่ใจจบที่ใจปล่อยวางที่ใจหรือหยุดที่ใจจบที่ใจเพราะไม่ได้จบที่ไหนหรอกที่ใจเราเนี่ยที่มันหยุดหยุดคงแตกหยุดอยากรู้อยากเห็นอยากได้อยากเป็นอยากเอาอะไรอยากให้เป็นอะไรเอ้อมันจะเป็นยังไงก็ปล่อยมันเป็นปล่อยอะไรปล่อยอะไรเป็นมันเป็นยังไงก็ปล่อยมันเป็นไปไม่มีใครอยากให้มันเป็นไปยังไงมันจะเป็นยังไงก็แก้ปล่อยมันเป็นไปมันเป็นไปเป็นไปเป็นไปเป็นไปเป็นไปไม่มีใครติดไปกับมันมีใครมาทําอะไรกับมันเอ๊ยอยู่ก็. อย่างงี้หว่า. ทําเป็นโรคภาพมันเงียบไปหมดเลย. โลกธรรมมันตระหนักกันทั้งโลกทัศน์มันสงัดแปลกแปลกเว้ยตระหนักแปลกแปลก. แต่ใจมันก็หยุดหมุนใจมันก็หยุดหมุนหยุดหมุนหยุดหมุนมันสโลว์ดาวน์ลง. มัน slow down ลงกาวลงเหมือนหัวใจหยุดเต้นมั้งแต่ไม่หยุดเต้นแล้วหยุดเต้นไตจริงจริงมันเหมือนหัวใจหยุดเต้นมั้งหยุดหมุนหยุดหมุนหยุดหมุนไปหมุนแล้วก็เหมือนกับมันก็หยุดไปเลยเฉยๆกันอ่ะ. หยุดเดินทางบอกว่าจิตตื่นเนี่ยไม่ได้หลับตาได้หรอกถ้าหลับตาไม่เป็นหรอกก็หลับตาปรุงแต่งมันหยุดเดินตามว่าจิตตื่นหนึ่งแล้วก็เหมือนหัวใจมันหยุดหมุนได้เลยมันหยุดหมุนไปเฉยๆนั้นอ่ะ. เหมือนอะไรวะไอ้ไอ้ที่มันหมุนวนหมุนอยู่แล้วมันหยุดไปอะเขาเรียกอะไรมีอะไรมั้งแล้วเปรียบเทียบได้อะนะแต่มันหยุดเองอะ. มันหมุนวนหมุนวนหมุนวนหมุนวนหมุนวนไปแล้วพอเค้าเค้าดับเครื่องแล้วมันจะหมุนต่อมันได้แรงเถื่อยอะ. ในแรงเฉื่อยอ่ะแลมก็ไปไปด้วยแรงเฉื่อยมันอ่ะแล้วก็ค่อยมันค่อยค่อยหยุดสโลว์ดาวน์เองสโลว์ดาวน์เองสโลว์ดาวน์อะไรแล้วมันหมดแรงหยุดกึ๊กตอนที่มันหยุดเองตอนที่เราไปทําหยุดนี่แหละเนี่ยที่โลกธาตุมันระเบิด. แต่ถ้าเราไปทําหยุดไม่เป็นนะเพราะว่าเราไปเบรกไปเบรกมัน. เราไปเบรกมันเราไปเบรกให้มันหยักหยุดหยักหยุดหยักหยุดเราไปเบรกมันเราต้องหยุดเองก็ไม่ใช่เราไปหยักหยุดมันคล้ายคล้ายกับว่าประเด็นจิตใจเราเราเห็นโอ้ยทุกอย่างเป็นสังกัดเป็นความปรุงแต่งปรุงแต่งปรุงแต่งปรุงแต่งหมดอ่ะถ้าเรากระโดดเข้าไปรวบเวียนหัวตายเหมือนอะไรวะเหมือนในเมื่อก่อนที่เราไปสมัยก่อนไอ้เครื่องเล่นหมุนหมุนหมุนหมุนหมุนหมุนเร็วเร็วเนี่ยเค้าก็ชวนเราขึ้นลงไปขึ้นลงมาเนี่ยเดี๋ยวอาอุ้ยเวียนหัวคลื่นไส้กระแตเวียนเลยลงมาแล้วก็เวียนหัวคลื่นไส้อ้วกแตกอ้วกแตกไม่เอาเราไม่ขึ้นอุ้ยคนก็ชอบขึ้นไปพอขึ้นลงมาก็. เอ้ยอะไรนะโลกหมุนเป็นกระแตเวียนอาเจียนกันอะแล้วก็ชอบขึ้นไปกับมันมันหมุนหมุนหมุนหมุนแตะหมุนหมุนหมุนแล้วมันก็รอแล้วกับมันมันดิกระโดดขึ้นไปให้มันหมุนหมุนหมุนหมุนเร็วเร็วเงี้ยเพราะว่าชอบขึ้นไปแล้วก็ร้องไอ้ไอ้ที่เค้าไม่ชอบเล่นเรือมาก่อนเรือไวกิ้งไม่เห็นพ่อไปเล่นเรือไวกิ้งแล้วก็ชอบต้องร้องดังดังนะคนไหนไม่ร้องดังดังอะจะเวียนหัวคลื่นไส้ออกลงมาแล้วก็ลากแตกลากแตanว่าถ้าร้อนดังดังแล้วรู้สึกมันมันมันดีได้ปลดปล่อยคือมันได้ระบายไม่รู้จะไประบายกับใครไปล้อมบนนั้นไม่มีใครว่าไง. มึงก็เลยขึ้นไปเลยไปร้องกรี๊กรี๋แหมไม่ได้สะใจแต่คนไม่ร้องอัดๆเอาไว้ลงมาแล้วลากแตะลากแต้มทุกคนอ่ะ. นั่นแหละแต่ไปร้องเค้าแล้วมันก็ได้แค่ระบายสะใจไงอันนี้เหมือนกันนี่แหละแล้วก็ทัวร์เราขึ้นไปไอ้พวกเครื่องหมุนหมุนหมุนหมุนเร็วเร็วเนี่ยไม่เอาไม่เอาขึ้นไปแล้วลงมาเดินไม่เป็นเลยเดินเป๋ไปเป๋มาเลยเวียนหัวคลื่นไส้เลยละไปขึ้นไปขึ้นไปขึ้นเนี่ยแหละเหมือนไอ้เครื่องหมุนเร็วเร็วนี่แหละในใจเราเนี่ยที่มันหมุนไปในความอยากความปรุงแต่งอยากรู้อยากเห็นอยากได้อยากเป็นอยากนู้นอยากนี่อย่างนั้นในปรุงแต่งไปสารพัดแต่ปรุงแต่งเนี่ยมันค่อยค่อยสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงเพราะเห็นว่าสังขารปรุงแต่งทั้งนั้นสังขาร. แต่งทั้งสังกัดวงไหนเนาะวางไปวางไปวางไปวางไปวางไปวางไปวางไปไม่ขึ้นมันหมุนยังไงก็ไม่ขึ้น. พอไปขึ้นนานนานเข้าไม่มีใครไปขับเคลื่อนมันไม่มีตัวเราก็ไปขับเคลื่อนนะพอไม่มีตัวเราไปเป็นคนขับเคลื่อนให้มันหมุนแน่มันก็ค่อยหมุนช้าลงที่มันหมุนได้เพราะมีตัวเราเข้าไปขับเคลื่อน. ไม่มีตัวรับไปขับเคลื่อนมันหมุนไม่ได้มันก็ค่อยสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงแต่เดี๋ยวเราเฮ้ยลงมาซักทีกระดกเข้าไปหมุนอีกลงลงสักทีกระดกเข้าไปหมุนอีกคือเอาตัวเราเข้าไปมีส่วนร่วมได้เสียอยู่อยู่ก็เอาตัวเรากระดกเข้าไปร่วมมีส่วนได้เสียเฮ้ยเบื่อเบื่ออยากอยากเบื่อเบื่ออยากอยากกระโดดลงซักทีเอ้ากระโดดเข้าไปอีกแล้วเบื่อเบื่ออยากอยากลงทีก็บอกกระโดดเข้าไปอีกแล้วมันจะหยุดมันเลยไม่หยุดได้จริงเพราะว่าอะไรลงลงขึ้นขึ้นลงลงขึ้นขึ้นเห้ยปล่อยวางปล่อยวางเอาไปจับยึดอีกปล่อยวางปล่อยวางเข้าไปจับยึดอีกปล่อยวางปล่อยวางเข้าไปจับยึดอีกปล่อยวางไม่จริง. วางจริงก็มีตัวเราพอไปมีส่วนร่วมได้เสียนะผมอยากบุญก็หมุนไปอะไม่มีเราไม่มีส่วนได้เสียนะวงจรมันติดจากสมุทรบาทอะที่มันหมุนลิงเนี่ยไม่มีอวิชาคือมีตัวเราเป็นตัวขับเคลื่อนเนี่ยไอ้ตัวเราอะวิชาเนี่ยมีตัวเราไปขับเคลื่อนบนหัวขบวนรถจักรยานหมุนไปได้ถ้าไม่มีตัวเราไปเป็นหัวรถจักรขับเคลื่อนไม่มีความรู้สึกเป็นตัวเราก็มีส่วนได้เสียนะมันค่อยค่อยหมุนสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงสโลว์ดาวน์ลงเรื่อยเรื่อย. แต่เราอะมันก็พอดีปล่อยวางปุ๊บมันยิ่งเบากายเบาใจเบาเหมือนไม่มีน้ําหนักตัวตนไม่มีร้อยแขนขาหัวไม่มีเลยอ้าวไหนว่าปล่อยวางกระโดดขึ้นเลยเนี่ยมันก็หมุนต่อเลยทีเนี่ยวงจรมันติดจากจังหวะก็หมุนเลยพอมีอวิชชามีตัวเรามันกระโดดอะผมปล่อยวางปุ๊บจึงปล่อยวางยิ่งเบ่ายิ่งปล่อยวางยิ่งเบายิ่งว่างยิ่งเบายิ่งกว้างยิ่งสว่างสว่างยิ่งอัศจรรย์เออมันเกิดปุ๊บปั๊งบุ๊กปั้งปุ้งปั๋งภายในร่างกายจิตใจเราเว้ยมันมันมันมันมันกระโดดขึ้นเลยทีนี้อ้าวตัวเรา. ขึ้นไปขึ้นไปอีกหมุนเลยทีนี้วงจรมาติดจากทุกวันหมุนวิ่งได้เลยเพราะมีตัวเราเข้าไปขับเคลื่อนเอาวิชาไงเอาวิชามีตัวเราเข้าไปขับเคลื่อนหมุนเลยหมุนปุ๊บไม่รู้ทันเว้ยกระโดดลงกระโดดลงค่อยค่อยหมุนช้าลงอ่อกระโดดลงปุ๊บเบาว่างมากเลยที่ว่างมากกระโดดขึ้นไปอีกแล้วอยากได้อยากได้อยากเอาอยากเป็นอุ้ยก็มากับแบบนี้ขึ้นขึ้นลงลงขึ้นขึ้นลงลงจนสุดท้ายเนี่ยอุ้ยรู้ทันกันหมดเลยรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมไปหมดอ่ะมันกวักมือเรียกเราเรื่อยเลยพอมันว่างๆเบาๆสบายน้ําหนักไม่มีตัวไปตัวหายไปหัวหายไป. หายไปหุ้นมันเบานะน้ําหนักไม่มีน้ําหนักเป็นศูนย์เลยเว้ยมันทําไมมันเบาขนาดนี้วะเนี่ยกระดกขึ้นอีกละมันกวักมือเรื่อยเรื่อยอีกละก็เลือกรู้เท่าทันเรื่อยเรื่อยก็ให้ไม่เอาฮะขึ้นบันทีไรลงมาทุกทุกทีเลยขึ้นไปทีไรลงมาทุกทุกทีกูไม่ขึ้นอีกแล้วไม่เอาไม่เอาลงมาเหมือนขึ้นไปไอ้ที่มันหมุนเร็วเร็วนะลงมาทีไรเวียนหัวคลื่นทรายมันขึ้นรถไปขึ้นไม่ขึ้นตัดใจไม่ขึ้นจริงจริงอะมันเรียกยังไงไม่มีตัวตนของเราไปขึ้นด้วยไปร่วมด้วยผมอยากหมุนหมุนไปไม่มีเราขึ้นไปร่วมด้วยมันจะสบายขนาดไหนกวักมือเรียกขนาดไหนไม่ขนขึ้นไปแล้วไม่เอาไม่เอาไม่เอาตัดใจ. กระเด็นปุ๊บ. มันเลยดาวน์จริงจริงอันนี้. หยุดเลยหยุดพบไม่มีอวิชออกจากมันดับคือตัวตนของเราที่กระโดดขึ้นไปร่วมเนี่ยมันดับนะ. ดับปุ๊บมันสโลว์ดาวน์แล้วมันดับมันเองนะ. เป็นจังหวะเฮ้ยไปดับก็ดีเลยไปเร่งเลยเร่งกะปิดับมันเฮ้ยอันนี้มันก็ยิ่งมีตัวเราไปลวกมันยิ่งหมุนเร็วเลยแทนจะดับมันก็หมุนเร็วขึ้นไปอีกอะไรมันอยากดับช้านักไม่ทันใจกระหนุ่มขึ้นไปดับเลยไม่ใช่มันยังหมุนใหญ่เลย. เออกูอยากหมุนหมุนไปกูไม่กูไม่หมุนเว้ยเออใจเป็นธรรมชาติที่หมุนไม่ได้สังขารเป็นธรรมชาติที่หมุนไปแต่ใจเป็นธรรมชาติที่หมุนไม่ได้กูอยากหมุนไปเว้ยแต่เป็นใจที่ไม่หมุนไปเมื่อหมุนหมุนไปไม่มีใครตัวตนของเราไม่มีเออไม่ยึดอะไรไม่เอาอะไรไม่เป็นอะไรเดี๋ยวมันค่อยค่อยหยุดเอง. เพราะไม่มีตัวเรากระโดดเข้าไปร่วมไม่ยึดถืออะไรเพราะว่าสังขารและวิสังขารมันก็รวมเป็นขันธ์หน้านี่แหละเพราะว่าขันธ์หน้าประกอบด้วยธาตุดินธาตุดน้ําทัดลมธาตุไฟเป็นธาตุที่ใช้สิ้นเปลืองต้องกินต้องเติมเข้าไปเรื่อยเรื่อยต้องกินซากพืชซากสัตว์เติมดินเข้าไปเติมน้ําเข้าไปเติมลมเข้าไปเติมไฟเข้าไปสัตว์น้ําดินน้ําลมไฟไปของใช้สิ้นเปลืองต้องเติมเข้าไปมีธาตุธาตุเดียวที่เป็นมิตรสังขารคือธาตุรู้เราไม่ได้อันนี้ไม่ต้องเติมมันเป็นความไม่มีอะไรแต่ทั้งสังขารและวิทย์สังขารมารวมเป็นขัน5. ปล่อยวางทั้งสังขารและวิทยสถานไม่มีใครยึดถือมึงอย่าหมุนๆไปมึงอยากวาบวาบไปอยากหมุนหมุนไปว่าไปมันจะมากวักมือเรียกมันขึ้นไปยึดถือ. ออกวิชามันเลยดับ. เงียบ. สงบสงัดไปทั้งโลกทัศน์แล้วไม่มีใครขึ้นไปยึดถือความเงียบสงบสงัดนั่นมันเงียบสงบสงัดนั้นก็ไม่มีใครขึ้นไปอีกแล้วเข็ดแล้วขึ้นบัญชีรายแย่ทุกทีออกมาลงมาเหมือนกับเวียนหัวคลื่นไส้อะอาเจียนรากแต่ละแต่ไม่ขึ้นเงียบสงบทั้งนั้นเลยไม่ขึ้นได้แต่แค่รับรู้รับทราบอย่าควักมือเรียกไม่ขึ้นแล้วไม่มีใครขึ้นแค่รับรู้รับทราบไม่ดูดไม่ผลักไม่ติดรักติดจังรับรู้ด้วยความด้วยความเป็นกลางเป็นอุเบกขาทั้งสังขารละวิสังขารไม่มีใครกระโดดขึ้นไปร่วมกับมันเพราะขัน5มันก็รวมทั้งสังขาร. สังขารมารวมกันถ้าดินน้ําลมไฟเป็นสังขารเป็นความปรุงแต่งเกิดดับเป็นของแม่เที่ยงต้องเติมตลอดเวลามีธาตุเดียวคือธาตุรู้ที่เป็นวิทย์สังขารแต่ทั้งสังขารและวิทยาศานมารวมเป็นคันหน้าปล่อยวางทั้งสังขารและวิทย์สังขารเลยปล่อยวางขันธ์5เกลี้ยงทั้งหมดมันก็เลยโลกทาสมันก็เลยระเบิดไปเพราะว่าเอาวิชามันดับหมดไม่มีใครเข้าไปอยู่. คือมันก็เงียบสงบแปลกๆธรรมชาติมันทํามันผงาดผงาดเนี่ยก็สะอาดก็เพราะมันมีตัวเราไม่มีตัวเราก็ไม่มีส่วนร่วมมันเลยโลกทัศน์มันเงียบสงบสงัดแปลกแปลกมันแปลกแปลกอยู่เรื่อยเอ๊ะมันทําไมเงียบอย่างงี้มั้งแต่มันพลาดตอนที่ว่ามันเงียบทีไรกระดกขึ้นทุกทีมันเงียบทีไรกระดกขึ้นทุกทีเฮ้ยมันเงียบก็ไม่ขึ้นเว้ยมันเงียบมันไม่ขึ้นมันเงียบสงบแต่ใจก็ไม่ขึ้นอัศจรรย์ยังไงก็ไม่ขึ้นตอนมันเงียบสงบยังไงอัศจรรย์ยังไงถ้าขึ้นไปไม่อัศจรรย์เลยคนที่ยอดคนคืออัศจรรย์ยังไงกูก็ไม่อัศจรรย์นะกูอัศจรรย์ยังไง. อัศจรรย์ไม่มีกูก็ไม่อัศจรรย์ถ้าอัศจรรย์ยังไงนี่กูก็ไม่อัศจรรย์ไม่อัศจรรย์เลยอันนั้นน่ะ. อัศจรรย์ขนาดนี้กวักมือเรียกขนาดนี้ยังไม่ยังไม่ยอมเข้ามาร่วมเล่นเลยแหมนี้อัศจรรย์จริงจริงคนนั้นนะยอดคน. โลกธาตุมันก็ระเบิดไปเลยทั้งโลกเพราะว่ามันหยุดของมันเองโดยไม่ใช่เราเป็นคนเราหยุดวงจรปฏิจจักรกับหมู่บ้านนะมันหยุดหมุนวงจรปฏิจจะสมบาตรมันหยุดหมุนเหตุที่วงจรประิจจะสมุทรป่าเนี่ยมันอยู่หมุนได้ก็เพราะธรรมจักรธรรมจักรเป็นฝ่ายไปทําลายความหลงธรรมจักรนี่ธัมมะจักไปทําลายความหลงในใจเราหลงยึดถือหลวงปรุงแต่งหลงยึดถือหลวงปรุงแต่งทํามาจักรเป็นตัวทําลาย. ทําลายวงจรของปฏิจักษ์สมุบาตรมีธรรมจักรเข้าไปหมุนแทนที่วงจรแห่งความหลงเป็นวงจรแห่งธรรมคือทําลายอวิชชาความหลงยึดมั่นในมั่นอวิชชาตัณหาอุปทานเอาวิชาตัณหาอุปทานทําลายราบเรียบหมดทุกอย่าง. วงจรปฏิจักษ์ต้องบอกได้หยุดหมุนด้วยตัวมันเอง. ขนาดจิตเดียวที่มันหยุดหมุนน่ะแหนะ. โลกทัศน์ทั้ง3แดนโลกก็ทาบรองรับไม่ไหวเลยเพราะว่ามันไม่สามารถดูดดวงจิตวิญญาณหนึ่งดวงนี้ที่เร่ร่อนมายาวนานเป็นอันตรายการกลับไปในแหลมแดนโลกท่านอีกต่อไปพ้นจาก3แดนโลกทัศน์ไปอีกหนึ่งดวงคือไปเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติที่. เหมือนอย่างที่จิตวิญญาณของพระสโกธิการประดับปุ๊บหายแว๊บไปเลย. ยมทูต2ตนมาถามหาบอกว่าอ้าวเอ๊ะด้วยจิตวิญญาณของพระคนที่กล่าวหาไปไหนไปถามพระพุทธเจ้าไปกราบทูลตามพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าบอกว่าพระคนทิกะสิ้นความยึดมั่นถือมั่นแล้ว. จิตวิญญาณดับไปเหมือนด่างเปลวไฟที่ติดเชื้อบรรลุภานุการไปแล้ว. จิตวิญญาณระดับไปเหมือนดับเปลวไฟที่ติดเชื้อเหมือนดั่งเปลวไฟเทียนที่อยู่ต่อหน้าและถูกเป่าดับพรึ่บหายไปเลยนั่นแหละเลยกลายไปเป็นธรรมชาติหนึ่งเดียวกับธรรมชาติเป็นธรรมชาติเป็นธรรมชาติที่สิ้นความปรองแต่งเป็นรูปเป็นร่างเป็นตัวเป็นตนในภพชาติใดอีกต่อไปอย่างเป็น. อมตะตลอดกาลคนจากแนนโลกธาตุทั้ง3. ตลอดกาลเลยไม่ต้องเข้าไปสู่การบินร้ายแรงตายเกิดอีก. ญี่ปุ่นนะหยุดหมุนเนี่ยธรรมจักรหมุนทําลายล้างอวิชาของกิเลสตะนาวอุปทานนี่เกลี้ยงเลยธรรมจักรให้มันหมุนลิ่งๆในใจเราอะธรรมจักรก็คือสถิตสติปัญญานี่แหละใช่มั้ยสติปัญญาของพุทธเจ้าเค้าทําไปยโสของเราเนี่ยรวมกันเป็นหนึ่งเนี่ยในพุทธบารมีธรรมะบารมีสังฆบารมีบารมีที่เราสั่งสมมาแล้วทั้งหมดนี่มันรวมกันเป็นหนึ่งในปัจจุบันเนี่ยเออสติปัญญาสติปัญญา. หมุนเข้าไปตรงไหนอะแน่แน่ดับเอาวิชากิเลสตัณหาอุปทานหมดเลยสิ้นใจความปรุงแต่งอยากรู้อยากเห็นอยากได้อยากเป็นอยากเอาอะไรถูกทําลายเลี่ยม. แล้วแต่รับรู้ทุกอย่างได้ใจปีกกลางเป็นอุเบกขาได้เข้าไปยึดถืออะไรเลยดีที่สุดก็ไปยึดถือว่างที่สุดเบาสบายก็ไม่ยึดถือไม่ยึดถืออะไรเลยสิ้นผู้ยึดถือ. ความปรุงแต่งในใจค่อยค่อยหยุดหมุนหยุดหมุนหยุดหมุนสโลดาวลงสโลดาวน์ลงสโลว์ดาวน์แล้วก็หยุดมันเอง. เออหยุดมันไปแล้วนั่นน่ะโดยไม่มีใครไปทําหยุดแค่นั้นแหละ. เออแน่แน่โลกทราบก็ระเบิดไปเลย3แดนโลกทาสนี่ก็ล้อเล่าเรามาก็เป็นอย่างนี้ทั้งหมดนะ. กับกราบขอบพระคุณหลวงตาค่ะ. ไม่เล่าตรงนี้ก็ไม่มันนะแต่พวกเราปฏิบัติล่มลงคิดเอาเองว่าแต่งตัวเองไม่มันเลยต้องเล่านิทานให้ฟังซะบ้างเล่านิทานเล่าเล่าเล่าว่านิทานก็ไม่ใช่อันนี้เป็นของจริงของพ่อแม่ครูบาอาจารย์ของแต่ละท่าน. ที่ท่านบันทึกเอาไว้ที่ท่านเล่าให้ฟังไว้อะไรต่างต่าง. กราบนมัสการหลวงตาครับก็จากคราวที่แล้วหลวงตาก็ยังบอกว่ายังมีคนเข้าไปพยายามที่จะช่วยตัวเราให้ออกจาก. ออกจากอะไรบางอย่างอะครับ. ก็ตอนนี้ครับคิดว่าเราก็พยายามไปจะช่วยตัวเราออกจากอะไรบางอย่างมันก็เนี่ยมันก็ทําให้หมุนลิ่งเลยเออวงจรบัณฑิตจากตรงบ่ายหมุนวิ่งลิงเลยมันต้องสิ้นตัวเราที่ตัวเราพยายามจะเอาตัวเราไปช่วยตัวเราอะไรอย่างเงี้ยมันก็ค่อยๆปล่อยวางไปปล่อยวางไป. ปล่อยวางรู้เท่าทันฮะมันจะมันจะปล่อยวางอะไรก็ต้องรู้ต่อทันหมดเลยเออก็ไม่รู้เท่าทันมันก็วางตรงไหนก็รู้ต้องทันมาแล้วค่อยวางไปวางไปวางไปด้วยความรู้ต้องทาน. ฟังกันเข้าใจมั้ยเนี่ย. โยม. ที่ตาม3ก็เข้าใจมั้ยเนี่ยเข้าใจหรือยังมีมีตัวเรานะมีตัวเราก็มีมีส่วนได้เสียถ้าไม่มีตัวเราก็เป็นส่วนได้เสียเนี่ยเป็นโลกท่ามันก็ค่อยค่อยหยุดและเงียบสงบสงัดไปหมดอะแต่เงียบสงบสงัดมันคอยกวักมือเราเรียกเราก็เราจะเข้าไปหามันอีกเรายึดความเงียบสงบนั่นแหละมันก็เลยเสียท่า. เราต้องปล่อยวางทั้งสังขารและปล่อยวางทั้งวิสังขารปล่อยสังขารและวิสังขารมารวมกับเป็นขันธ์5. ก็ให้หมอเอ้าไม่ถามอะไรมาวันนี้อ้าวหมอจุ๋งถามหน่อยเจ้าค่ะ. จริงที่หลวงตาเล่านิทานมันมันไม่ได้กีก็แทบจะตอบโจทย์ไปหมดแล้วนะคะเพราะว่าหลังจากที่มากับหลวงตาอาทิตย์ที่แล้วแล้วก็หลวงตาได้ให้ความกระจ่างในเรื่องของนกเรื่องท้องฟ้าเรื่องสังขารวิสังขารรวมถึงเรื่องของการปฏิบัติที่ก่อนหน้านี้ที่มันยังปฏิบัติกลับด้านว่าเอาตัวเราซึ่งเป็นนกเนี่ยไปไปหาท้องฟ้าซึ่งเป็นวิสังขารเจ้าค่ะก็หลังจาก. ที่อ่าเข้าใจตรงนี้เจ้าค่ะมันก็มันก็มันก็เหมือนกับมันก็เห็นมีตัวเราที่คิดนึกตึกตรองปรุงแต่งตลอดเวลาวิพากษ์วิจารณ์ตลอดจะทําไม่ว่าสิ่งนั้นจะมากระทบทางไหนก็ตามหรือแม้แต่แบบฟังทางหลวงตามันก็คิดยุกยิกของมันเห็นท่านเห็นคุณมวยก็คิดพี่ของมันอะไรเงี้ยค่ะมันก็ไปตลอดแล้วมันก็รู้. ว่าขณะที่ขณะที่มันมันเป็นท้องฟ้ามันก็รู้ว่าเป็นท้องฟ้าอยู่เจ้าค่ะหลวงตาหลวงตาแล้วก็เพียงแต่. ว่าเพียงแต่ว่ามันมันก็ไม่ได้มีไม่ได้เป็นท้องฟ้าตลอดอะค่ะมันก็รู้ตั่าเดี๋ยวเดี๋ยวเดี๋ยวเดี๋ยว. เพียงแต่ว่าเพียงแต่ว่ามันไม่เป็นท้องฟ้าตลอดนี่มันจะเป็นยังไงเนี่ยมันยึดเจ้าค่ะมันยึด. วางอันนี้ไปเลย. ปล่อยวางนี่ไปเลยเพราะว่าทั้งท้องฟ้าและนกก็คือสัตว์น้ํา. เจ้าค่ะ. ทั้งท้องฟ้าและนกรวมกับไปก่อนคันหน้า. ธาตุดินธาตุน้ําธาตุลมธาตุไฟเป็นของใช้สิ้นเปลืองที่เป็นสังขารเป็นความปรุงแต่ง. เหลือธาตุเดียวท่านรู้นี่เป็นวิทย์สังขารไม่เกิดไม่ดับไม่แตกไม่ทําลายไม่ต้องเติมไม่ใช่เป็นของใช้สิ้นเปลืองแต่ทั้งธาตุดินหน้าน้ําลดพัดลมทับไปแล้วทานลูกมันมารวมกันเป็นชีวิตเป็นขาหน้าต้องปล่อยวางทั้งนกทั้งฟ้านกก็เปรียบเหมือนสังขารที่เป็นของปรุงแต่งฟ้าเป็นของไม่ปรุงแต่งเป็นวิสังขารแต่ทั้งนกทั้งฟ้ามันรวมกันเป็นคันนาจะไปยึดว่าทําไมไม่เป็นฟ้าทะดินไม่เป็นฟ้าทั้งทีปล่อยวางทั้งนกและฟ้า. คือคือหน้าไปหน้าไปเจอทั้งหมดเลยเจ้าค่ะหลวงตามันเหมือนกับว่ามันเหมือนกับว่ามาสังเกตเห็นความแตกต่างระหว่างที่มันเป็นท้องฟ้ากับมันเป็นนกอะค่ะ. เพียงแต่ว่า. รู้ว่ามันยังไม่สิ้นสังขารที่มันยึดถือว่าบางครั้งมันก็มีสังขารปรุงแต่งที่จะทําให้ให้นกเป็นท้องฟ้างี้เจ้าค่ะเพียงแต่ว่าเราทําไม่ได้บอสพยายามจะพยายามจะไปทําความพยายามไล่ไล่ดูได้เห็นได้เป็นไล่รู้ไล่ดูให้เห็นได้เป็นท้องฟ้าหมอวางหมดเลย. เจ้าค่ะวางหมดเดี๋ยวเนี้ยไม่มีตัวเราไปได้ไปเป็นอะไรจึงต้องมีตัวเราไปไล่อะไรผมวางหมดเลยแต่หมอไม่กล้าวางหมดเพราะว่ากลั่าเดี๋ยวจะหลง. ใช่ค่ะใช่มั้ยใช่ค่ะเห็นมั้ยวางหมดแล้วก็. ก็หมอไม่กาวางหมดเลยเพราะหมอกลัวจะหลง. กลัวจะหลงว่าเดี๋ยวไม่เป็นท้องฟ้ามันไปเป็นนกเดี๋ยวไม่เป็นท้องว้าไปเป็นนกอันนี้คือมันหลงแล้วเรานึกว่าจะไม่หลงๆแล้วเนี่ยเจ้าค่ะหลวงตาลงยึดธงฟ้าไว้เจ้าค่ะเพราะกลัวมันจะไปเป็นนก. ตัวเนี้ยมันจะเป็นฟ้าเป็นนกจ้างมันอ่ะเป็นคันหน้าทั้งหมดต้องฟ้าและนกอะมันคือทาสทั้งสังขารวิทย์สังขารเมื่อรวมกันเป็นขาหน้าเนี่ย. เจ้าค่ะหลวงตาวางหมดเลยไม่มีตัวเราอย่างเดียวจบ. ก็ได้นะคะ. ก็ได้เสียงยังไงแล้วเสียงมันเหมือนจะไม่ค่อยจะยินยอมพร้อมใจแล้วหมอก็ได้เนอะ. ก็ต้องตาบอกเราต้องยอมใช่มะเออไปอย่างนั้นแหละเจ้าค่ะ. ถ้าหลวงตาไม่บอกมันไม่ยอมมันไม่กล้าวางเจ้าค่ะหลวงตาเออตรงนี้น่ะหลวงตามันกลัวมันกินได้ด้วยตัวเองมันต้องเราเราเป็นคนไปหยุดให้มันก็เลยโลกกะตามันเลยไม่ระเบิดไม่สนั่นทันไหวทั้ง3แดนโลกกะทาดแต่ละคนต้องมารอให้เราบอกให้มันหยุดอันนี้เลยกลายเป็นว่าเราเป็นคนช่วยให้หยุดใกล้ใกล้รถเนี่ยมันหมุนวนหมุนเรื่องตัวเองก็หยุดไม่เป็นเราต้องไปช่วยร้างช่วยไปดึงให้มันหยุดมันก็ไม่ได้หยุดด้วยตัวมันเองก็ไม่ได้หยุดด้วยสติปัญญาของเจ้าตัวเนี่ย. แต่นี้พอพอเราปล่อยมือกันนั้นน่ะพ้นจากตัวเราไปก็ไปหมุนต่ออีกแหละเพราะอะไรไม่ได้อยู่ด้วยตัวเองไง. พอเราปล่อยมือกันในแถบพ้นจากตัวเราปรุงแต่งเลยแต่เนี่ย. หยุด. หยุดปรุงแต่งพยายามจะทําอะไรเป็นอะไรหยุดปรุงแต่งพยายามจะทําอะไรเป็นอะไรไม่ต้องกลั่าจะมีตัวเราหลงไปอะไรหยุดเลยวางหมดวางหมดว่างหมด. วางไม่หมดเลยมองถึงยังไม่วางตัวเราเว้ยทําไมยังไม่วางตัวเราอะ. ปอดทุกสิ่งเนี่ยรักษาตัวเราไว้เนี่ย. รักษาตัวเราที่มีสติปัญญาเอาไว้. เอาตัวที่มีสติปัญญาไปยึดถือเป็นตัวเราจริงๆให้สติปัญญาตัวที่เป็นสติปัญญาเป็นตัวขัน5นะเจ้าค่ะแต่หมอดูเจ๋งนะยึดเอาไอ้ตัวเป็นสติปัญญาเนี่ยเป็นตัวเราเลย. ไอ้ตัวที่เป็นตัวสติปัญญาตัวที่รู้ทั้งรู้ทั้งเห็นทั้งเข้าใจแล้วทั้งปล่อยวางและเรารู้ว่าปล่อยวางได้ทั้งเข้าใจแล้วก็วางได้และวางไม่ได้รู้อะไรเป็นนกอะไรเป็นฟ้าเป็นสังขารนกก็เปรียบเหมือนสังขารฟ้าก็มีสังขารกูต้องรู้ต้องเห็นต้องเข้าใจว่าอันนี้เป็นอันนี้อันนี้เป็นอันนั้นอันนี้เป็นอันนี้เป็นอันนี้แต่หมอกลับไปยึดเอาอ่ะตัวเราที่ต้องรู้ต้องเห็นเดี๋ยวเข้าใจต้องปล่อยวางเป็นตัวเราเลยความจริงอันนี้เป็นขัน5มันเป็นมันเป็นเครื่องใช้เฉยเฉย. เป็นคล้ายเป็นเรือข้ามฟากมันเป็นขันหน้าแต่หมอกลับไปยึดเรือเลยยึดไอ้ตัวเราที่เป็นเรือเลยแต่ที่มันเป็นขันหน้าที่มาใช้อ่ะได้ทําความรู้ความเห็นความเข้าใจแล้วปล่อยวางตัวเราแต่หมอกลับไปยึดมันเป็นตัวเราไปยึดเรือซะเอง. มันเข้าใจว่าถ้ามันไม่มีเรือมันจะข้ามฟากไม่ได้จ๊ะ. อันเนี้ยมันเค้าเปรียบเทียบไว้เฉยเฉยอย่างนี้เรากลั่าถ้ามันไม่มีเรือทิ้งหมดแล้วจะไม่มีเรือส่งตัวเราข้ามฟากมันก็เป็นเอาวิชาตายอะไรอย่างเงี้ยปล่อยวางทั้งเรือปล่อยวางทั้งตัวเราประโยชน์นี้เลย. ก็เปรียบเทียบไว้. ไม่มีใครต้องข้ามฟาก. ไม่มีใครต้องข้ามฟาก. เพราะ2ฝั่งก็ไม่มีอยู่จริง. เข้าใจแล้วเธอค่ะ. กราบนมัสการหลวงตาเจ้าคะ. หนูเพิ่งมารู้วันนี้เจ้าค่ะหลวงตาว่า. หนูเข้าใจผิดมาก. ว่าวิสังขาร. กับขันธ์5. คนละตัวกันค่ะ. เออวางไปหมดเลยต้องต้องสังขารแล้วพี่สังขารเนี่ยสังขารเรามีสังขารมารวมกับเป็นคันนา. กาดดินกาดน้ําทัดลมธาตุไฟเป็นของใช้สิ้นเปลืองเป็นสังขารต้องกินเติมตลอดเวลาเป็นของไม่เที่ยง. มีอยู่ทาสเดียวคือทาสรู้วิญญาณธาตุที่เป็นทาสดั้งเดิมแท้ๆไม่เกิดไม่ดับไม่แตกทําลายตัวตนมันไม่มีเพราะมันไม่เคยเกิดไม่เคยดับไม่อาจแสดงกิริยาอาการใดใดได้. แต่จะเป็นชีวิตได้ก็ต้องประกอบด้วยสัตว์ดินธาตุน้ําทัดลมธาตุไฟที่เป็นสังขารเป็นของใช้สิ้นเปลือง. แล้วก็บวกกับธาตุรู้ที่เป็นวิทย์สังขาร. รวมเป็น5ธาตุระบบอากาศด้วยเป็น6ธาตุถึงจะรวมเป็นชีวิตเป็นขันหน้าขึ้นมา2ขาเรามีสังขารเนี่ยก็คือชีวิตนั่นแหละมันรวมเป็นขันหน. ปล่อยวางท่านที่บอกว่าปล่อยวางสังขารจะไปยึดวิสังขารไว้มันก็เท่ากับยึดกัน5นั่นแหละ. เราปล่อยวางทั้งสังขารเรามีสังขารปล่อยวางหมดแต่ต้องรู้ซะก่อนว่าเออสังขารเกิดดับอยู่ในวิสังขารแต่ไม่มีใครมายึดถือสังขารระวิทย์สังขารขันธ์5ที่เป็นสังขารสังขารทั้งหมดความรู้สึกนึกคิดอารมณ์ที่เป็นสังขารสังขารก็เกิดดับอยู่ในวิทย์สังขารแต่ขัดหน้ามันก็รวมอยู่หมดแน่แน่ต้องสังขารละวิทย์สังขารแต่สังขารมันเกิดดับอยู่ในวิทย์สังขารมันเกิดอยู่ไหนเกิดในใจแน่ใจมันก็เป็นขาหน้านั่นแหละตัวหมดนั่นแหละ. ไม่มีใครยึดถือตั้งใจไม่มีใครยึดถือทั้งสังขารไม่มีใครยึดถือใจต้องเป็นยึดสังขารเพราะว่าเป็นหันหน้าด้วยกันนั่นแหละมันต้องรวมมันธาตุดินธาตุน้ําทัดลมทอดไฟแล้วมันรวมธาตุนู้นที่เรียกว่าใจมันจะไปรวมเป็นชีวิตขึ้นมา. แต่ธาตุดินถ้าน้ําต้นไฟอะไม่เดี้ยงของที่ไม่มีตัวตนไม่อาจแสดงกิริยาอาการได้มีอยู่ธาตุเดียวคือธาตุรู้หรือใจหรือว่าวิญญาณนาธาตุนี่แหละ. เออพอเป็นอย่างนี้ก็ปล่อยให้มันทํางานไปชีวิตยังไม่ตายขัดหน้าก็เกิดดับอยู่ในใจที่ไม่เกิดดับก็เป็นอยู่เช่นเนี่ยอดไปแต่ไม่มีใครยึดแต่เห็นว่าต้องสังกัดวิทยาศาสตร์ก็เป็นขันหน้ารวมกันแต่ไม่มีใครยึดทั้งสังกัดเรามีสังขารก็ไปทํางานแบบเนี่ยไม่ลงไปยึดถือทั้งขันหน้าไม่ยึดก็ปล่อยให้สังขารมันเกิดดับอยู่ในใจที่ไม่สังขารสังขารเกิดดับอยู่ในใจที่ไม่สังขารไม่มีใครไปยึดถือสังขารมันคือไม่หลงไปกับสังขารไม่มีใครไปยึดไปยึดถือ. ใจที่ไม่สังขาร. ก็สิ้นสุดการ5ซึ่งยึดถือตั้งแต่หน้าเลยพระอริยเจ้าทั้งหลายปล่อยวางขันหน้าหมด. ก็เอาวิชาก็หยุดหมุนเลย. ปฏิจากระบบบาทก็หยุดหมุน. สิ้นออกวิชาตัวเดียวสิ้นความหลงตัวเดียว. คันหน้าเค้ายังวางขายก็ยังเกิดดับอยู่ในวิทย์สังขารเรื่อยไปยังไม่ถึงกับเวลาตายเพราะตายแล้วเออความรู้สึกนึกคิดอารมณ์ก็ดับไปธาตุดินก็กลับไปสู่ธาตุดินธาตุน้ําก็กลับไปสู่ธาตุน้ําท่านลงก็กลับไปสู่ธาตุลมธาตุไฟก็กลับไปสู่ธาตุไฟ. ผาดรู้ซึ่งเป็นความไม่เกิดไม่ดับไม่มีตัวตนมัวแต่แรกก็กลับไปสู่ธรรมชาติกลับคืนสู่ธรรมชาติเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติไปที่เป็นความว่างเปล่า. มันก็ทาสคลายทาสมันแค่นั้นแหนะโดยแค่นี้เอง. พระพุทธเจ้าค่ะดวงตา. ครับว่าไง. นมัสการเจ้าของ. มีคําถามที่ว่า. หนูรู้สึกว่าหนูหนูเข้าใจที่ท่านที่ท่านเทศน์มาระดับนึงค่ะไม่ไม่แน่ใจว่าเข้าใจถูกหรือเปล่าเป็นหนูเพิ่งเข้ามานี่เข้าใจหมดแล้วเหรอเป็นหนูเพิ่งเดินเข้ามาหรือเข้ามานั่งแอบฟังตั้งนานและหนูเข้ามานั่งตั้งนานแล้วค่ะอ้าวเฮ้ยเดินเข้ามาถึงตรงนี้เพราะว่าหนูไปเข้าห้องน้ําค่ะอ๋อ. เค้าเป็นไงอะแต่แต่ว่าหนูคืออะไรอายุเท่าไหร่เนี่ยชื่อดาต้าอายุ19ค่ะตาต้าค่ะอายุ19ค่ะโหอ้าวเข้าใจยังไงอะดูดิ. หนูเข้าใจว่าคือมันมันไม่มีอะไรที่มันไม่มีอะไรเลยตัวเราก็ไม่มีแต่แบบอะไรมันก็ไม่มีคือแบบยังไง. มันไอ้ที่เราไปยึดยึดจอยอะมันจริงจริงมันไม่มีทั้งร่างกายธาตุขันมันก็ไม่มีเออไม่มีอะไรจะไม่มีอะไรจะพูดเหมือนกันค่ะ. เออแต่ที่หนูสงสัยอะค่ะคือว่าหนูอ่ะเป็นคนเป็นคนที่แคร์คนอื่นมากเกินไปอ่ะค่ะมันเป็นคําถามเด็กๆมากเลยแต่ก็อยากรู้ว่าควรจะแก้ยังไง. แกสงบเรื่องเกิดปัญญาเองสงบจากความคิดมาถึงบ้านปัญญาก็เกิดเอง. เหมือนหนูรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความมั่นใจในตัวเองแล้วก็แบบแคร์คนอื่นอดตัวเองเป็นใจตัวเองและตัวเองก็บอกแล้วตัวเองไม่มีค่ะใช่ค่ะมันรู้สึกว่าไม่มีแต่ว่ามันเหมือนมันแคร์คนอื่นก็ไม่รู้ไอ้ตัวที่ไปแคร์ได้คือใครอะเอาวิชาไม่ใช่หรอค่ะแล้วบอกว่าตัวตนไม่มีแล้วแต่มีตัวตนของเราไปแคร์คนอื่น. อือเข้าใจอะค่ะเฮ้ยเข้าใจง่ายง่ายเออจริงเปล่าแต่ว่าหนูเนี่ยรู้สึกว่าตัวเองยังขาดอะไรสักอย่างขาดสมาธิรึเปล่าคะหรือว่าขาดอะไร. ของไม่มีไม่มีของไม่มีอยู่แต่เดิมแล้วมันจะขาดยังไงได้ไงเราบอกแล้่าทุกอย่างไม่มีหนูรู้สึกว่าไม่มีแต่มันยังมีอะไรเกิดดับอยู่อดเวลาค่ะก็ธรรมดาจะไม่ตายดิแต่หน้าเป็นของสมมติต้องมีอยู่แต่มันมีอยู่ในความไม่มีมันมีแบบไม่มีคือมันของไม้เที่ยงมันไม่ได้ยึดมาถึงมั่นได้จริงทุกอย่างจะเป็นแค่เล่นละครฉากชีวิตฉากหนึ่งแล้วก็จบไปอวสานกลับขึ้นไปสู่ความไม่มีอะไร. งั้นแปลว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเนี่ยมันก็เกิดขึ้นของมันอยู่แล้วถึงหนูจะไม่มั่นใจในตัวเองถึงจะโกรธโลภหลงมันมีอยู่แล้วแต่ว่าหนูมันไม่ใช่ของหนูมันไม่ใช่ตัวหนูใช่มั้ยคะถูกต้องถูกต้องเก่งเว้ยหนูนี่. เออเข้าใจแล้วค่ะขอบคุณเข้าใจจริงหรอเว้ยเออโหนานนานแล้วเนี่ยอายุ19เข้าใจง่ายง่ายงี้อะเหรอเก่งเว้ยขอบคุณเจ้าค่ะหลวงพ่อถ้าหนูเคยทําอะไรล่วงเกินหลวงพ่อหรือว่าพระพุทธเจ้าหรือว่าพระธรรมพระสงฆ์หนูก็ขอขมาไว้ณที่นี้ด้วยนะเจ้าคะขอบคุณครับด้วยวัสดุครับผม. แล้วมันมันดูจริงจริงมานี่นี่มานี่นี่มานี่เดือนนี้มานี่นี่มานี่มายังไงจะไปยังไงเดี๋ยวเดี๋ยวหนูเรียนอยู่ไหนที่ไหนยังไงล่ะ. ตาแล้วรู้จักหลวงตาได้ไงอ่ะหนูไม่รู้จักหลวงตาค่ะแต่ว่าหลวงตามาเทศวันนี้ค่ะแล้วแล้วหนูรู้ว่ายังไงว่ามีหลวงตาประเทศที่ดีกว่านี้. ก็คุณแม่อะค่ะคุณแม่พามาฟังค่ะเหรอค่ะคุณแม่พามาฟังแล้วหนูเลยเข้าใจเลยแล้วแกฟังหลวงตามาก่อนมั้ยหนูเคยฟังพระหลวงพ่อหลายองค์ค่ะทุกวันวันแรกแล้วแม่ก็มาแม่ก็มาวันแรกไม่เคยเจอลูกตาครั้งแรก. ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นไหนละเนี่ย. อยู่ปีหนึ่งค่ะมหาวิทยาลัยอ๋อค่ะก็จะจบแล้วนิเป็นอะไรยังไม่จบค่ะเหลืออีก3ปีค่ะเรียนคณะอะไรอ๋อบริหารธุรกิจญี่ปุ่นค่ะ. ไอ้หนูก็เอาไอ้แผ่นอธิษฐานนะหนูยังไม่เคยได้อธิษฐานใช่ไหมแผนแผ่นอธิษฐานเนี่ยหนูก็. อาทิตย์ที่. จะหยุดตรงนี้เดี๋ยวเดี๋ยวก็ไปนั่งอยู่ตรงที่หนูเนี่ยเดี๋ยวเดี๋ยวคนอื่นเค้าก็จะถามหนูก็อธิษฐานตั้งใจให้ดีนะค่ะเพราะว่า. อินโนรู้เห็นทั้งหมดเนี่ยมันถูกต้องหมดเลยทุกอย่างแต่มันยังลงไม่ถึงใจค่ะมันยังลงไม่ถึงใจเพราะมันติด. หนูไม่ทราบว่ามันติดอะไรอะคะติดก็คือ. คือสร้างบุญบารมีมาเพื่อจะไป. ไปเกิดมาเพื่อสร้างบารมีเกิดมาเพื่อสร้างบารมีในแต่ละชาติไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ้น. ไปเฉพาะตนนิพพานไปเฉพาะตนไม่รู้เพราะตนนิพพานไป. ก็ดูก็อยากจะสร้างบารมีไปเยอะเยอะเพื่อกลุ่มผู้อื่นไปเยอะเย. ไปเรื่อยเรื่อยไปเรื่อยเรื่อยดูเลยมีความลําบากทุกอย่างลําบากจบลงในปัจจุบันไม่ได้ถึงแม้หนูจะสร้างบารมีมามาก. สามารถฟังธรรมหลวงตาฟังธรรมของพระพุทธเจ้าเข้าใจง่ายเพราะหนูคงเคยฟังมาแล้วเยอะ. ได้พบชาติก่อนก่อนนู้นอาจจะเคยพบพุทธเจ้ามาแล้วสร้างบารมีมาแล้วจึงฟังมาแล้วแต่เพราะเราอธิษฐาน. ว่าเพื่อจะเดินทางสร้างบารมี. เป็นพระพุทธเจ้าเป็นพระโพธิสัตว์เกื้อกูลผู้อื่นเราเลยจบภพชาติในปัจจุบันไม่ได้ภพชาติใดชาตินึงก็ไปพลาดพลั้งผิดศีลข้อ3การเมษเมษาอาจารย์ไปเป็นชู้กับคนอื่นเป็นชู้กับภรรยาของเขาก็เลยทําให้ไปตกนรกยาวนานเกิดมาเป็นสัตว์เดรัจฉานตัวเมียยาวนานแล้วมามาเกิดเป็นผู้หญิงภพชาติแต่เดิมเนี่ยก็เป็นผู้ชายสร้างบารมีมาเป็นพุทธเจ้าเป็นพระโพธิสัตว์กันทั้งนั้นพุทธเจ้าของเราระหว่าง. ทราบบารมีก็ไปเป็นชู้กับเมียของคนอื่นแล้วไปตกนรกยาวนานแล้วก็สุดท้ายก็มาเกิดเป็นผู้หญิงอีกหลายภพชาติยาวนาน. เกิดเป็นผู้หญิงก็ไม่ใช่ชายไม่เชิงแล้วมาเป็นผู้หญิงกว่าจะพ้นจากภพชาติบาปเคราะห์กรรมกว่าจะเป็นผู้ชายอีก. แล้วก็ป้าอานนท์ก็เคยแบบเดียวกันไปเป็นชู้กับเมียนายจ้างแล้วสุดท้ายไปตกนรกยาวนานแล้วพอเกิดเป็นศาสตราจารย์ตัวเมียอีกยาวนานเกิดมาเป็นผู้ชายก็ไม่ใช่ผู้หญิงก็ไม่เจอผู้ชายก็ไม่ใช่หญิงก็ไม่เจอแล้วก็มาเกิดมาเป็นผู้หญิงล้วนเสร็จแล้วก็มาเพื่อจะมากลับมาเป็นผู้ชาย. แล้วก็มาบรรลุเป็นพระอรหันต์. ระหว่างที่เดินทางท่องเที่ยวทราบบุญบารมีล้วนแต่ทุกท่าน. พลาดพลั้งไปตามกิเลสที่มาหล่อหลวม. จึงทําให้ภพชาติเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจิตดวงเดิมแต่เปลี่ยนรากใหม่เรื่อยไปเออเปลี่ยนร่างใหม่เป็นมีความรู้สึกนึกคิดอารมณ์อยากใหม่เป็นชายบ้างยิงบ้างเป็นสัตว์เดรัจฉานมากมายในโลกนี้เป็นมาเกือบทั้งหมดแล้วจิตวิญญาณดวงเดิมที่ยึดถือนี้มันไม่ได้ดับไฟเพราะมันเป็นธาตุรู้ที่บวกเอาวิชามันจึงไม่เรียกว่าธาตุรู้จึงเรียกว่าปฏิสนธิวิญญาณคือมันเป็นวิญญาณที่ต้องนําพาไปเกิดสร้างพบสร้างชาติ. ระหว่างที่ทราบบนบารมีเพราะเกิดปราถนาช่วยเหลือเกือบกลุ่มคนอื่น. เราเลยมีความรู้สึกว่าแคร์คนอื่นมากตัวนี้มันติดจิตราคาพกพาชาติมายาวนานเป็นอนันตกการหลายภพชาติ. แต่หนูก็เดินทางผิดพลาดมาจนมันได้มาเกิดเป็นผู้หญิง. เราต้องเห็นโทษ. ว่าระหว่างการเดินทางสร้างบารมี. โอกาสที่เราจะผิดพลาดมีอีกมากมายมหาศาล. การที่จะบรรลุเข้าถึงจุดเดิมแท้แท้ที่ที่อวิชาไม่เลือกเพศวรรณะไม่เลือกว่าจะเป็นผู้หญิงผู้ชายเป็นเด็กหรือเป็นผู้ใหญ่ล้วนเข้าถึงจิตเดิมแต่แท้ที่ไม่มีตัวตนไม่มีตัวตนเป็นทาสตามธรรมชาติที่ไม่มีตัวตนไม่มีอะไรเลย. แล้วก็ปล่อยวางสังขารร่างกายที่มันมีความเคลื่อนไหวได้ปล่อยวางสังขารจิตใจที่เป็นความคิดความปรุงแต่งเคลื่อนไหวได้เค้าถึงใจที่ไม่ปรุงแต่งแล้วก็อยู่กับใจที่ไม่ปรุงแต่งคือใจที่ไม่ปรุงแต่ง. แต่อยู่เป็นสิ่งนั้นซะเองมันจะไม่ได้ยึดถือสิ่งนั้นเพราะว่ามันเป็นสิ่งนั้นซะเองแล้วมันยึดถือมันทําไม. เข้าใจมั้ย. อันนี้งงนิดหน่อยค่ะแล้วงงงงแล้วเออมันก็น่างงหรอก. ค่ะเพราะว่าเราไม่รู้ไง. เราเกิดมาทุกคนมันไม่รู้ว่าเนี่ยเอาวิชาคือเราไม่รู้ว่าเรามาจากไหน. เราเกิดมาแล้วเราไม่รู้ว่าตัวเราแท้จริงเนี่ยเป็นใครในปัจจุบันเรามาจากไหนเรามาจากอะไรเราเป็นใครความไม่รู้ต้นไม่รู้กลางไม่รู้ควายมันเลยเป็นอวิชชาผ่าเวียนตายเวียนเกิดไม่รู้จบสิ้น. ถูกต้องอธิษฐานแผ่นดิน. ตุ๊กตาให้เนี่ยให้ลงถึงใจ. เพราะว่าดูได้แต่งงงงแต่เข้าใจแต่มันจะไม่ถึงใจได้หรอกเพราะว่าแรงอธิษฐานเก่ามันขวางเอาไว้. แต่ก็อยู่ที่หนูเองอ่ะหนูจะถอนมันไม่ถอนมันก็อยู่ที่ใจเราเองนะ. อยู่ที่ใจของเราเองเพราะพระนิพพานไม่ได้เลือก. เพศไม่ได้เลือกผู้หญิงผู้ชายไม่เลือกเด็กผู้ใหญ่ไม่เลือกชักวนะอยู่ที่ใจของเราไม่เช่นนั้นอะเราก็ต้องหลงเวียนว่ายตายเกิดหลงเวียนวนกระเนอะกระดากไปอย่างเงี้ยอีกยาวนาน. ตัวตัวใครตัวมันถ้าอย่างงั้นก็ก็เราจะคิดจะสร้างบารมีไปเรื่อยสลับปรับเปลี่ยนไปในเพศต่างต่างสลับสับเปลี่ยนในรากต่างต่างเราจะวนไปแบบนั้นก็อยู่ที่เราแหละที่จะเป็นผู้เลือก. นรกสวรรค์นิพพาน. เลือกเองนรกสวรรค์นิพพานเราไปพูดเลือกเองได้เลือกเองที่จะเดินทางเส้นไหน. บางคนหลายคนเกิดมาเพื่อทราบบุญบารมีไปเป็นพุทธเจ้าไปเป็นพระโพธิสัตว์เพื่อช่วยเหลือเกื้อกูลคนอื่นเค้าภพชาติไม่จบสิ้น. ที่เริ่มต้นและเรื่องปลายหาไม่เจอวนเวียนไปยาวนานอนันตกการ. ไปหาที่จบสิ้นไม่ได้จนไม่รู้จะไปจบเอาตอนไหน. บางคนเกิดมาก็เพื่อนจะรู้ว่านิพพานใช้ขันห้ามเพื่ออนุพพานในปัจจุบันแต่บางคนเกิดมาสร้างแต่กรรมชั่ว. มันแล้วแต่ว่าใครเกิดมาเนี่ยเค้าก็มี3ประเภทคือเกิดมาเพื่อช่วยเหลือเกื้อกูลคนอื่นมาทุกชาติแล้วก็พลาดพลั้งไปตกระกําลําบากเพราะผิดศีลผิดธรรม. บางคนเกิดมาก็เพื่อใช้ขันธ์5เป็นครั้งสุดท้ายคือสติสมาธิปัญญาพาตนให้พ้นทุกข์บรรทุกนิพพานไปที่ความทรงยึดมั่นถือมั่นแต่คนส่วนใหญ่. เกิดมาทําบาปกรรม. มีแต่ความโลภอยากรวยอยากรวยอยากหล่อ. อยากมีตําแหน่งลาภยศมีแต่โลกโมโทสันเอาเข้าหาตัวเองอย่างเดียว. แต่สุดท้ายก็จมไปกับความกิเลสและกองทุกข์เพราะฉะนั้นคนทั้งหลายส่วนใหญ่ไปกับกองกิเลสน้อยคนนักที่เกิดมาเพื่อสร้างบารมีและน้อยที่สุดนั้นก็คือมะรุมที่ผ่านในปัจจุบัน. หรือจะเป็นคนอยู่ในประเภทไหนหนูก็เลือกเอาเอง. โนเลือกได้ใช่มั้ยเจ้าคะทุกคนเลือกได้. ถ้าไม่ถูกพุทธทํานายมาเลือกได้หมดยกเว้นแต่ถูกพุทธทํานายมาแล้วถอนคืนไม่ได้ถ้ายังไม่ถูกพุทธทํานายมาถอนคืนได้หมดพุทธทํานายก็หมายถึงว่าเคยพบพระพุทธเจ้าองค์ใดองค์หนึ่ง. แล้วได้เคยปรารถนามาเรื่อยเรื่อยกับพระพุทธเจ้าหลายองค์ว่าจะเป็นพุทธเจ้ามีพระพุทธเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งได้ตรัสไ่าให้พรว่าบัดนี้. นับแต่นี้เป็นต้นไปอีกทีกลับ. อีกกี่อสงไขอีกกี่กลับ. เจ้าจะบรรลุเป็นพระพุทธเจ้ามีชื่อว่าอย่างนี้อย่างนี้ไม่3ารถถอนคืนได้ต่อไปข้าพระพุทธเจ้ายังไม่มีทรงมีพระพุทธทํานายสามารถถอนคืนได้หมดทุกท่าน. ขอบพระคุณหลวงตาเจ้าคะ. หยุดที่เราเลือกแล้ว. แล้วจะเลือกอะไร. เลือกไปชาตินี้ดีกว่าเจ้าค่ะ. อธิษฐานให้ขาดเลือกนิกนี่นั่นแหละอธิษฐานเนี่ยพุทธเจ้าเป็นที่นี่เค้าทําคนดีไปส่งไปอยู่ที่นี่อธิษฐานพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ในฐานถึงพ่อครัวอาจารย์ก็อยู่ที่นี่อธิษฐานถวายตัวถวายเป็นลูกพุทธเจ้าพระตาปริญญาสงฆ์นับถือถวายตัวเป็นให้พระพุทธเจ้ากราบพุทธเจ้าเป็นพ่อแม่เป็นครูเป็นอาจารย์พระธรรมเป็นพ่อเป็นแม่เป็นครูอาจารย์พระอย่าทรงเป็นพ่อเป็นแม่เป็นครูอาจารย์หลวงตาเป็นพ่อเป็นแม่เป็นครูบอกอาจารย์ของเราไอ. พวก esgiate ที่ผ่านในปัจจุบันที่พบสิ้นชาติในปัจจุบันนะ. สาธุเจ้าค่ะขอให้พระพุทธเจ้าพระธรรมพระสงฆ์หลวงตาเป็นพ่อเป็นแม่เป็นครูบาอาจารย์ขอถวาย. ขอให้. บรรลุบรรลุมรรคผลนิพพานในชาติปัจจุบันนี้จ้ะเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้เจ้าค่ะขอให้บรรลุมรรคผลนิพพานเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ. กราบถวายตัวเป็นลูกของ. นับถือพระพุทธเจ้าพระธิสลูกตาร์เป็นพ่อเป็นแม่เป็นครูอาจารย์นะเอาเดาดาให้ถึงใจนะ. --- 以上的泰语，根据最开始的要求，全部翻译为中文