关于禅定和分离情绪的问答 徒：昨晚我们讨论了一本书，关于禅定的，发现它和师父您刚才说的很像。关于禅定的层次，开始是刹那定，然后是近分定，接着是安止定。那么，从初禅第一层开始，就算作安止定了吗？ 师：是的，是的，是安止定。在四禅的色界禅中，这四禅应该以单一的目标作为目标，就像鳄鱼潜伏一样。我想请教您的是，如果进入了鳄鱼潜伏的状态，就像青蛙冬眠一样，例如，如果这时有声音，还能听到吗？ 师：声音不会传递出去，但是...不是...声音可以传递出去。就是说，仍然可以听到。但是，当达到无色界禅，从空无边处开始，因为没有身体了，听觉或其他感官还会存在吗？ 它不会去想了， 我想探究一下。 所以，到达... 重要的是先要知道，非想非非想处，就像死人一样。这...心里什么都不想。 非想非非想处，第八层。 在第八层，要用禅定来发愿。 要在进入非想非非想处的时候发愿。 也就是发愿，这是否正确。发愿意味着，它有一个意图， 但会注意保持现状。 这样它将如何运作？ 也就是说，已经设定好了，比如要停留三天再出来。 当进入这种状态，就无法与任何人交流了，也无法与五蕴交流， 无法将意识发送到外面去。 徒：不是这样的吗？ 师：意识存在于自身之中。 它知道存在于自身之中。它与觉知同在。 我们与觉知同在。 如果它与觉知同在，但还没有放下， 只是看着觉知过去， 这和禅定是不一样的。 禅定和觉知的区别在于， 如果它以舍心觉知的形式存在， 也就是七觉支中的舍觉支， 它只是知道。 它停止思考，但觉知者并没有抓住觉知， 它放下了觉知者。 如果抓住了觉知者，并认为这是“我”，是“我的”， 那就只是知道。 觉知者没有停止，觉知者过去了， 而“我”变成了“我的”。 这是七觉支中的舍觉支， 也就是觉知。 但是，如果在非想非非想处， 在第八层无色界禅中， 它存在于觉知之中，但没有放下觉知。 觉知仍然存在，但停止了与行蕴的联系， 也就是身语意的活动。 如果从五蕴的角度来看， 它仍然与觉知同在，但它不会放下觉知。它无法与任何事物联系。 如果这时有人来火化，就麻烦了， 谁也无法做什么。 因为如果有人来火化， 它就无法完成设定的时间， 例如，原本设定要停留三天、五天或七天。 如果这时有人来干扰， 它就会出来， 并且会尽量避免死亡。 因为无法沟通， 就会被困在那里， 等于说这就是非想非非想处， 第八层。 但是， 如果与灭尽定相结合， 那是因为什么原因？ 进入灭尽定。 这是圣者所为。 为什么要师父进入灭尽定？ 因为如果一直处于圣者的状态， 一直保持24小时的活力， 那就等于不朽， 那不好， 那就变成了目标， 成为了执着。 这是灭尽定， 是一种精神状态。 不用闭着眼睛， 就可以进入。 闭上眼睛就可以进入， 然后，它会有一个出现的时间。 弟子非常感谢您。 徒：弟子想起了两年前第一次向师父提问，关于如何放下， 如何放下觉知者。 师父您指出， 那是因为有一个“我”想要去涅槃。 后来，又来拜见了师父一次。 之后， 好像就没有做什么了。 感觉做任何事都好像有一个“我”想要做什么。 师父您说， 那不是放下， 而是疏忽。 结果，我们就没有修行了。 然后，又过了一年， 又来听师父说法。 现在，我明白了， 一切都源于... 并没有什么欲望。 想请师父慈悲指点接下来的路。 师：村庄就存在于舒适的状态中。 还没有放下觉知者。 还不是那样。 还没有完全清楚。 如果你一直专注地跟随， 就会一直专注地听讲， 就会全部明白。 专注于有益之处。 当下明白什么是真相， 不是令人害怕的那种程度。 我们还在人间生活。 回家吧。 目标应该明确。 目标必须非常清晰。 我们心中要清楚地知道什么是真相。 现在是苦， 是集， 这是灭， 这是道。 有些人有...苦集， 他们会将意识发送到外面。 然后，我们将立刻知道， 并且能够及时纠正。 但是，如果证得了灭， 也就是证得了完全的觉知， 那么精神上的现象就会自行生起，自行熄灭。 业力不会生起，也不会熄灭。 如果是苦集， 那就会发送意识到外面。 例如，我们说“发送意识到外面”， 这是一种向外的倾向。 但如果是灭， 也就是道， 那么这就是真正的道。 如果是道， 也就是圣道， 那么这就是道， 也就是证得阿罗汉果。 也就是现象自行生起，自行熄灭， 但内心不会生起，也不会熄灭。 就像刚才所说， 开车时看到社交媒体， 我们去寻找女人， 然后将意识发送到外面， 这就是干涉自己的精神状态。 这就是将意识发送到里面。 也就是干涉自己的精神状态。 如果依恋于外面的事物， 例如，依恋于女儿。 不要沉迷于女人， 而是沉迷于自己内心的状态。 自己内心的状态是平静还是混乱。 就像我们带朋友去拜访龙普， 然后干涉朋友的精神状态， 只报告精神状态是清澈的， 就像被龙普Doo加持过的钻石一样。 这种发送意识的行为是一种依恋。 要停止对意识的追逐。 我们不应该一直向外， 而是要向内。 并且，不要执着于外面的事物， 也就是说，五蕴的现象， 会在心中自行生起，自行熄灭。 这是一种心的活动， 存在于心中。 专注于... 就像之前所说， 心中什么都没有， 不需要压抑任何事物， 心是空虚的， 只是知道这种空虚， 就像不需要发送意识就能看到形象一样。 不需要发送意识。 能够从空虚中接收形象， 形象来自空虚， 但不需要发送意识和眼睛来回移动， 就能看到形象。 也就是说，能够从空虚中看到形象。 我们也能够从空虚中听到声音， 闻到气味。 我们必须能够真实地分析， 才能真正地看到真相， 然后才能放下。 例如， 就像这样。 这个就像抄写纸张一样， 是一种精神上的加工。 今天很高兴， 因为它加工了， 知道了心的状态， 就像能看到孩子的形象一样， 也就是说，能够通过空虚来证悟。 你明白了吗？ 嗯。 也就是说， 不需要发送意识到外面去了解， 而是要停止将意识发送到外面去寻找心的现象。 因为佛陀教导了八万四千法门， 最终都归于四圣谛：苦、集、灭、道。 龙普Doon Atulo， 我们尊敬的父母和老师， 写道： 将意识发送到外面是集， 是导致痛苦的原因。 将意识发送到外面的结果是苦。 清晰地看到意识本身是道。 能够清晰地看到意识的结果是灭。 这就是四圣谛， 用于在当下修行， 并且保持觉知。 那么，它会去哪里呢？ 会遵循佛陀的教诲。 那么，你能看到吗？ 希望每个人都能遵循这条道路， 这条通往涅槃的道路， 遵循佛陀的道路， 也就是圣道。 不要只顾向外， 而是要同时进行修行， 并且放下。 不要只是不断地修行， 而是要专注于外面的事物， 或者专注于放下的过程。 我们已经修行了十年、二十年、三十年， 但仍然只是在做这些。 例如，专注于龙普的意识力量， 或者专注于放下， 但身体已经死亡， 却还在胡言乱语， 或者专注于释放意识， 或者专注于放下的喜悦。 内心被放下的喜悦所迷惑。 只是喜欢自身的起起落落。 能够及时知道， 就可以停止专注于外面的事物。 但是，最糟糕的是活在无知之中。 将意识发送到外面，去看大海、树木、草地， 沉迷于其中， 不断地旅行， 观看各种事物。 例如，观看那个国家、这个国家的美丽风景。 想着如果去那里会怎样。 这些都是在不断地发送意识到外面。 认为这样内心就不会有任何痛苦。 但是， 这与普通人没有什么区别。 只是看电影、听音乐、玩聊天软件、玩手机， 和朋友聊天。 这些都在发送意识到外面。 并且，必须在每一个当下同时进行修行。 不要先专注，然后再放下， 因为专注会导致内心被迷惑， 并且不知道该如何放下。 能够立刻知道， 并且不再沉迷于舒适的状态。 即使在做饭， 内心也要保持空虚。 即使在做任何事情， 内心也要保持空虚。 但是，我们要不断地检查自己。 虽然认为内心是空虚的， 但实际上却沉迷于专注的过程， 并且整天都不知道。 认为自己正在用心空虚地做事情。 但实际上却充满黑暗。 充满了痛苦、压力和欲望， 并且无法放下任何事物。 虽然说自己正在用心空虚地做事情， 实际上却充满了压力。 有些人必须服用镇静剂， 虽然他们说自己正在用心空虚地做事情。 就像去看一间空房间， 但内心却不是真的空虚。 也就是说， 不愿意接受问题， 不愿意解决家庭问题、生活问题、其他问题， 例如，寺庙里的问题，或者其他问题。 不愿意接受和解决问题， 只是活在虚空中， 随波逐流。 内心空虚， 但不愿意接受问题， 不解决生活中的任何问题。 最后， 自身会真的感到痛苦。 因为这并不是真的空虚。 就像生活在一个问题重重的家庭中， 但却选择回到自己的房间， 关上门。 我非常理解这一点。 就像回到家，关上门， 感觉舒适， 因为这个房子很幸福， 所以感到舒适。 但实际上，自身是很痛苦的。 师： （续）非常痛苦。 住在房间里的人非常痛苦， 但却不断地欺骗自己， 感觉舒适， 因为这个房子很幸福。 因为回到房间后，就不再与任何人接触。 因为房子里很混乱。 回到家，关上房间的门后，就不再出来。 这是创造幸福的四种方法。 闻一闻花香。 如果不出来， 那么就不会出现问题。 如果不出来， 那么这个房子就是幸福的， 感到舒适。 但只要打开房间的门，就会看到痛苦。 所以，他们关上门，不再出来。 当去工作时，他们感到幸福和舒适。 也就是说，如果他们听不到其他同事的谈话， 他们也能听到别人的谈话， 但他们活在自己不知道的世界里。 他们是如何做到的？ 真令人困惑。 也就是说，他们听不到同事的谈话， 他们在自己的世界里工作， 感到幸福和舒适。 他们认为这个世界没有什么比这更令人满意的了。 但他们听不到其他人的谈话。 当老板来看他们时， 他们会说“你这样工作是不会犯错的”。 但他们总是被老板责骂。 老板经常责骂他们。 那么，这算是放下吗？ 但他们却听不到。 他们是如何做到的？ 他们听到了老板的声音， 但却无法抓住。 哦，他们做到了。 真是太厉害了。 也就是说，他们听不到老板责骂的声音。 老板说什么， 他们听不到， 他们是怎么做到的？ 也就是说，老板责骂的时候，他们听不到声音， 他们只会看到老板的嘴巴在动。 老板走开后， 他们才会感受到自己的情绪。 他们才会意识到。 但是，当工作场所很混乱， 人们很忙碌时， 他们不想和任何人有牵连。 他们会停下来， 用空虚的心来工作。 很多人都是这样做的。 我遇到了很多这样修行的人。 很多人都是这样的。 他们必须服用镇静剂。 当他们生病时， 他们会被送到精神病院， 但他们却说自己是空虚的。 他们到处走动， 并告诉别人他们是空虚的。 这些都是虚构的故事。 这些都是我见过的。 很多修行人都这样。 现在越来越多的人这样。 我不知道为什么。 我不知道他们是如何修行的。 重新评估那些人。 那些有问题的人。 给予那些有需要帮助的人帮助。 徒：我感觉到了。 这可能是弟子个人的问题。 弟子有一个问题， 就是弟子吸收了很多能量。 例如，现在我坐在这里， 它会一直涌入。 很多时候， 我们仔细观察， 会发现这是一种超能力。 之前，我是... 我曾经是这样， 但是那时候我还没有遇到师父。 我不知道该怎么做。 我会直接用手去指向需要帮助的人。 这就是“集，导致痛苦的原因”。 是的，这是一种自私的行为。 就是刚才所说的。 这就是自私的行为。 自从认识了师父， 我学会了如何观察， 如何“只是知道”， 如何区分虚假的觉知和真实的觉知。 我正在逐渐好转。 以前， 我必须使用止痛药膏涂抹皮肤， 大面积地涂抹。 但现在已经好多了。 我不需要再使用了。 但是，能量仍然会一直涌入我体内。 这是我无法摆脱的。 它会间歇性地出现。 因为物质不会消失， 能量也不会从世界、宇宙、身体和心中消失。 因为在身体和心中， 没有任何物质和能量可以被消除。 我知道这些能量可以帮助我治疗身体的各个部位， 使身体保持强壮。 但是， 我觉得这些能量太多了。 太多了，非常不舒服。 然后，我开始感到头晕。 这样做不好吗？ 能量太多了。 这样不好吗，师父？ 能量太多了，超过了身体的承受能力。 这取决于你的心。 如果你去抓住它， 就会觉得能量太多了。 但实际上， 它是自然的， 是自我平衡的。 是你的心去抓住它。 但是，我们必须更加觉知。 必须用智慧之眼真正地看到它。 也就是用智慧来看到意识。 用眼睛看到形象。 看到意识的现象。 看到意识是如何抓住和抱怨这些现象的。 我们是否在错误地修行？ 为什么能量会涌入我们的身体？ 为什么我们会感到头晕？ 为什么我们会变成这样？ 这是因为我们对自我有一种无明的执着。 也就是， 它是意识在某个当下依附在某个现象上。 我们必须明白这一点。 意识依附在那个现象上。 也就是说，意识抓住、专注、盯着那个现象， 这就是无明， 是贪婪。 也就是说， 这是在将意识发送到外面。 如果是这样， 那么就要“只是知道”这种意识。 知道意识依附在那个现象上。 但是， 不要误以为要消除这种依附现象的意识。 只是知道依附在那个现象上的意识。 只是知道。 只是知道意识， 而不是迷失在依附和抱怨的意识中。 不要试图消除依附的意识。 这样我们才能度过难关。 这是我们能够度过难关的唯一方法。 能够看到这种依附的意识， 然后知道它会抱怨。 抱怨的事物， 也就是当下的痛苦。 消除痛苦。 它是一种主要的情绪。 它会影响身体和心灵。 它会影响感受、记忆和思维。 它有喜欢和不喜欢。 然后，我们记住这些情绪， 并把它们变成思维。 我们利用不好的思维来批评自己。 我们思维，分析，推理，研究。 也就是说，我们会批判性地思考， 让我们感觉如何。 为什么我们有这么多的能量？ 为什么能量太多了， 不平衡了， 不好了？ 我一直在思考这些问题。 必须看到这些问题。 意识在思维， 意识在加工， 意识在说话。 只是“只是知道”这种意识。 知道意识正在知道这些现象。 这就是真相。 我一直在这样做。 但是， 我不知道是否有其他方法。 师：没有其他方法了。 我们只能通过这种方式证得涅槃。 看到意识， 顺其自然。 让意识成为自行生起和熄灭的活动。 内心不要移动。 内心不要显现任何事物。 我们必须看到这一点， 并发现不显现任何事物的内心。 发现内心的人， 就发现了佛法。 到达内心的人， 就到达了涅槃。 就是这条路。 非常感谢你， 因为你出现了这种现象， 让我们能够看到知道情绪的意识。 就像被能量压住一样， 这是一种被知道的情绪。 或者说，是一种被知道的现象。 是一种我们不喜欢的感觉， 是一种叠加的感觉。 我们不喜欢这些感觉， 并不断地抗拒。 每一个想法， 每一个思想， 每一个批评， 都是和情绪相关的。 我们没有将意识和情绪分离。 我们会迷失其中。 必须知道什么是被知道的情绪， 以及什么是当下的意识。 什么是被知道的情绪， 以及什么是当下的意识？ 情绪和意识是不同的。 情绪是被知道的内心情绪。 意识是去知道情绪的人。 然后我们会分析和批评内心的情绪。 但内心是没有情绪的。 它就像这样。 例如，有情绪被知道， 它存在于房子里。 然后有人来推销、来卖东西、来邀请我们购买东西， 一直在围墙边上游说。 这些就是被知道的情绪。 在房子外面等待。 我们是否需要购买东西， 好的东西， 坏的东西？ 精神就像住在房子里的人。 他们会出来， 并干涉外面的事情。 也就是说，精神会出来并关心这些事情。 就像一个空房子。 你明白了吗？ 那些情绪， 就是站在房子外面的人。 有事物存在于房子外面， 并被知道。 精神就是房子里面的人。 他们会出去干涉外面的事情。 这个“我们”， 并不是真正的“我们”。 它是生起和熄灭的。 如果出去了， 它就会熄灭。 然后新的“我们”会再次生起并知道其他事物， 并再次熄灭。 也就是说，这个“我们”一直在房子里生起和熄灭。 也就是说，它一直在房子里生起和熄灭。 这取决于它会去到哪里。 如果喜欢， 它就会继续生起和熄灭。 那个意识的生起和熄灭就是这样运作的。 内心就像一个空房子。 就像一个空房子。 没有人住在里面。 它是空虚的。 你明白了吗？ 内心不是精神。 内心不是一直在外面徘徊， 内心不会出去或进来。 内心不是一直在徘徊。 内心不会出去或进来。 这个不是内心。 在精神的加工中。 内心是一种自然状态， 没有加工。 你明白了吗？ 你发现了那个空荡荡的内心， 然后与那个空荡荡的内心在一起。 我们就能够度过难关。 他就会出来。 我们住在空荡荡的房子里。 我们知道我们住在空荡荡的房子里。 不会迷失在喜欢外出和进入的精神之中。 精神一直进进出出。 进进出出，知道什么是好， 什么是不好。 能够知道意识。 但专注于空荡荡的房子， 不要跟随精神。 我们进进出出的意识， 就是精神。 而情绪就是那些被知道的事物。 也就是那些来拜访我们房子的人， 我们称之为外六处。 你明白了吗？ 徒：我明白了。 实际上， 其他的事情我都能够修行， 但当遇到能量时， 这种能量是... 它是一种压缩的能量。 时而冷，时而热。 也就是说， 它是一种外来的能量。就像有人来敲门一样。 它来到了房子外面。 能量流动。 时而是冷的。 这些都是我们所知道的现象。 也就是说，精神会跑到外面去。 感觉比以前强烈好几倍。 当下的感觉都是这样。 这是正常的现象。 师：这很正常。 因为你已经开始看到了这些现象。 例如，它是冷的， 它是热的。 一旦我们看到那些现象， 那就好像我们的眼睛看到了图像。 就像我们的眼睛看到了图像一样。 也就是说，智慧之眼看到了意识。 肉眼看到的是形状。 那么，什么是意识的现象呢？ 在当下， 能量正在涌入。 这种能量涌入的方式多种多样。 时而热，时而冷。 也就是说， 就像你在路上遇到了不同的人一样。 有些人很好， 有些人不好。 我们与他们互动， 这就是精神。 内心， 就像那个空荡荡的房子。 内心只是知道。 它一直都知道。 就在那里。 只是住在内心之中。 只有这样，我们才能度过一切难关。 --- 200719A-4 แยกจิตกับอารมณ์ให้ขาด 翻译以下佛法讲座为中文（Chinese），要求： 1. 将内容整理为对话问答的形式，问问题的部分加上“徒：”，回答问题的部分加上“师：” 2. 完整翻译，不遗漏内容 3. 翻译结果输出为对话问答的形式 4. 不要包含泰语，全部翻译为中文 5. 保证翻译后的文本通顺，易读 6. 同一个角色（例如师 或 徒）如果有连续说话，请合并到一起 ม.ค [เพลง] ม.ค ม.ค [เพลง] ม.ค ม.ค ตอบกลับขอโอกาสเจ้าข้าหลวงตาพอดีเมื่อคืน คุยกันพอดีไม่มีท่านอื่นถามนะเจ้าค่ะ เมื่อคืนคุยกันเรื่องหนังสือหัวข้อใน หนังสือพอดีมีเรื่องชาญนะเจ้าค่ะก็เห็น ว่าตรงกันเมื่อกี้ที่ที่พูดพอดีคะนี้ เนี่ยเออในเรื่องของระดับสมาธินะเจ้าค่ะ มันเริ่มต้นที่คนิกอะสมาธิ ก็เริ่มต้นที่คณิตศาสตร์สมาธิมาเป็น อุปจารสมาธิแล้วก็อัปปนาสมาธิคะนี้ตั้ง แต่ปฐมมาจานคือชั้น 1 นะถือว่าเป็นอัปปนา สมาธิไม่เจ้าคะ เป็นเป็นอัตตนาคะนี้เนี่ยในส่วนของฉัน 4 รูปประชานที่เป็นฌาน 4 นะฉัน 4 น่าจะมี เอกคัดอารมณ์เป็นอารมณ์นะเจ้าคะจะเหมือน จะระเข้กบดานแค่นี้ในส่วนที่เธอเหมือนกับ ว่าคุยกันและรู้สึกว่าเองน่าจะกลับเรียน ถามคือเมื่อเป็นจระเข้กบได้แล้วก็อยู่ใน สภาวะเหมือนกับกบจำศีลเนี้ยเออผัสสะเนื้อ อย่างเช่นมีเสียงยังได้ยินไหมเจ้าคะ มันไม่ส่งออกไปแต่ไม่ poom ไม่ได้ผู้ส่ง ออกไปเจ้าค่ะแต่คือยังได้ยินแต่เมื่อขึ้น ถึงอรูปประชานตั้งแต่ อากาสานัญจายตนะอันนี้เนี้ยเหมือนกับว่า เพราะว่าไม่มีกายแล้วเนี่ยการได้ยินการ อะไรจะก็ยังมีไหมเนี่ยก็มันจะไม่คิดอยู่ อ่ะ ผมขอขับดูอยู่ เพราะฉะนั้นเนี่ยถึงถึงค่ะตรงไหนต้องก่อน เลยว่าสัญญานาสัญญายะตะนะเป็นคนตายอันนี้ เป็นคิดเลยไม่คิดในใจเลยสักคนตายในว่า สัญญานาสัญญายะตะนะชั้นที่ 8 ฉันที่ 8 นะ เจ้าคะคือมันอธิษฐานจิตในในฉันเลย อธิษฐานจิตตอนที่จะเข้าในว่าสัญญานาสัญญา จะได้อธิษฐานจิต ก็คืออธิษฐานจิตใจว่ามันใช่ไหมอธิษฐานจิต หมายถึงว่ามันมีความตั้งใจอ่ะแต่ก็ใส่ใจ จะอยู่อย่างเงี้ยมันจะไปที่การที่ไงก็คือ ว่าตั้งใจไว้ได้อย่างเงี้ยไป 3 วันค่อย ออก วันนี้พ่อไปทานแล้วสัตว์มันก็มันติดต่อ กับใครไม่ได้เลย ก็ติดต่อกับการขาด 5 ไม่ได้ก็ส่งจิตออก นอกไปเที่ยวนะไม่ใช่ มันมันอยู่ด้วยกันแน่รู้อยู่ในตัวมันก็ รู้อยู่ในตัวเนี่ยแต่ไม่อยู่กับรู้ซะเรา อยู่กับลูก ถ้ามันไปอยู่กับลูกแต่มันยังไม่ได้ไปวาง ดูท่านไปว่ารู้ที่ผ่านเลยมันต่างกันตรง เนี้ยว่าฉันกับที่ผ่านอยู่ตรงที่ว่าถ้า มันอยู่กับรู้โดยเป็นอุเบกขาสัมโพชฌงค์ ที่เจ็ดเนี่ยอุเบกขาสัมโพชฌงค์ที่ 7 มัน สักแต่ว่ารู้มันหยุดโทรศัพท์แต่ว่ารูทผู้ รู้มันได้ยึดผู้รู้มันปล่อยวางปู้รู้แล้ว คือมายึดผู้รู้เป็นเราเป็นตัวเราเป็นของ เราก็สักแต่ว่ารู้ผู้รู้ไม่หยุดผู้รู้ไป เราไปตัวเราเป็นของเรานี่คืออุเบกขาสัม โพชฌงค์ที่เจ็ดก็อดีตที่ผ่านแต่ถ้าเป็นใน เนวสัญญานาสัญญายะตะนะในฌานที่ 8 อรูปฌาน อ่ะอันนั้นน่ะมันอยู่ในรู้แต่มันไม่ได้ไป วางลูกมันเ***รู้ไปเราไปรู้อยู่แต่มา เนี่ยอยู่ในรูปแต่มันน่ะมันถ่ายการติดต่อ กับการสังขารวาจาสารกิจสังขารถ้าซื้อเป็น ขันหน้าแล้วมาอยู่กับรู้แต่มันเนี่ยมันจะ ไปวางลูกแต่มันเนี่ยไม่ไม่มันติดต่อ เชื่อมกับเชื่อมกับคำถ้าไม่ได้ ตอนนี้ใครจะไปเผาก็เสร็จเลย จะเอาอะไรเพราะว่าใครไปเผาเนี่ยมันจะไม่ ครบกำหนดที่อดีตพร้อมติดตั้งใจว่าจะอยู่ 3 วันหรือ 5 วัน 7 วันอ่ะใครจะไปเสาร์ตอน นี้มันก็จะออกมาแล้วรีบบอกว่าพยายามจะไม่ ตายบอกไม่ได้ก็ขายอยู่ไหนเนี่ยแล้วถูกเขา ไปเลยเท่ากับอันนี้คือเนวสัญญานาสัญญายะ ตะนะชั้นที่ 8 นะเจ้าเขาใหญ่ๆแต่แต่ ประสานกับนิโรธสมาบัติอันนี้อ่ะอันนี้มัน เป็นเพราะอะไรหัน มีการค้าการเข้านิโรธสมาบัติอันนี้มันคือ พระอาหารทำไมต้องหลอกตาเข้าคือถ้ามีความ เป็นอาหารตลอดเวลา 24 ชั่วโมงตลับตลอด เวลาเป็นอมตะไม่ดีไม่ดีเป็นเป้าหมายเป็น บ้านอันนี้คือการเป็นสมาบัติเป็นสภาวะจิต อื่นไม่ต้องไปนั่งหลับตาเข้าได้หลับตา เข้าเดี๋ยวมันมันข้าวแล้วก็มีเวลาออก ขอกราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ ก็ขอฝากธาตุหลวงตาเมื่อ 2 ปีก่อนเคยถามคำ ถามลงตาครั้งแรกนะค่ะว่าปล่อยวางยังไงวาง ตัวรู้ยังไงแล้วก็หลวงตาก็ชี้ให้เห็นว่า มันมีตัวเราอยากไปนิพพาน คะแล้วก็หลังจากนั้นมาด้วยกลับลงตาอีก 1 ปีค่ะแล้วก็ต่างจากนั้นมาก็เลยเหมือนกับ ก็ไม่ได้ทำอะไรมากนักก็รู้สึกว่าทำไปก็ เหมือนมีเราไปอยากลงตาบอกว่า แต่มันไม่ใช่ปล่อยวางแต่ว่ามันเป็นไปปะ ละเลยกลายเป็นว่าเราไม่ได้ ไม่ได้ภาวนา ก็หลังจากนั้นก็นี่ก็อีก 1 ปีต่อมาค่ะก็ จะได้ฟังธรรมหลวงตาแล้วก็ตอนนี้ก็เห็นน เห็นทุกอย่างว่ามันเกิดจากก็ไม่ได้มีความ อยากอะไรอยากจะให้หลวงตาเมตตาชี้นะทางต่อ ไป หมู่บ้านก็อยู่ในค่าสบายใจไม่ได้ไปวางยัง ไม่ได้ไปว่าตัวเราผู้รู้ป่ะล่ะก็เป็นยัง ไม่ได้นั่นมันยังไม่ชัดเจนติดตามเป็นแฟน พันธุ์แท้จะติดจดจ่อไมค์ตลอดเวลาเลยเห็น หมดเลยเน้นใจให้ประโยชน์ขณะว่าอะไรเป็น อะไรเห็นไหมไม่ถึงขั้นกับน่ากลัวมันยัง เป็นโรคบ้างเนาะโลกบ้านทำบ้านเนาะกลับ บ้านกลับบ้าน หน้าปัดจะมุ่งสู่ฝนที่ฟาร์มมันต้องชัดเจน จริงๆชัดเต็มตาพูดในใจเราต้องชัดเจนว่า อะไรเป็นอะไร ค่ะวันนี้เป็นทุกข์เป็นสมุทัยอันนี้เป็น มากเป็นนิโรธอันนี้เป็นทุกข์สมุทัยนี้บาง คนมีรถ เอ่อทุกข์สมุทัยก็จะบอกนอก อารยะนามจิตแล้วเราจะรู้ทันแล้วก็ได้ สุทธิต่อนอก แต่ถ้านักนิโรธคือบรรลุสัตวรู้ก็คือไอ้ อาการทางจิตขึ้นเองดับเองเกษตรจะไม่เกิด ไม่ดับอันนี้เป็นเป็นมากเป็นนิโรธ ก็จะถ้าทุกข์สมุทัยมันก็ลงส่งจิตออกนอก ที่เราพูดอ้ะก๋วยเตี๋ยวโนนสังสติเข้าใน มีแต่ถ้ามากอันนี้โลดอ่ะเดินทางอย่างมาก ก็คือทานแห่งชาติเดียวมักมีโรคคือทาง อริยผลเนี่ยอเรียมากอันนี้ผลก็คือไอ้จิ๊บ มันเกิดเองกับเองแต่ใจมันไม่เกิดไม่ดับ ที่เมื่อกี้ที่บอกว่าที่ขับรถไปเห็น โซเชียลเราไปหาผู้หญิงแล้วก็ส่งจิตออกนอก เข้ามายุ่งรายการจิตตัวเองก็คือส่งเข้าไป ข้างในเรื่องวิญญาณไปส่วนติดภายนอกไป เที่ยวติดกับลูกสาวแล้วก็พยานไม่เสพติด สาวๆก็มาใส่อาจติดอยู่ภายในใจตนเองอาการ ใจตัวเองนี่เงียบแล้วก็วุ่นวายแต่เรื่อง จิตๆเหมือนกับว่าที่พาเพื่อนไปหาหลวงปู่ แล้วยุ่งวุ่นวายจะจิตรายงานแต่จิตว่าใส เหมือนเพชรโดนหลวงปู่ดู่เอานี้ส่งจิต วิทยาเป็นสยบติดอยู่ข้างใน 4 จะเจ้าตัด ล่าวิญญาณเธอไม่เคยอยากจะใช้นอกมัธยมติด ภายในแล้วก็ข้อ 3 ไม่ยึดมั่นถือมั่นข้าง หน้าคือฝอยอาการของขันธ์ 5 เนี่ยมันเกิด เองดับเองในใจเป็นจิตตสังขารที่ตัวเองจะ เป็นในใจสนใจเนี่ยที่ที่บอกว่าใจไม่มี อะไรเลยไม่ต้องกดอะไรเลยมันว่างเปล่ามัน รู้แต่ความว่างเปล่าเหมือนกับตายรูปได้ โดยไม่ต้องส่งจหมอบอกไม่ต้องส่งกระแสใจไป ไม่ต้องส่งกระแสจิตออกไปมันรับรูปได้จาก ความว่างมันรูปด้วยความว่าง แต่มันไม่ต้องส่งกระแสจิตกับตาไปมาที่จะ เห็นลูกได้คือมันรูปด้วยความว่างเลยกูก็ ฟังเสียงด้วยความว่าใจมันรั่วการจ่ายด้วย ความว่าแน่คือสิทธิ์มาถือมั่นเราต้อง วิเคราะห์ได้เห็นอย่างจริงๆเห็นจึงไม่ ต้องคิดข้อเอานะขอนเป็นอย่างนี้เป็นอย่าง นี้ขนาดที่นี่ลงตรงที่เราลอกกระดาษนี้นี้ คือเป็นจิตปรุงแต่งวันนี้ดีใจที่มันปรุง แต่งรู้อากาศน้องใจเหมือนตายลูกคือบรรลุ ได้ความว่า เธอเข้าใจมั้ยเออคือมันรู้โดยไม่ต้องส่ง จิตออกนอกไปรู้ก็ต้องโตจิตออกนอกไปหาการ ของใจเนาะอันเนี้ยเพราะว่าทำมา 84000 ธรรมขันธ์ที่พุทธเจ้าสอนและร่วมลงที่ อริยสัจ 4 ทุกข์สมุทัยนิโรธมรรคที่หลวง ปู่ดุลย์อตุโลพ่อแม่ครูอาจารย์ที่เคารพ นับถือท่านอามาเขียนว่าที่ส่งออกนอกเป็น สมุทัยเป็นเหตุให้เกิดทุกข์ผลให้จิตส่ง ออกนอกเป็นทุกข์จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นมรรคผลให้คิดเห็นที่จะแจ้งเป็นนิโรธ นะเนี่ยริยาเสพ 4 สำหรับปฏิบัติในเรียก สติให้เนี้ยถึงปัจจุบันค่ะนะมันก็จะไปไหน อ่ะอากะสะกะปฏิบัติตามพระสัตย์ธรรมคำสอน พระเจ้าอยู่แล้ว โน้ท ก็อาจเห็นไหม ก็ขอให้ทุกคนเดินทาน s-ney เดินเส้นทาน เนี่ยไม่สิผ้าหรอกเดินทางของพุทธเจ้าอยู่ และทางอาญามากฝนหลวงทรงทีแบบนอกให้ลูกทาน จะต้องปฏิบัติไปในขณะเดียวกันเลยไม่ใช่ ว่าเราจะไปปฏิบัติไปเรื่อยลงโตติดเอานอก หรือทานอยู่ระหว่างการลงโทษที่เราไป จันทร์ 10 ปี 20 ปี 30 ปีผ่านไปก็ทำอยู่ แค่เนี้ย เหรียญหลวงปู่จิตอำนาจกับรู้ทานตัวตาย แล้วเพ้อจ่ายไปลงสิทธิ์ออกหรือทานก็เพลิน ใจไปใจที่เผลอใจไปเลยขึ้นลงของจิตก็ชอบ แต่ 1 ตัวเองอ่ะรู้ทันรถติดเอานอกแต่เกิด สุดและคือมีชีวิตอยู่ด้วยความหลงคนจิตออก นอก in the รู้ทะเลต้นไม้ใบหญ้าเล่นตัวเอง ท่องเที่ยวไปเรื่อยๆเนี่ยดูโน่นดูนี่ดู ประเทศนั้นดูประเทศที่ดูสวยงามที่น้องที่ นี่นั่นอะไรไปเรื่อยๆสงฆ์ส่งจิตออกนอกไป เลยแบบเนี้ยนึกว่าอย่างนี้เราจะไปใจไม่มี ความทุกข์อะไรอยู่แต่กอดอยู่มันคนโลกทั่ว ไปเพื่อนใจดูหนังฟังเพลงเล่นแชทไลน์เล่น โทรศัพท์มือถือ เนื้อหาเพื่อนคุยอะไรอ่ะมึงก็เราสู่จิต ออกนอก และก็ต้องปฏิบัติในขณะจิตเดียวเลยมันจะมา เป็นลงแล้วค่อยรู้ทานไม่ลงมันจะไปใจเพลิน ไปไม่รู้ไปรู้ทันเลยเนี่ยอะไรนึกว่าไม่ ไม่ซ้ำสบายใจลดน้ำจดมาให้ด้วยใจว่าป่าวทำ กับข้าวใดใจว่างเปล่า ก็ทำนู่นทำนี่ได้ใจว่างเปล่าแต่ความที่ หลงทรงที่เราต้องสอบทั้งวันแต่ตัวเองอ่ะ ที่ตัวเองใจว่างเปล่า แต่ไม่ใช่แล้วตัวเองลงสดติดทนทั้งวันไม่ รู้เลยแต่คิดว่าจะทำอะไรกับใจว่างเปล่า ต้องแล้วก็จะว่าป่าวจะดูแล้วรังสีกิจออก มาดำมืดมาเลยมีแต่ความทุกข์ความเครียดมี แต่กิเลสตัณหาไม่ปล่อยวางเลยสักอย่างนึง แต่บอกว่าทำอะไรด้วยใจว่างเปล่าทำอะไรได้ ใจว่าเปล่าแต่ถูกเครียดบางคนต้องกินยา ระงับประสาทไว้หลายคน ก็บอกว่าทำอะไรได้ใจว่างเปล่าว่างเปล่า แต่มันโอ้ไงทราบมาดูห้องว่างไม่ได้ใจจน คือไม่ยอมรับรู้ปัญหา แก้ปัญหาครอบครัวปัญหาชีวิตปัญหาเรื่อง นั้นเรื่องนี้เรื่องนะเนี่ยปัญหาเรื่องใน วัดปัญหาเรื่องรุ่นแล้วนี่ไม่ยอมรับรู้ ไม่ยอมรับรู้อยู่กับฟางเปล่าลอยไปลอยมาใจ ว่างเปล่าแต่ไม่ยอมรับรู้ปัญหาไม่แก้ ปัญหาอะไรเลยในชีวิต มาแล้วสุดท้ายไอ้ตัวเองก็ทุกข์จริงๆเนี้ย เพราะว่ามันไม่ได้ว่างจริงก็เหมือนแบบ เนี้ยอยู่ในบ้านอยู่ในครอบครัวที่มันมี ปัญหามากเลยแต่ตัวเองกลับเข้าบ้านได้ปิด ประตูกองฟ้า ขอรับภาษาไทยๆอย่างเงี้ยกลับเข้าบ้านปิด ประตูของพระสบายใจบ้านนี้มีความสุข ก็สบายใจบ้านนี่ก็มีความสุขแต่แท้จริงอ่ะ ตัวเองมีความทุกข์มากเลยคนที่อยู่ในห้อง พัก และมีความทุกข์มากแต่ หลอกตัวเองไปเรื่อยสบายใจบ้านนี่มีความ สุขเพราะเข้าพักก็ไม่ไม่ออกมาหาใครเลยไม่ พบใครเพราะว่าบ้านมันวุ่นวายหนอบ้านนี้ วุ่นวายหนอป่านนี้วุ่นวายหนอเข้าบ้านเป็น ประตูเข้าห้องพักแล้วไม่ออกมาเลย 4 วิธีสร้างห้องน้ำไปดมภาพไม่ออกมา ถ้าไม่ออกมาเลยแล้วบ้านนี้สุขใจสบายใจหนอ แต่เปิดประตูน้องออกมาแค่หน้าห้องกายนะ เนี่ยมีแต่ความทุกข์ ก็ถูกแล้วปิดประตูเข้าพระไม่ออกเลย อ่ะและแล้วไปทำงานก็มีความสุขใจสบายใจหนอ คือ มาถึงถ้าไม่ไม่ยินเสียงคนอื่นที่คุยกันใน ที่ทำงานเลย มีคนที่คุยกันในที่ทำงานมันก็ได้ยินเสียง เขาก็ได้อยู่โดยในโลกที่เราไม่รู้ก็ทำได้ ยังไงนะงงไปเลยอ่ะคือไม่ดีเสียงคนคุยกัน ในที่ทำงานทำงานไปโลกตัวเองเลยสุขใจสบาย ใจ ที่สุดและโลกนี้ไม่มีอะไรถูกใจเท่าแต่ไม่ ดีเสียก่อนอื่นเลยแล้วบอกว่าเวลาเจ้านาย เขาดูเขาว่าเนี่ย ก็ทำงานแบบนี้ไม่ผิดสักพลาดเหรอ แต่ก็โดนจะกว่าบ่เจ้านายด่าบ่อยอ้าวแล้ว จะในตาบ่อยแล้วอย่างนี้มันมันว่างยังไง อ่ะแต่ก็ไม่ได้ยินน่ะ ก็เพราะทำยังไงเราจะนายด่านแล้วไม่ได้ยิน ก็พอเจ้านายเดินมานะก็เจ้านายชอบด่าก็จะ ได้เดินมาก็ดับที่ไปเลยว่างเปล่าเพราะจะ นายพูดอ้ะได้ยินเสียงแต่เห็นจับอ่าเจ้า นายจะพูดแต่ไม่สามารถไปได้ยินเสียงเจ้า นายเนี่ยเขาทำได้นะลูกได้ทำไม่ได้หรือ เก่งมากเลยเนี่ยโอ้โหคือก็จะยินเสียงเจ้า นายไม่ได้ยินเสียงบนพูดเขาได้ไงวะคือเจ้า นายด่าก็ไม่ยินเสียงคะปากเค้าก็พอจะนาย เดินผ่านไปแล้วก็ค่อยคิดความรู้สึกขึ้นมา อ่ะรับรู้แต่พอภายในที่ทำงานวุ่นวายวุ่น วายคนก็วุ่นวายคนที่เขาวุ่นวายไม่อยาก วุ่นไปกับใคร Pop ถ้ากลับก็หยุดทำงานด้วยใจว่างเปล่า มาแล้วเป็นอย่างนี้หลายคนบ้างเลยลูกตาเจอ และผู้ที่ฝึกจิตแบบนี้เป็นมากเลยเป็นกัน เยอะแล้วคิดต้องกินยาระงับประสาทนะพวก เนี้ยเวลาจะวัดไปนอนเข้าโรงบาลประสาท หมอแต่ว่างเปล่าว่างเปล่าเดินไปเดินมา แล้วบอกคนว่างเปล่าหรือกันว่านิทานและแบบ นี้ที่ผ่านแล้วนี่ผ่านที่ผ่านป่าด้วยกัน ที่ผ่านปฏิบัติแบบนี้เยอะมากเลยรีดเดี๋ยว เนี้ยมีคนแบบนี้มาหามาเยอะมากเลยเป็นมาก ขึ้นเรื่อยๆไม่รู้เป็นอะไรไม่รู้ไป ปฏิบัติกันว่ายังไงเอาใหม่ไปกับเนี่ยคนมี ปัญหาน้อยเนี่ยนายกหรือเอาให้หน่อย [เพลง] กลับรู้สึกการค่ะพอดีอันนี้อาจจะเป็น ปัญหาส่วนตัวของโยมเองนะฮะคือยมมีปัญหา ว่ายอมโดนพลังอาจเยอะอย่างตอนนี้ยงนั่ง อยู่ตรงนี้มันได้เข้าไปตลอดนะฮะที่นี่ เนี่ยหลายๆครั้งเนี่ยยงก็คือเราดูดีๆจะ ได้เป็นมนุษย์จอมพลังไม่ใช่เรื่องพอดีมัน คือคือเมื่อก่อนนะโยมเป็นละละตอนนั้นยม ยังไม่เคยเจอท่านอาจารย์อ่ะเดี๋ยวก็ทำไม่ เป็นก็ถือว่าเอาขีดไปจ่อไปจี้ตรงๆที่เรา ไม่ได้คือสมุทัยเหตุให้เกิดทุกข์ใช่ค่ะ ไม่เจาะเมื่อกี้คุณยนต์เรียกขนาดจิตนะที่ ไปจ่อไปที่พระเจ้าอะไรขนาดนั้นเลยคือสมุด ท้ายเป็นอย่างดีๆที่นี้พอรู้จักท่าน อาจารย์แล้วก็ได้เรียนรู้วิธีการดูสักแต่ ว่ารู้ดูผู้รู้ปลอมรู้จริงนะฮะโยงก็หาย ขึ้นมาเรื่อยๆขึ้นว่าเมื่อก่อนยอมต้องใช้ จีรอยทาทาผิวหาเพิ่มเป็นผืนแต่ตอนนี้ก็ คือโอเคมากๆเลยถ้าจะไม่ต้องใช้แต่พลัง เนี่ยมันยังอาจโยมอยู่ตลอดเวลาที่นิดที่ โยมไม่หายใจไม่หายหาคือมันก็จะเป็น ช่วงช่วงว่าใช่พลังเนี่ยมันก็จะหายไปนะ เพราะว่าสสารก็ไม่ได้ไปพลังงานก็ไม่หายไป จากโลกจากจักรวาลจากร่างกายจิตใจเราหรอก เพราะว่าในร่างกายจิตใจเราก็ไม่จำสสาร พลังงานคือคือยอมรู้ว่าพยางค์พลังตัวนี้ มันช่วยรักษาอวัยวะส่วนต่างๆของโยมด้วย ตลอดทำให้อยู่ข้างๆแข็งแรงแต่ว่าความที่ เรารู้สึกว่ามันเยอะมันเยอะมันที่อย่าง นี้ตอนนี้มันก็อัดแล้วก็ดีแล้วบอกแล้วก็ จะเป็นจบพระรามไม่ดีเหรอมันเยอะเกินไง ท่านอาจารย์มันไม่สวยยอมเกินล่ะสิอยู่ที่ ใจแล้วที่เราจะแต่ถ้าไปไปจับก็ไม่มีตัว เยอะเกินแล้วมันก็มันก็เป็นธรรมชาติสมดุล ตัวเองมันมีตัวจิตไปจับขึ้นแต่ว่าเราก็ ต้องรู้สึกตัวให้มากกว่านี้เลยใกล้ๆก็มัน ไปจอฉันเฮ็ดต้องเห็นจริงๆด้วยตานัยน์ตา ไหนอ่ะญาณเห็นจิตวันตาเห็นรูปเห็นว่า อาการของจิตที่เข้าไปจับไปบ่นอาการเนี่ย เราปฏิบัติผิดหรือเปล่าเนี่ยทำไมพารามา อัดเก่าเรามึนหัวนี่ทำไมเราเป็นอย่างนี้ เราไปอย่างนั้นเนี่ยคือมันมีตัวตนของเรา เป็นอวิชาปัตยาศักราชอราปัดติยาวิญญาดัน เนี่ยมันเป็นวิญญาณในขนาดจิตที่ไปติดอยู่ ตรงนั้นและติดอาการ แต่เราต้องเห็นตรงนี้ปะติดจากจังหวัดเป็น ตลาดที่เลยคือจิตที่มันไปจับไปจดใจจ่อไป จ้องไอ้บนอาการเนี่ยขนาดคิดเนี่ยไปบ่น เนี่ยคืออภิชาปะติยามกราตลาดพัทยามียานาง คือส่งจิตออกนอก นี้ถ้ามันเป็นอย่างนั้นแล้วก็จับกันว่า รู้รู้จิตน่าจะไปดูอาการพลังอาจรู้จิตที่ ไปบ่นอาการแต่อย่าเข้าใจผิดว่าก็ไปดับจิต ที่บ่นอาการบทสักวารู้จิตที่บ้านบ่นอาการ พูดอยู่คนเดียว ก็สงวนรู้จิตไม่หลงไปตามจิตที่บ้านบนไม่ พญาเป็นดับจิตที่บนมันก็จะได้ผ่านไปถือ ว่าเป็นทางเดียวที่เราสามารถที่จะที่ผ่าน ได้ก็ต่อพันธเห็นจิตเนี่ยที่มารู้อะไร แล้วมันเป็นของ angong งอแงก็สิ่งนั้น แหละทุกปัจจุบันขณะระดับมันไม่ได้ได้ สิทธิของแอ่งมันเป็นวิญญาหลักฐานจะไปดู ต่างๆจะอยู่ที่กายใจแล้วมันมีเจตสิกไปธนา สัญญาสังขารมันมีถูกใจมันไม่ถูกใจแล้วมัน ก็เอามาสัญญาจำได้หมายรู้เอามาสังขารเอา บัตรสังขารไม่ดีจะติ 3 คณะเวทนาสัญญา สังขารเอามาคิดวิเคราะห์พิจารณ์วิจัยที่ ภาพวิจารณ์ให้เราเป็นยังไงว่าทำไมเรามี พลังรถมากนี้พลังมันมากเกินไปเอาทำไม สมดุลมันก็ดีอะไรอย่างก็พูดใช่ๆๆต้องเห็น เนี่ยจิตมันคิดมันปรุงแต่งพูดใกล้ๆๆอยู่ คนเดียวนี่แหละแล้วก็ตอบสกุลรู้จิตเนี่ย สั่งจิตเกิดจิตที่ไปรู้ว่าการนี่คือจริงๆ ยอมก็ปฏิบัติลักษณะนี้อยู่แต่ว่าคือมัน นึกว่าจะมีวิธีอื่นไม่นี่ไม่มีมันจะ นิพพานได้ก็ตรงนี้แหละเห็นจิตสัตว๋จีบ ปล่อยให้จิตเนี่ยมันเป็นสังขารที่เกิดเอง ดับเองสนใจไม่สำคัญจะไม่ดับจิตมันสังขาร เกิดดับเป็นกิจกรรมต่างๆปรุงแต่งตัวดับ จิตคิด อะไรก็ตามซึ่งอ้ะมันเป็นลักษณะมันพูดผ้า ก็เลยแต่มันเทคกูอยู่อะไรเนี้ยบ้านเป็น ลักษณะที่มันทำชาติกับเพื่อนไวๆน่ะภายใน ใจแต่ใจมันไม่เคลื่อนไหวใจไม่ปรากฏอะไร ต้องเห็นอย่างนี้แล้วก็พบใจที่ไม่ปรากฏ อะไรผู้ได้พบใจผู้นั้นพบธรรมผู้ได้ถึงใจ ผู้นั้นถึงวันนี้ผ่านมา อ่ะค่ะกลับนิทานที่ทางเดียวต้องขอบคุณมาก พี่ที่มันเกิดอาการแบบเนี้ยเราจะได้เห็น จิตที่เป็นรู้อารมณ์อาการที่มันเป็นเวทย์ เหมือนกับพลังมาอัดอะไรนะมันเป็นมันเป็น อารมณ์ที่ถูกรู้หรือเป็นอาการที่ถูกรู้ เป็นเวทนาที่เราไม่ชอบใจมันก็จะเกิดเวทนา ซ้อนเป็นธนาเป็นเลือดเพราะว่ามันเกิด เวทนาไม่ชอบใจไม่ชอบใจก่อนๆกันไปแต่ละบท จะไปยุ่งยายกับเป็นขนาดมันเป็นยังไงจะทำ ยังไงแต่เราไม่ได้ไปว่าจิตที่ไปพูดกับ เวทนาบทพิจารณาวิเคราะห์ไปธนาวิเคราะห์ อาการเข้าใจไหมก่อนเงินเท่าไหร่กลับไปยุค อารมณ์เราไม่แยกจิตกับอารมณ์ให้ขาดจากการ เราจะหลงต้องรู้ว่าอะไรคืออารมณ์ที่ถูก ลูกอะไรคือจิตที่สู่ในปัจจุบันอารมณ์ที่ ถูกรู้อะไรคือจิตจะเป็นว่าลมในปัจจุบัน ขนาดอารมณ์กับจิตเหมือนกันอารมณ์คืออาการ หัวใจที่ถูกรู้ส่วนจิตเรียกคือผู้ไปรู้ แล้วมาวิเคราะห์วิจารณ์วิจัยภายในใจส่วน ใจไม่มีอาการมันเหมือนอย่างนี้ ฮะไอ้ มีอารมณ์ที่ถูกรู้เนี่ยมันนี้อยู่ในบ้าน นะในบ้านแล้วก็มีคนเอาของมาขายมาโฆษณาขาย มาช่วยซื้อนั่นนี่มาเกาะรั้วชักชวนอยู่ เรื่อยเนี่ยดีมากไปดีบ้างสิบแปดมงกุฎบ้าง มาช่วยซื้อของหนังสือของมีอะไรอยากจะพูด นะ ไอ้นั่นคืออารมณ์ที่ถูกรู้มารอหน้าบ้านมา รอหน้าบ้านสวนจิตก็คือตัวเราที่ไหนบ้าน แล้วก็ออกไปออกไปยุ่งวุ่นวายกับบทดีนะป้า ขายของมันต้องทำที่ไม่เอาไม่เอาจะได้ซื้อ มาล่ะอันนี้ก็ประชุมก็คุยได้เลยได้เงี้ย จิตัดมันออกไปสนใจอ่ะเปรียบเหมือนบ้านที่ ว่าเปล่า เธอเข้าใจมั้ยเธอจะเก็บเงินบ้านว่างเปล่า ไอ้ส่วนพัดลมแล้วก็คือเนี่ยพวกที่มันยืน อยู่หน้าบ้านมีอะไรมาอยู่ที่หน้าบ้านให้ ถูกรู้แล้วก็จิตก็คือตัวเรานี่แหละที่ อยู่ในบ้านมันก็ข้อต่อไปยุ่งชอบเขาอย่าง เนี้ยไอ้ตัวเราเนี่ยไม่ได้ตัวเราจริงๆหรอ มันเกิดดับไปออกไปแล้วเดี๋ยวประโยชน์วัน นี้เราดับดับยังมีอะไรพามาเป็นรู้อีกก็ ดับอีกเพราะมีอะไรผมมาเป็นลูกอีกระดับอีก นั่นไอ้ตัวเราเนี่ยมันเกิดดับเกิดดับอยู่ ในบ้านเนี่ยตลอดเวลาแล้วแต่ว่ามันจะไป เดือนดับเป็นภพภูมิอะไรไม่ชอบวิชางไปชอบ วิชาก็จะไปตลับบางเกิดดับเกิดดับเป็นดับ ส่วนใจนะคือบ้านที่ว่างเปล่าเปรียบเหมือน เป็นบ้านที่ว่างเปล่าจะไม่มีตัวบ้านเดิน มันว่างเปล่าเข้าใจมั้ยเนี่ยเออน่ะในใจนะ ไม่ใช่เป็นจิตที่ที่ร้านไปนั่นมาออกไปออก มาแต่ไม่ใช่ว่าจิตที่ร้านไปเข้ามาออกไป เข้ามาออกไปเข้ามาแล้วอันนี้ไม่ใช่จ่ายใน จิตที่ปรุงแต่งตัวใจแล้วเดินธรรมชาติไม่ ปรุงแต่ง อ่ะเข้าใจป่ะเออทราบพบใจบ้านที่ว่างเปล่า แล้วก็อยู่กับบ้านที่ว่างเปล่าเนี่ยขึ้น ที่ผ่านค่ะ 9 เขาก็จะออกมีตัวเราอยู่บ้าน ที่ว่างเปล่านะมันรู้ว่ามันรู้ว่าอยู่ บ้านที่ว่างเปล่าไม่ลงไปกับจิตที่ชอบเข้า ชอบออกก็เข้าออกเข้าค่ำของคืนไปอยู่กับ จิตทุกตายค่ะแต่มันอยู่กับบ้านที่ว่าป่าว ไม่ลงไปตามจิตคือตัวเราที่เข้าเข้าออกออก ก็เข้าของอะไรดีเข้าออกได้เป็นจิตแต่ อารมณ์ร่วมไปถึงจะถูกรู้ดิคนก็มาหน้าบ้าน เรียกว่าอายตนะภายนอก ได้ๆๆๆเข้าใจป่ะเข้าใจแล้วค่ะคือชุดจริงๆ เรื่องอื่นๆองค์เดียวก็ปฏิบัติอยู่แต่ว่า พอมาเจอไอ้ตรงนี้ด้วยพลังเนี่ยพลังนี้มัน เป็นอ่ามันเป็นไอ้พลังที่อัดเนี่ยเดี๋ยว ร้อนเดี๋ยวเย็นเดี๋ยวกูมาว่าได้เป็นหน่วย นำก็เหมือนก็มีแขกมาล็อคมันมาที่หน้าบ้าน พลังเดินลอดจะเป็นเย็นจะแดกไอ้สัตว์เป็น กระโปรงแล้วก็โลกนี้ก็เบาดีกว่าเนาะ เดี๋ยวเย็นเดี๋ยวผมว่าผู้ว่าผู้ภาพปกติ หรือป่าวเนี่ยเป็นมากกว่านี้หลายเท่าทุก ปัจจุบันที่ยังเป็นเลยเป็นปกติหรือปกติ หมอประจำปกติไม่เริ่มเห็นว่าอาการแล้ว เนี่ยมันรอดมันเย็นวันพูกอุบัติว่ามัน เป็นต้นไปเนี่ยมันก็เหมือนกับว่าตายเห็น รูปแล้วเห็นรูปนะลูกอย่างนี้ลูกจะโดนลูก อย่างนี้ก็เห็นไป เปิดสั้นนิดญาณเห็นจิตวันน้ำตาเห็นรูปอ่ะ แล้วนะน่ะอาการของจิตใจที่วันนี้เป็นพลัง เป็นอย่างพุทธลักษณ์อัดอย่างนู้นอย่างนี้ อย่างเห*้ยเนี้ยเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นจมูก อย่าว่าเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อนมันก็เป็น เหมือนกับตอนนี้เจอคนที่จะดีกว่านี้เจอคน ที่เจอคนนี้เออส่วนที่ก็ไปยุ่งวุ่นวายกับ เขานั่นคือจิตสนใจเนี่ยเหมือนว่าป่าวก็ใจ อยากมารู้เป็นชาติรู้มาเลยหรือว่าอยู่กับ ใจไม่ไปอยู่กับผิดไปลงกันกับจิตน้ำจิตมัน วุ่นวายเหลือเกิน ก็ไม่ได้แต่รู้จิตตะมะรุจิมันก็เลยเป็นใจ เนาะถ้าใจเราขอบพระคุณค่ะ ม.ค [เพลง] พ.ย [เพลง]