徒：当我们思考的时候，如果我们觉知，这个觉知也是心的影子，对吗？因为当我们思考的时候，会有情绪，喜欢、舒服，或者不舒服，即使是当下我们觉知到的，也是我们觉知的行蕴（五蕴）。每个瞬间，它都是行蕴的造作生灭。行蕴的本质就是造作。但如果没有生灭的本质，那是无为法。无为法是与生灭的本质不同的。保持正念于当下，知道什么就直接知道什么，但没有执着，仅此而已，对吗？ 师：是的。 徒：(犹豫) 师：在电影里，如果丢布，你知道多少次了？让你丢布，意味着必须从没有造作的状态开始。从不造作的状态开始，之后现象会自己显现。但我们必须从尝试不做任何事情开始，不要寻找尝试不做任何事情。必须从这里开始，我们称之为“零”。我经常教导，但你们不理解。“零”的概念意味着我们必须不要尝试让任何事物变成什么。从一开始就不要尝试让任何事物变成什么，不要挣扎寻找什么，不要尝试做任何事。同时，不要思考世俗的事情，不要考虑佛法的事情，保持平常，保持自然。 徒：但想找点什么来消遣？ 师：可以做饭，不做别的？ 徒：不，不在心里尝试？ 师：不要试图做任何事情，为了成为什么。 徒：做饭必须要做。我准备明天一整天的食材。像这样，不对吗？ 师：错误。不是说不要找诱饵，不要找诱饵。任何东西，例如树木、看电影、听音乐、聊天、玩手机、看电视，不要带入这些诱饵。在这里附近，诱饵很快就会来。一旦有了诱饵，就会去散步，去花园，去欣赏鸟儿和树木，享受树木，心旷神怡。这样走，只是很平常地走。不是沉迷于欣赏鸟儿和树木，只是为了睡觉而走。走来走去，就会有想法。那个时刻，心中会思考世俗的事情。不要思考世俗的事情。如果思考世俗的事情，我们就停止。啊，如果思考世俗的事情，我们就停止。停止。 师：这是因为系统已经启动，如果我们在思考世俗的事情，我们应该立即停止。 徒：是的。 师：然后是为了…… 徒：是的。为了产生智慧…… 师：如果我们有意地思考，或者它自己思考，这非常重要。如果我们有意地思考世俗的事情，例如，我们来到这里，就思考这件事、那个人的事、过去的事。我们告诉自己停止。从现在开始，我们不会思考任何事情。如果我们告诉自己，并对佛、法发誓，并对自己发誓，那么即使在那个时刻，我们也不会思考世俗的事情。如果我们这样发誓了，接下来，它自己思考，这是无常、苦、无我，不在我们的控制之下。 徒：不要放任，让它自由？ 师：放任，放任与行蕴无关的心。这是完全不同的事情。想法与没有设立障碍的心是不同的。不要试图熄灭想法，不要思考。整天都思考这个。先思考这个，否则许多问题会混淆。一次一个问题。就是走来走去。走来走去，必须走来走去直到困倦，然后坐下。如果能直接坐下，也可以。但在走来走去的时候，不要带任何东西来娱乐自己。听从我的话，远离内心，远离电视，远离手机，不要听音乐，不要读书。走来走去，是为了真正地感到放松。不要去满足身体的五种外部感官。 徒：是的。 师：然后剩下内在的一扇门。当不沉迷于外部的景象时，那扇心门就会…… 徒：哈，那扇心门想要在那时有意地思考吗？ 师：有意地思考工作上的事情。我们在寺庙，所以我们有意地思考工作上的事情，思考世俗的事情，思考工作。那时，我们没有打算思考工作上的事情，而是思考世俗的事情。理解了吗？先理解这个。当理解这个之后，如果在那一刻，我们没有有意识地思考世俗的事情，我们也不会有任何娱乐。远离内心，称为不把工作放在心上。然后，意识升起，那是意识展现自身症状。那是五蕴的事情，是意识展现自身症状，来自记忆的事情。它与执着无关。放开它。它就像一顶帽子，突然之间，它自己升起，从虚无中升起。当它在没有执着的情况下升起时，它也会自己熄灭。升起时没有人抓住它，它也会自己熄灭。升起时没有人抓住它，它也会自己熄灭。我们如何知道它自己生灭呢？我们从内心知道，因为心是无形的知觉元素。心没有显现任何知觉的症状。但它从哪里知道呢？它是没有显现任何症状的知觉。它知道所有的症状都是自己生灭的。因此，之前没有思考，升起于虚无，最终也会熄灭，回到虚无。在思考之前没有思考，然后熄灭并回到虚无，理解了吗？先理解这个。我们慢慢来。 徒：知道的意思是，让我们知道那些自然升起的想法，它们自己升起，然后自己熄灭，是吗？ 师：是的。 徒：不要去了解它在想什么，只要知道它是一种自然现象，它会自己升起，然后自己熄灭，是吗？我们没有有意识地去想那些自己升起的想法？ 师：对，是的。 徒：哦。 师：这很深刻。更精细。请仔细听。龙达试图缓慢地、一个问题一个问题地讲述。这就是思想自己产生吗？我们不是有意地思考，对吧？啊，它是个魔鬼，它不会死。这是五蕴的事情。在那时，我们没有什么事情要思考。它自己就会升起。当这种情况发生时，我们必须告诉自己，它从虚无中浮现，熄灭时也会回到虚无。它从虚无中升起，熄灭时也会回到虚无。它自己开始，没有人抓住它。它自己回答。不是我们去抓它，然后扔掉它。我们会放任它。抓住它不是目标，而是在当下升起。它从心中升起。 师：并且放任想法，让它们顺其自然。告诉内心，我们的想法是一种自然现象，会自己生灭。不是说放任想法，随心所欲地思考。不是这样的。因为无法随心所欲地抓住它。当它升起时，它会自己熄灭。它不会持续太久。它不会持续太久，因为它是在空性中思考。没有支持想法的人，它就会自己熄灭。它自己生灭。当我们知道它会自己生灭时，它会立即熄灭吗？ 师：对，是的。它会回到自身。 师：从这里开始，就很难了。龙达教了很多年，但人们还是做不到。重点就在这里。困难在于，总体来说，我们自身，就是那个思考的“我们”，那个“我们”会自己思考，然后自己熄灭。然后有一种自然力量来觉知我们，来觉知我们正在思考。但是那个觉知我们的自然力量，它并没有思考，它只是来觉知我们。这一点很难。这一点很难，无论你有多努力。我们，把“我们”带去觉知。但自然力量并不是来觉知我们的。那个觉知从心中升起的自然力量，它会知道我们在思考。“我们”就在心中。心就在我们之中。心在哪里？心不在我们周围。它就在我们之中。它不是一个球体或基座，它是一种自然力量，就像……就像是一个与虚无混合的元素，它区分了内在和外在。它不显现任何东西。它也不会感到它知道我们，或它知道我们身外的事物。但它与我们同在。它是与地、水、风、火混合的知觉元素。它与我们同在。它是一种与地、水、风结合的元素，从而产生了五蕴。当五蕴或“我们”思考时，知觉的自然力量就会与地、水、风混合，成为五蕴，从而知道“我们”正在思考什么。 师：知觉元素，它与地、水、风、空气以及知觉或智慧元素结合，形成了六种元素，融合成为五蕴。五蕴就是我们的生命。色、受、想、行、识。因此，当知觉或判断的元素是混合在五蕴中的元素的一部分时，在每个当下，当五蕴思考时，知觉元素就会知道，五蕴正在思考什么。但是，它不是“我们”在长久地思考什么。它不是一个持续的事情。因为五蕴的事情是，它自己展现的现象，并非不死不灭。但是，知觉元素与地、水、风、空气混合，成为了五蕴。它知道五蕴在想什么，但是思考会生灭。它不会把思考当成“我们”的事情。但是，如果我们自己去思考，它就会变成一个长久的事情。长久的事情会带来问题。长期以来，龙达一直在教导，修行者们总是把“我们”带去觉知。那个不觉知“我们”的“我们”，反过来要求那个觉知“我们”的“我们”相遇。那个被我们分离出来，去觉知“我们”的“我们”，我们就在思考。我们正在带“我们”去觉知“我们”。无论我们在哪里，我们会去看。在每个当下，当我们去觉知时，“我们”必须思考，必须持续地思考。每当我们去觉知时，必须进行觉知。 师：在最初，自然和修行者，会将“我们”挤压在一起去觉知。“我们”将把“我们”带去觉知。“我们”带去觉知时，它就会思考。这让我们认为“我们”在思考。“我们”认为这是件好事。“我们”必须努力让我们思考。这会让那些不了解“我们”的人思考。“嘿，这段视频是好是坏？”“哦，这些笔记很有价值！”“哦，这是有价值的记录。”会思考、批评、分析、研究。它会试图判断和调查。事实上，这是与受、想、行这三个蕴运作的灵魂。但当我们执着于五蕴为“我们”时，它就会变成，让去觉知和思考的“我们”，就是“我们”。这让人感到“我们”就是觉知者和思考者。“这是对的！”“龙达给了我们解决办法。”没关系。这样“我们”就变成了觉知者和思考者。所以，让“我们”成为行蕴的自然属性。 师：在每个当下，当我们成为思考者或行动者时，放任“我们”去，不要试图阻止行蕴的造作。但是，不要让它变成一种试图膨胀的事情。否则，谁来知道呢？谁来知道所有的一切都会消失呢？当我们去觉知，然后我们思考，那就是灵魂的自然属性，达它与地、水、风、火、空气的结合，这构成了五蕴。它知道我们在任何时刻去觉知和思考，都是那个。那个是“我们”和我们的事物。但作为一种灵魂属性，它是纯洁的自然属性。这件事很难理解。这一点非常重要。但是，“我们”在这一点上会犯错误，因为很少有人有智慧去理解它。如果我们不理解这一点，我们会退回到对肉身进行连接和分离。事实就在龙达所说的话里。那就是行蕴的真相。 师：它会揭示身体和五蕴。如果我们执着于肉身，肉身就会掩盖行蕴的真相。我们必须让这个腐烂的肉身变成灰烬。当这个肉身不再有任何东西可以执着时，即使我们恳求肉身，它也不会再回来，因为它厌倦了。因此，龙达退而求其次，说：“佛陀、佛陀、佛陀……”就是不断地退让。但是，如果必须入睡，那些有缘分的人可能会打开一扇门。有缘分的人，只要轻轻一碰——送走内心的事物。他们就会意识到自己的身体。当在外面行动时，他们会意识到身体。这会消除我们的小缺点。意识到身体，在外行动时，会立即消除外在的事物。他们只需要做这些。他们不需要诵念任何东西。 师：所以说有福报的人是有福报的，没有福报的人，当心神外散，胡思乱想的时候，如果心神外散，就当即停止外散，立即找回意识。如果无法做到，就念诵“佛陀、佛陀、佛陀”。念诵“佛陀、佛陀、佛陀”，这样就不会让它胡思乱想，而是一心只念佛，时刻保持警觉，有正念地觉知自己正在念诵“佛陀”。至于念诵时心里所产生的妄念，就让它自然产生。这个时候不要管它。过会儿再看看。我们刚刚在想什么呢？我们刚刚在想谁呢？是我们在思考，还是思考自己在发生呢？对于那些不明白其中道理的人来说，不管花多少时间也无法明白。他们分不清哪个是自己在思考，哪个是思绪自己在发生，所以才会思绪混乱。解决的方法就是：念诵“佛陀、佛陀、佛陀”，让自己时刻保持警觉，有正念地觉知自己正在念诵“佛陀”。此刻，不必去区分是我们自己在思考，还是思绪自己在发生。只要时刻保持觉知，知道自己在念诵“佛陀”就好了。至于思绪想要如何发展，无论是我们有意识的思考，还是无意识的思考，让它们自由发展。但我们自己要保持觉知，念念不离“佛陀、佛陀、佛陀”。这样一直念下去。这个方法很简单。 师：因此，实践的形式和技巧有很多种，可以根据每个人的智慧和能力来选择合适的方法。目前有很多种教学方法，每种方法都旨在解决问题。如果这种方法不理解，就尝试那种方法。如果那种方法还是不理解，就尝试另一种方法。总之要找到合适的方法来解决问题。关键是要有真正的决心，只要有真正的决心，就一定能够解决问题，一定能够改善自己。除非是那些虚伪的人，那些谎话连篇的人。他们口头上说不在意，但实际上却并非如此。这种人是无法被改变的。他们只有在经历无数次的轮回，受尽折磨之后才有可能被改变。但是，那些真心实意的人是可以被改变的。只要他们诚实地说出自己的问题所在，即使他们仍然执着于某些事物，只要他们愿意努力，就一定能够克服困难。 师：但是，如果一个人总是虚情假意，那么他永远无法改变。比如有些人去看医生，他们明明答应医生会按时吃药，但实际上他们却背道而驰。他们不听医生的话，反而去吃一些其他的药物。然后，他们又欺骗医生说自己一直在按时吃药。就像那些患有糖尿病的人一样，他们明明知道自己应该控制饮食，但他们却仍然肆无忌惮地吃甜食。等到要去看医生的时候，他们就赶紧服用大量的药物，企图蒙混过关，让医生误以为他们的血糖控制得很好。这种不诚实的行为，只会让病情越来越严重。那些放纵自己欲望的人，是无法得到帮助的。就像那些患有高血脂的人一样，他们明明知道自己应该控制饮食，但他们却仍然肆无忌惮地吃高脂肪的食物。他们心想，没关系，反正我到时候可以去看医生，让医生给我开降血脂的药物。 师：他们大量服用降血脂的药物，企图抵消高脂肪食物带来的危害。这就是一种不负责任的行为。这种欺骗医生和欺骗自己的人，就像那些来见龙达的人一样。他们在龙达面前装模作样，企图掩盖自己的真实想法。他们就像那些化妆的人一样，试图通过外表来掩盖自己的缺点。这种行为是徒劳的。龙达一眼就能看穿他们的伪装。就像医生能够通过检查来判断病人的病情一样，龙达也能够通过观察来了解一个人的内心。但是，如果病人不配合治疗，不改变自己的不良习惯，那么即使医生开出再好的药物，也无法帮助他们痊愈。就像那些放纵自己欲望的人一样，他们最终只会自食恶果。 师：这就是为什么龙达劝诫大家，要诚实面对自己，不要欺骗自己。龙达就像一位医生一样，他是一位精神导师。只要你相信他，听从他的建议，就一定能够克服困难，获得解脱。就像医生能够通过调整饮食和药物来帮助病人控制病情一样，龙达也能够通过教导和引导来帮助人们净化心灵，获得解脱。有些人能够很快地领悟到其中的道理。他们能够意识到自己即将陷入妄想之中。他们能够保持平静，不采取任何行动。他们能够意识到自己的念头是从虚无中产生的。 师：哦，知道从虚无中产生的想法最终还是会消失。这样一来，就不会有人沉迷于这些虚妄的念头了。知道一切的念头都不过是虚妄的现象，这些念头会自己来看心灵，会自己来检查心灵，在当下这一刻检验心灵，这样一切的发生都只会从开始的本无升起并止于本无，这样就会获得自在。 徒：解释如何解脱，因为我还没有完全解脱。如果我没有从“我们”中解脱，我就无法从“我们”中解脱，那么我总是受苦的？ 师：对一般人来说，“我们”就是痛苦的根源。从“我们”中解脱，就能从痛苦中解脱。那些受苦的人，都是因为他们执着于“我们”。当我们意识到“我们”不过是一种现象时，我们就不再执着于“我们”。不执着于“我们”，就能从痛苦中解脱。最精细的“我们”是从哪里开始的呢？那就是那个进入观察、进入觉知、进入检查和验证的人。那是最精微的。那个最初进入观察、进入觉知的举动，是最精微的。不要认为那个精微的“我们”就是思考的长长思绪。不要与过去和未来的思绪联系在一起。不要与丈夫、妻子、孩子联系在一起。这些都是大事，是远离现实的事情。身体并没有来到这里，但“我们”却在想着他们。或者事情早已结束，但“我们”还在想着它们。这些都是被送往遥远的事情。 师：但是现在，由于每个人的功德和福报不同，有些人会立即理解这一点。他们会意识到，最初进入观察心灵、检查心灵的举动，不过是来自虚无的现象。一旦理解了这一点，没有人会再去追逐和执着于那些进入观察、进入检查、进入观察心灵的行为。然后，一切都会消散，一切都会空虚。 徒：知道了。现在应该怎么做？ 师：别再带入任何“我们”就好了。这一点很容易，但“我们”不了解它，然后“我们”就会迷失。“我们”会抓住它，然后“我们”会放开它。“我们”会迷失在行蕴中。如果能够一开始就看到，生灭都会自己发生。如果能够一开始就看到，那个最初进入观察的知者，那个觉知本身，就是自己生灭的现象。这样一来，就不会再有任何事情发生了，因为一切都已结束。 这样一来，就不会再有任何事情发生。心就会变得空虚。相信存在“我们”的体验，也就是超越“我们”的体验，超越对“我们”的执着。这样一来，就只有行蕴了。即使是进入观察和觉知的举动，即使是认为“我们”是那个知者的感觉，即使是进入观察、进入觉知、进入检查和验证心灵的举动，即使是在当下正在发生什么，也都是自己生灭的现象。就像龙达手中的那块布，它在空中漂浮，生起然后熄灭，生起然后熄灭。 即使是进入尝试做某事、让某事成真的举动，即使是进入观察、进入检查的举动——在当下这一刻——如果能够意识到那都是自己生灭的现象，没有人需要再去做什么，这样就能够解脱。为什么？因为在那一刻，我们在做什么？在那一刻，我们正在做的事情，我们正在展现的行为，我们没有意识到它是一种自己生灭的自然现象。没有人需要再去对那个“我们”做任何事情。那就是最终的、最精微的。 为什么呢？我们接下来要做什么？我们思考什么，我们造作什么？在这一切的背后，都有一种空性在支撑着。这种空性没有任何显现。当我们没有执着于任何显现时，我们就超越了。它不被推荐。它不被修饰。它无法被思考。我们必须与“我们”相遇。这意味着，这种空性，这种没有显现的状态，是一种放弃“我们”的状态。不是“我们”把“我们”放下。因为这种空性，这种没有显现的状态，是一种具有固有知性的要素。它是一种自身具有知性的空性。它不显现知性。但是，它知道知性本身，知道显现的知性会自己生灭，知道那个知识存在于虚空中。 仅仅是那种从空性中产生的知觉，它不显现知觉的症状。但是，它知道显现的症状。从空性中，从一无所有中显现出的知觉的症状。这一点非常重要。如果有人有智慧，他们会立即理解这一点。这种知性的自然，是一种不显现任何东西的自然，它甚至不显现知觉的症状。它是一种在不显现任何知觉症状的情况下所产生的知识。最终要结束的是什么呢？那就是要从痛苦中解脱，认识到那种具有症状的知觉，那种进入观察、进入知觉、进入检查和验证的知觉。自然的知识会知道那个具有症状的知觉，那是一种现象。 那种具有知觉症状的自然知识，是一种知道自然的自然知识，它不显现任何行为。但是，如果我们展现了行为，那就是因为我们带入了“我们”去觉知。如果我们带入了“我们”去觉知，这种自然的知识就会知道那种没有显现行为的“我们”。它会知道我们正在做的事情，这种知识会知道造作是行蕴，不是那种没有显现症状的自然知识。这就是如何达到没有显现的知识。 但承受痛苦的人，可能会被父母、老师的言语所定义。行为可能是痛苦的根源。行为是解脱的方式。但最终，选择是什么呢？他们会选择服从内心深处的欲望。他们会选择顺从自己的欲望。 徒：是。否则，它就不会同意。如果它不同意，它就会失去味道，感觉生活缺少了什么。 师：没有味道。那就同意吧。如果现在不同意，我还年轻。如果你要让我出家，没有丈夫，什么都没有，我该怎么办？它没有味道。我会孤独终老。所以你不敢与真理同住，与教诲同住，与在任何地方的真理和基础同住。 但这比有丈夫要好。即使拥有一切，包括孩子和生意，在世俗的层面上也很快乐，但这是不成熟的幸福。去问所有已婚的人。这不成熟。只有到达极致的痛苦才会有收获。达到永恒的状态。医生称之为“无染的幸福是幸福的巅峰”。有染的幸福是有工具、有手段、有诱饵的。这是不持久的幸福，是不成熟的幸福。但大多数伟人都选择了一条不成熟的道路。他们觉得持久的幸福很孤独。你必须独自走自己的路。 有一首歌是关于独自走自己的路的，如果我们听了就会流泪。这表明你注定要失败。当你听到《独自走自己的路》这首歌时，眼泪就流下来了。你的心开始意识到你注定要失败，注定要屈服于欲望。所以你必须努力克服。克服意味着屈服于欲望，而不是屈服于真理。但最终，真理会拖着你，拖着你，拖着你。最后，你会被我们看不见的手抓住。如果你反抗，你就会遭受更大的痛苦。你会受到极大的痛苦。所以你会突然被推到伟大的真理中。就像被强迫吞下苦药。我们可以预测你的道路。但最终，你会明白。你的心会明白一切。 你完全理解龙达在说什么。你理解了一切。但你还没有允许它进入你的内心。现在龙达在说，一切都会结束。我已经解释得很清楚了。我们理解这一切。但我们不允许真理进入我们的内心。我们宁愿先拥有欲望。我们不想现在就完全臣服。我们想再给自己一点时间。但我们必须学习。学习吧。我们不想痛苦到极点。在我们看到真理之前就解脱。 这是因为什么？因为在过去，我们有过恋人。我们有过问题。所以现在我们只是做朋友。但那个女人曾经……我们谈论过……下一步，下一步。所以。一脚在世俗中，另一脚在真理中。龙达说，当时间到了，当它真的来了，你就会自己看到。这是真的吗？也许这需要时间。每个人都是不同的。有些人可能需要看到极度的痛苦，然后才能明白。然后他们说，“够了。”尝过之后，他们就说“不了。”但对孟妈妈来说，她很快就独自前来。她没有说她有婚姻，或者有什么重要的事情。如果你遇到了，你就会明白，这并不完整。所以。她看到了。她明白了。所以。好吧。这取决于每个人。这取决于每个人所做的功德和业力。 我理解了。你明白了。你知道你所走的道路会让你受苦。它没有幸福。但当时间到来时，当它拉着我们走，好像我们的心拒绝了。它拒绝了。是的。它就是这样。我无法解释。好像我的心拒绝走上真理的道路。它说，“给我一点时间吧。”我们所说的，就是“给我一点时间吧”。我们现在不想成为真理的化身。“给我一周时间吧。给我一点时间吧。”但也许这是它的因果关系。也许这可以让真理更快到来。最好尽快完成。否则你就会失望。事情不会像我们想象的那样发展。但这会加快速度。这会让我们更快地获得真理。否则，我们就会生活在幻想中。 如果它足够成为真理的化身，它就会变得清晰。我们就会知道。真理的力量会吞噬一切。它会非常强大。它会吞噬一切。我们内心的痛苦会消失。它会吞噬一切。我们必须要求。我们必须一直想着它。我们必须抵制。我们必须能够实现它。但我们还没有准备好让真理的力量完全吞噬我们的内心。我们还有愿望。我们仍然眷恋着世界。然后我们必须先拥有美好的一面。 也许这就是原因。如果我只追求真理，我就无法到达尽头。这让我悬而未决。如果我结婚了，我会怎么想呢？“其他人可以结婚，为什么我不行？”我一直都在思考。这让我心烦意乱。这让我无法到达真理的尽头。所以我会体验一下世俗的事情。有了它，我就会知道它有多痛苦。然后，我就不再需要任何东西了。我不需要活在幻想中，幻想别人有配偶是什么感觉。我不必去问别人。我会亲自去体验。每个人都会问。“家庭生活怎么样？”问问他们吧。然后我就不需要再想了。我就不会活在幻想中，不切实际。我会让它成真。过一段时间，我就会成为一个现实的人。我会知道真实的婚姻生活是什么感觉。然后，我才能告诉别人婚姻的真相。否则，我就会活在幻想中。这是不真实的。这只是一个梦想。 但是，由于过去的功德，我看到，即使没有妻子，我也体验到了一些痛苦。在恋爱关系中，我遇到了一些问题。我看到了母亲的家庭生活，并不幸福。这并不像我想象的那么完美。我看到其他人，朋友，兄弟姐妹，他们也有恋人。有些家庭生活并不幸福。有些人甚至不需要停止什么。他们不需要喝任何东西。他们品尝了极度痛苦的味道。他们看到了痛苦。他们看到了其他家庭。他们没有看到任何人幸福。他们只看到了痛苦。所以我们看到，继续下去只会带来痛苦。有家庭的痛苦，年老的痛苦，生病的痛苦，死亡的痛苦，卧床不起的痛苦，谋生的痛苦，生病和不适的痛苦。世俗世界的问题会越来越多。他们看到了现象的痛苦。他们意识到，不值得再去经历痛苦。他们能够从痛苦中解脱。 这取决于人。有些人只要稍微感受到一点痛苦，就会觉得难以忍受。他们不想再经历出生和死亡。他们不想再经历痛苦。但有些人经历了极度的痛苦。他们执着于痛苦。但他们并没有意识到痛苦。痛苦的摩擦力并不相同。有些人只要稍微感受到一点痛苦，就会觉得无法忍受。他们不想再经历出生和死亡。他们不想再经历痛苦。但是，当痛苦变得极其严重时……他们执着于极致的痛苦。但他们没有意识到这是一种痛苦。这就是功德和福报的差异。为什么会不同呢？热爱世界？是的。热爱世界的人和热爱真理的人。热爱世界的人会认为这个世界是痛苦的。但大多数人热爱世界。他们不想离开这个世界。他们不想离开三界。他们感到空虚和孤独。但人们的想法是不同的。有些人认为这个世界是极度痛苦的。他们不想再经历痛苦。所以他们渴望解脱。他们不想再经历出生和死亡。他们渴望再体验世界。他们渴望拥有家庭。关键在于想法的不同。富人和穷人的区别在于想法的不同。拥有更多功德的人和拥有更少功德的人，区别在于想法的不同。拥有更多功德的人会一直创造功德，避免恶业，做好事，净化自己的内心。这就是因为他们有正确的想法。那些有错误想法的人，功德和福报很少。他们会一直犯下恶业，接受恶果，永无止境。关键在于想法的不同。功德和福报。 这就像……有些人甚至敢于犯下极端的罪恶。有些人害怕，因为他们不认识道路。让我们阅读这篇文章。这将使内心平静。有一位高僧住在山洞里。那里住着一个魔鬼。它饥肠辘辘，遭受着巨大的痛苦。它一直在吃食物，但从未吃饱。它的肚子干渴得像燃烧的沙漠。但它一直在吃食物，却从未尝到食物的味道。即使住在洞穴里的僧侣试图向它散发慈悲，也无法奏效。所以他问道，“你做了什么恶业，才会变成这样？”在过去……它是洞穴中一尊古老的佛像。它是一尊青铜佛像。但它想把这尊青铜佛像卖掉。这尊佛像非常大。它试图切割佛像。它用蛮力。它用一切工具。但它无法摧毁这尊佛像。无论它做什么，都无法摧毁佛像。所以它发誓……它祈祷能够像切香蕉树一样轻易地切开佛像。它也祈祷只转世为人一次。它说，“我愿意在来世成为任何东西，只要我能切开佛像并卖掉它。”想想看。这个人敢想这么多。它真诚地发誓要像切香蕉树一样轻易地切开佛像。它读到，“我愿意只转世为人一次。在下一世我愿意成为任何东西。”它刚发完誓，佛像就被切开了。它把碎片卖掉，用赚来的钱吃喝玩乐。钱很快就花光了。然后它下地狱受苦。几百万年。然后它转世到那个地方。它从未喝过水，从未吃过东西。它一直在吃东西，但它只能看到食物。它无法抓住食物。它饥肠辘辘，非常痛苦。没有人能向它散发慈悲。这就是区别，想法的区别。太糟糕了。这就是区别。这就是不同之处。 但也很奇怪……功德和福报积累了很多。因为它经常听闻佛法，所以即使年龄不大，她也清楚地听到了。她清楚地听闻了佛法，并意识到佛法的力量将征服她的内心，结束她的欲望和……结束她的欲望和痛苦。但她仍然想要。她仍然想这样生活。她不想让佛法完全征服她的内心。她不想留下任何空间。她仍然想要拥有家庭。她仍然想再次出生。所以她说，“好吧。”她正在抵抗。她正在抵抗，这样佛法就不会征服她的内心。这是适得其反的。即使她过上家庭生活，她也无法长久。最终，她会看到痛苦就像大火一样燃烧。极度的痛苦难以忍受。但最终她将臣服于佛法。她具有过去的功德和福报。这是每个人的选择。你明白吗？你们都明白了吗？但龙达必须允许你们按照自己的方式生活。每个人都有自己的选择。 这很可悲。我应该告诉你，这条路是痛苦的。这条路通往地狱。这条路通往阿修罗道。这条路通往畜生道。这条路通往天堂。这条路通往梵天。这条路通往人类的善良之路。这条路没有痛苦。这条路通往涅槃。龙达只能按照真理说话。龙达就站在岔路口，把教诲告诉路过的人。龙达会告诉路过的人，“不要走这条路！这条路通往地狱！”但他们还是走了。不要造作恶业！否则你会下地狱。但是他们还是会造作恶业。他们选择下地狱。这条路通往阿修罗道。它非常艰难和可怕。不要这样做！但他们还是选择走这条路。佛陀会站在路口，教导人们。他会站在路口，告诉人们。他会告诉路过的人一切真相，“不要走这条路！不要这样做！否则你会成为那样，这样，这样。”他都告诉他们。但是，佛陀说，大多数时候，他告诉了人们一切，但他们仍然选择去。这条路通往地狱。他们去了。无论你怎么说，大多数众生都会心甘情愿地走上通往地狱的道路。这条路通往深渊。通往畜生道，通往阿修罗道。他们还在等待。每个生命都选择去那里。然后我说，“这条路通往涅槃。”这条路是最好的。但是他说很少有人，很少有灵魂会选择通往涅槃的道路。这是最神圣的道路。一旦你走上这条路，你就只能单程票。没有回头路。但是如果你决定走上这条神圣的道路，就没有回头路。一旦你走了，你就走了。你永远消失了。你与自然融为一体。但是其他的道路，你可以购买你可以一次又一次地轮回。这条路通往涅槃。但是这条路，你只能独自走。所以没有人想走这条路，因为这是一条孤独的路。这是单程票。没有回头路。只有去程票。一旦你走了，你就走了。你消失了。 你知道吗？你说过……我很害怕有人自愿走上涅槃之路。很少。在到达目的地之前，一路上有很多障碍。但对于那些有正念，禅定，智慧，信仰，毅力，羞耻感和恐惧感的人，每个人都能到达目的地。他们的灵魂可以到达。摆在他们面前那条路是痛苦的。但是没关系。也许是痛苦会让我们更快地找到真理。那就理解这些教诲。理解我想要教导的内容。 最后才能看到自然。如何呢？看到毫无症状的知识，以及当下的现象，也就是带有症状的知识。这就是所有修行。你所知道的一切，都是带有症状的知识。但是涅槃超越了所有带有症状的知识。它进入到毫无症状的知识中。超越了所有的症状。所以你能够从所有的痛苦中解脱出来。如果知识仍然带有症状，那它仍然是一种虚构的东西。它仍然是无常、苦和无我的。它仍然处于痛苦之下。什么样的知识带有症状呢？那就是“我们”是知者。如果“我们”是知者，那就是带有症状的知识。如果“我们”是知者，那么我们去知道，就会带有症状。那些症状就是进入观察，进入觉知，进入检查和验证。要一直去看心灵，一直去觉知思想，一直去检查和验证心灵。这些都是带有症状的知识。它有行为。它具有行为。什么时候才能看到呢？要等待那个带有症状的知者，也就是那个我们执着的知者。那个“我们”作为知者。只有那样才行。那个知者，那个知者才是关键。因为如果我们执着于“我们”作为知者，当我们知道什么的时候，我们就不会执着于那件事。但是如果你放开那个带有症状的知者，你就能从所有的痛苦中解脱。 现在，很多人误解了最终的目的。他们试图把“我们”从知识中分离出来，只留下知识。他们误以为如果那里有知识而没有“我们”，如果“我们”还混杂在知识中，那仍然是痛苦的。所以他们试图分离把“我们”从知识中分离出来。但事实上，带有“我们”的知识本身就是一种虚构。它完全是虚构的东西。必须完全放下。不是把“我们”从知识中分离出来，而是让知识从“我们”中分离出来。带有行为的知识，是“我们”所知道的知识。是“我们”带入的知识。是我们带入的知识。是我们带“我们”进入，让我们执着。让我们执着那些。我们带入“我们”的那个，才成为了“我们”。所以仍然会表现出知识的行为，也就是知道了之后就想要那样，想要这样。如果心灵是好的，就想让它永远这样好下去。如果心灵是不好的，就被悲伤所吞噬。如果是这样，就想让它那样。如果心灵是那样，就想让它这样。这是因为我们带入了“我们”去了解，所以知识中才会存在欲望。有带有欲望的知识。带有虚构的知识。带有“我们”的知识。这些都是虚假的知识。放下这一切。但是，不是要试图把知识从“我们”中分离出来，或者把“我们”从知识中分离出来。否则，试图分离的人，仍然是“我们”。所以，完全放下。放下那个带有症状的知者。放下那个带有“我们”、带有知者，或者认为知识就是“我们”，或者是带有欲望的知识，带有贪嗔痴的知识。意识到那是虚构的。然后要知道，自从它开始进入知道，进入检查，进入验证，自从它开始做任何事情，要看到一开始，从最初开始，不要知道，不要去看，不要试图让任何事情变成什么。要让这一切成为从虚无中产生的现象，然后消失，回到虚无。然后与心同在。与虚无同在。那才是涅槃。那是最终的，最精细的。 我已经讲述了过去。因为过去是执着于显现的知识。过去是执着于那些显现的东西。一旦有了执着的人，它就会再次受苦。到达涅槃的道路是无法执着的。即使涅槃也无法执着。因为它是原始的涅槃，没有执着的人。如果那里有一个执着于涅槃的人，那它就不是涅槃。那它就是达到了毫无显现的状态。那就是涅槃。那是没有执着的人的涅槃。涅槃是纯净的。过去是你执着的东西，你以为你达到了涅槃，但你并没有。理解得非常清楚。 你所说的一切，都是从心中说出的。也就是说，你知道你正在做什么，但那仍然是一种虚构。所以，放下它。但那里没有放下的人。龙达说，就是这样！学生们问了太多。我无法解释清楚。不是很多。但那里没有“我们”去……那里没有……没有“我们”在里面吗？顺其自然吧！就放任它吧！一切都没有发生。让它成为那样吧！让它存在于当下吧，是吗？那里只有自然的本身。自发地产生，自发地消失。那是涅槃。涅槃是毫无显现的。它按照它的方式存在。如果没有人想抓住现象，如果没有人想保护涅槃，但那就是涅槃。那才是真正的涅槃。自发的涅槃。自然的涅槃。 只有自然存在。没有人拒绝任何事情。没有人执着于任何事情。如果没有自我，没有“我们”，没有人会拒绝任何事情。就让它这样吧！如果没有“我们”，没有“我们”，没有人会拒绝任何事情，那才是大自然。事情就是那样发生的。放下所有的现象。现象按照它们的法则生灭。就像现在，冬天刮着强风。从早上开始，风就一直在刮着。但那是自然，风是根据它的原因刮起来的。这取决于自然的原因。 任何产生和消失的事情，都被称为现象。风被称为现象。风是没有意识的现象。还有有意识的现象。风是没有意识的现象。风来了，然后消失，然后又刮起新的风。这是因为导致风产生的因素。我们不是导致现象产生的原因。我们也不是导致现象消失的原因。在身体和思想中，当原因仍然存在，导致它虚构的时候，当生命还没有结束，还没到消失的时候，它会根据它的原因继续存在，因为它还没有到……没有人导致现象产生。也没有人导致现象消失。如果没有人执着于现象，那么现象会按照自己的职责完美地、正确地遵循自然的法则。所有的现象都会屈服于非现象的自然，也就是无为法，也就是涅槃元素。它是一种自发的自然，是自然存在的方式。这种自然的本质是，它不会产生，也不会消失。它没有起点，没有终点，没有形态。没有可以让任何人用来执着和拥有的状态。 现象会产生然后消失。产生然后消失。没有人可以永远抓住它们。包括这个身体和思想，它们会衰老，然后消失。没有人可以抓住并拥有它们。没有人可以拥有它们。没有产生和消失的自然，支持着现象的产生和消失。这被称为“空性要素”或“涅槃要素”。这是一种自发的自然。没有人可以改变它。它也不属于任何人。如果既没有执着的人，也没有放下的人，那就是解脱。 我从一个纯净的心中说出了真理。真理是从心中说出的。它是一种虚构。虚构的东西是从非虚构的自然中产生的，也就是一个纯净的心。是从心中说出来的。不要忘记。那里没有什么 是真实的。这个现象世界不是真实的。什么都无法执着。实际上它并不能执着任何东西，因为它没有可以用来执着的“我们”的。它只是按照自然规律发生和消失的东西。但它只是存在于那里。它只是大自然的事情。它只是一直在移动，一直在发生和消失。但实际上那里什么都没有有任何实质性的东西。那里只有空虚。悲伤，快乐，喜悦，悲伤。我们理解它。但那都是发生了然后消失的事情。这是一段旅程。这就像一个幻觉。 一切都从无明而产生的。如果没有无明，那么实际上什么都不会发生。如果你想知道，如果你知道，那就什么都没有。一切都是一个幻觉。这些话也不是真实的。就让它那样吧。但它不是永恒的，也不是我们。它不是持久的。就让它那样吧。无论是痛苦还是快乐。没有什么是持久的。如果它是永恒的，它就不会消失。那就是幻觉。只有那些真正从心中看到，从心中知道的人，幸福不是持久的。所有的痛苦也不是持久的。那个不执着于快乐和痛苦的人，想要永恒，想要不朽。很少。 只有那些深入理解真理的人，依靠着佛陀的教诲，才能证悟。他们会证悟，了解真相，了解真理。他们会知道一切都是现象。那里没有“我们”，没有属于“我们”的真实的东西。所有这些现象，都会产生然后消失。现象会停止。没有现象的自然，什么都无法执着。所有的现象都来自于没有现象的状态。然后消失。消失在没有现象的状态中。真理一直都在循环往复。真理不属于任何人。它不属于某个佛陀。它不属于“我们”。无论佛陀出生与否，真理都会一直存在。现象是虚构的，虚构的东西既可以是有意识的，也可以是无意识的。如果没有什么东西一开始就在那里，然后它在以后发生，那是因为有使它发生的因素。当原因消失的时候，它就会消失，回到最初一无所有的状态。没有什么是“我们”，没有什么是真正属于“我们”的。只有虚构的东西。只是现象。然后它就会消失。 每个佛陀都会遇到这个真理，而这个真理一直是自然存在的一部分。真实的自然。所以佛陀会帮助所有的众生，那些有恶业的众生，那些有污秽，有欲望的众生，能够听从真理的教诲。就这样结束吧。 --- 210101A -1 สิ้นหลงสังขารพ้นทุกข์ 翻译以下佛法讲座为中文（Chinese），要求： 1. 将内容整理为对话问答的形式，问问题的部分加上“徒：”，回答问题的部分加上“师：” 2. 完整翻译，不遗漏内容 3. 翻译结果输出为对话问答的形式 4. 不要包含泰语，全部翻译为中文 5. 保证翻译后的文本通顺，易读 6. 同一个角色（例如师 或 徒）如果有连续说话，请合并到一起 โน้ท [เพลง] แต่เวลาเราคิดอะไรแล้วเรารู้ตัวที่รู้ตัว นี้ก็เป็นเงาของใจเหมือนกันเราจะเพราะว่า อยู่ก็เป็นประกาศตัวที่เรารู้มันเราคิด อะไรเรามีอารมณ์ไรเราถูกใจเราเราสบายใจ เราไม่สบายใจอ่ะขนาดจิตปัจจุบันที่ที่เรา ไปรู้เนี่ยเราเนี่ยคือสังหารแต่งที่เรา รู้เรารู้เรารู้แต่ละตัวเดียวขนาดนั้นคือ มันเป็นสังขารปรุงแต่งที่เกิดดับ หมู่บ้านเพชรธรรมชาติที่เป็นธรรมชาติของ สังขารเรากลับปรุงแต่งแต่ถ้าเป็นธรรมชาติ ที่ที่วิสังขารมันมีอยู่ธรรมชาติที่ไม่ เกิดไม่ดับมันมีเหมือนธรรมชาติที่ไม่เกิด ไม่ดับเนี่ยมันเป็นทำอะไรธรรมชาติและ ประเภทกับธรรมชาติที่เกิดแบบ และก็คือถูกปัจจุบันขณะมีสติอยู่กับ ปัจจุบันรู้อะไรก็คือรู้ไปตรงๆแต่มันไม่ มีตัวยึดแค่นั้นเองใช่ถ้าลองตาอ่า ถ้าไม่ใช่เดี๋ยวๆ เอาเหอะ พี่ยัตเนี่ยในภาพยนตร์ถ้าโยนโยนผ้ายอมรู้ กี่รอบแล้วเนี่ยให้ยนต์ว่าเนี่ยคือมัน ต้องเริ่มต้นด้วยความไม่ปรุงแต่งอะไรก่อน เริ่มต้นดีกว่าไม่ต้องแต่งอะไรก่อน คะเดี๋ยวจะมีอาการคือจะมีอาการมันจะมาพูด อาการมันเอง แต่เราต้องเริ่มต้นใหม่พะเยาไปทำอะไรเป็น อะไรนะไม่ดีรถไม่ค้นหาว่าพยามไม่ หมู่บ้านต้อมเริ่มต้นที่ที่ที่พรุ่งนี้ ที่เราเสื้อซีโร่สอนเลยบ่อยมากเลยแต่มัน พวกเราไม่ไม่เข้าใจกันเซ็ตซีโร่หมายถึง ว่าหลอดจะต้องไม่ไม่ไม่พยายามจะทำอะไรให้ เป็นอะไรอ่ะ และเมื่อก่อนเริ่มต้นด้วยการไม่พยายามไป ทำอะไรให้เป็นอะไรไม่ดิ้นรนค้นหา อะไหล่ไม่พยายามจะทำอะไรแล้วก็ขนาดนั้น อ่ะไม่เอาเลือกโลกมาคิดไม่เอาเรื่องทำมา พิจารณา ไม่เอาเรื่องโลกมาคิดไม่เอาเรื่องทำมา พิจารณาแล้วก็ไม่พยายามทำอะไรให้เป็นอะไร ไม่ดีรถไม่ค้นหาไม่พยายามก็อยู่อย่างปกติ นะอยู่ธรรมดา มีแต่อยากไปหาอะไรมาทำให้เป็นเพลินนะทำ เข้าครัวได้ไม่ทำอะไรลูกค้าบอกไม่ไม่ไม่ พยายามในจิตใจอ่ะไม่พยายามให้ทำอะไร เพื่อนเป็นอะไรครอบครัวดีกว่าครอบครัวทำ ทำกับข้าวทำต้องทำนี่เตรียมของทำวันพรุ่ง นี้ทั้งวันเลยแต่เนี้ยอย่างนี้ไม่ใช่ผิดๆ ก็คือไม่ได้ว่าอย่าไปหาเครื่องล้อจะไปหา เครื่องล่อมา ก็คืออะไรก็ตามที่มันรถตั้มต้นไม้ดูหนัง ฟังเพลงเล่นแชทไลน์เล่นโทรศัพท์มือถือดู โทรทัศน์เนี่ยอย่าไปเอาเครื่องล่อมาทั้งๆ ตรงนี้ไกลๆเดี๋ยวเครื่องล่อมาเมื่อมี เลือกรอแล้วเนี่ยจะเดินไปเนี่ยสวนเนี่ยก็ เดินไปจะเดินเดินชมนกชมไม้โดนต้นไม้ใจ เพลินงั้นนะก็เดินไปเนี่ยธรรมดาเนี่ยจะ เดินเป็นธรรมดาแต่ไม่ได้เพยกับการชมนกชม ไม้ไปแต่ก็เดินไปเพื่อให้มันหลับ และก็เดินไปเดินมาก็จะไปได้มาเนี่ย เสื้อผ้าขนาดจิตนั้นน่ะมันเอาเรื่องโลก อาทิตย์อย่าเอาเรื่องโลกเรื่องโลกอ่ะมา อาทิตย์นะมันเอาเรื่องโลกคิดเราก็เลิกซะ อ้ะมันเรื่องโรคคิดเราก็เลิกเลิก พ.ศ.นี้เหตุใดระบบไปเราเลือกโลกมันคิดเรา เลิกกันก่อน คะแล้วก็เพื่อมันจะ ค่ะเพื่อจะให้เกิดปัญญาว่า ถ้าเราเนี่ยเจตนาชิดหรือว่ามันคิดกันเอง เลยนอกเกียรติธนาเราตัวนี้สำคัญมากนะ ก็คือเราเจตนาที่จะเอาเลือกโลกมาคิด ก็คืออยู่ๆเนี่ยเรามาได้นี่เราเอาเรื่อง นั้นมาคิดเรื่องของคนนี้มาคิดเรื่องของคน นั้นมาคิดเรื่องของคนที่มาคิดเรื่องอดีต มันเอามาคิดอันเนี้ยเราก็บอกไปตัวเองว่า เลิกเราต่อไปนี้เราจะไม่เรื่องอะไรมาคิด ถ้าเมื่อเราบอกว่าตัวเองก็ให้สัญญากับพระ พุทธพระธรรมให้ส่งให้สัญญากับตัวเองแล้ว เนี่ยก็จะขนาดเวลาเนี้ย ถ้าเราจะไม่เอาเลือกโลกมาคิด และเมื่อเราให้สัญญาไว้แล้วอย่างนี้แล้ว ต่อไปเนี่ยเพราะมันที่กันเองอ่ะอันนี้ เป็นนิจจังทุกขังอนัตตาไม่อยู่ในบังคับ ของเรา อย่าปล่อยยังเป็นอิสระเลย ปล่อยปล่อยมีสลัดใจที่ไม่สังขารเลยเป็นคน ละเรื่องกันเลยความคิดนั้นน่ะมันเป็นคน เลือกกับใจที่ไม่ตั้งคานคนเลือกไม่ต้อง พยายามไปดับไม่คิด เอาตัวนี้ทั้งวันนะไปตรงนี้ก่อนเอาตัวนี้ ที่เราประเด็นเลี้ยงหลายประเด็นจะมั่วอีก ทีละประเด็นคือ ก็เดินไปเดินมาเนี่ยเดินไปเดินมาเฮ็ดได้ ต้องเดินไปเดินมาเพื่อให้มันง่วงมานั่ง หลังถ้าท่านนั่งได้ก็นั่งเลยได้แต่เดิน เดินไปเดินมา มีแต่อย่าเอาอะไรมาทำให้มันเพลินไปทำตาม กูที่ไกลใจยาวโทรทัศน์มาดูยาวโทรศัพท์มือ ถือมาเล่นอยากฟังเพลงอย่าหนังสืออ่าน และก็เดินไปเดินมาเพื่อให้มันกินสลัดแท้ๆ เลยต้องไปเติมลิ้นกาย 5 ประตูภายนอก คะแล้วก็เหลือประตูภายในประตูหนึ่งก็คือ ว่าเมื่อไม่เพลินไปกับภาพประตูภายนอกก็ ตู้ใจก็ ฮะไอ้ประตูใจก็อยากเจตนาตอนนั้นอ่ะคือ ตั้งใจจะเอางานมาทิศเราอยู่วัดก็เลยเรา ตั้งใจจะเอางานมาชิตะเรื่องโลกก็คิดเอา งานมาทำตอนนั้นเราก็ไม่ตั้งใจที่จะเอางาน มาคิตาเลือกโลกธรรม นะฮะตัวนี้เข้าใจไหมตัวนี้เข้าใจก่อนเน้อ เมื่อเข้าใจตรงนี้แล้วเนี่ย อีกต่อไปถ้าขนาดจิตนั้นน่ะเราไม่มีเจตนา เรื่องโลกคิดแล้วเราก็ไม่มีอะไรมาเพลิน เขาๆตรงนี้ไกลทางใจเรียกว่าไม่ไม่เอางาน มาทำในใจและ พี่ชาติไปคิดอะไรขึ้นมาเองอ่ะเป็นเรื่อง ของของจิตที่เขาแสดงอาการเองเป็นเรื่อง ของขันธ์ 5 เป็นเรื่องของจิตที่ก็แสดง อาการเองของขวัญหน้ามาจากความจำเกิดขึ้น มาจากความจำมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับผู้ยึด ถือเลยปล่อยทิ้งเรานะเนี่ยมันก็เหมือนไอ้ ตัวนี้เหมือนหมวก Prime ตายเนี่ยมันก็ เกิดขึ้นมาจากความไม่มีอะไรก็เกิดเองแล้ว เมื่อมันเกิดเองโดยไม่มีผู้ยึดถือเนี่ยก็ ต้องดับไปเองเปิดเองไม่มีผู้ไปดื่มก็กลับ เองเลือด A ดับเองเพื่อเองดับเองใครเรา รู้ว่าเกิดเองดับเองอ่ะมันก็รู้ว่าแบบรู้ ออกมาจากใจเนี่ยเพราะว่าใจเป็นธาตุรู้ที่ ไม่พบไม่มีตัว G ตัวใจไม่ปรากฏอาการของ รู้ด้วยแต่เป็นความรู้ออกมาจากเป็นความ รู้ที่เป็นความไม่ปรากฏอะไรเลยแม้แต่ อาการผู้รู้ก็ไม่มีแต่ไม่รู้มาจากไหนเป็น รู้ที่ไม่ปรากฏอาการรู้อะไรว่ะก็รู้ว่า อาการทุกอาการเนี่ยมันเกิดเองครับเองอ่ะ ว่าตัวเองนะก็ดับเองเพื่อเองดับเองเกิด เองโดยขึ้นมาจากความไม่มีอะไรก่อนคิดก็ ไม่ได้คิดที่ไปแล้วก็ดับขึ้นไปสู่ความไม่ มีอะไรก่อนที่ก็ไม่ได้คิดแล้วก็กลับดับ กับขึ้นไปถูกป่ะไม่มีอะไรอันนี้เข้าใจ ก่อนหรือเปล่าเอาตอนนี้ก่อนเค้าแค่ ประเด็นช้าๆอันคำว่ารู้คือว่าให้รู้ว่า ไอ้ความคิดที่มันเกิดขึ้นมาเองตาม ธรรมชาติเนี่ยมันเกิดเองแล้วมันก็ดับเอง ใช่ไหมของตามใช่ว่าไปรู้ว่ามันคิดอะไรแค่ รู้ว่าเป็นธรรมชาติเดี๋ยวมันเกิดแล้วมัน ก็ดับใช่ความคิดที่มันเกิดขึ้นเองเราไม่ ได้ตั้งใจใช่ๆ โน้ท โอ้ นี่ลีกคัพอีกละเอียดเข้าไปอีกขอให้ดีนะ ลุงตาพะยาพูดช้าทีละประเด็น นี่คือความคิดมันเกิดเองมั้ยเราไม่ได้เรา รู้เจตนาจะคิดแล้วเนี่ยอ้ะมันยักษ์มันทีม จะไม่ตายเป็นเรื่องของขันธ์ 5 แล้วเราก็ ตอนนั้นเราไม่มีเรื่องที่มาคิดมันก็มีตัว เองหมดมันบวกอันเนี้ยมันเกิดขึ้นมาหรือ หลอกบอกว่าเนี่ยมันลอยขึ้นมาจากความไม่มี อะไรแล้วก็ดับก็คือสุขก็ไม่มีอะไรมันเกิด ขึ้นมาจากความไม่มีอะไรและระดับคือก่อนก็ ไม่มีใครยึดนึงก็ตัวเองตอบเองไม่เคยคิด ถึงไม่ใช่ว่าเราไปจับจับแล้วก็กว้างทิ้ง คือจะปล่อยจะปล่อยจะจับก่อนและความที่ไม่ ใช่คือมันเป็นวันเกิดเองเกิดอะไรที่มาจาก ใจ และก็คือปล่อยความคิดมันไปตามธรรมชาติของ เขาเลยบอกรู้แก่ใจว่าความคิดเราเนี่ยเป็น ธรรมชาติที่เกิดเองดับเองไม่ใช่ว่าปล่อย คิดไปเรื่อยๆตามตามอำเภอใจเลยไม่ใช่นะ เพราะว่ามันจับมันจะคิดไปตาม per ใจไม่ ได้หรอกเพราะว่าเมื่อมันก็จะขึ้นมามันก็ ดับไปเองพบมันไม่ยาวหรอก แต่มันไม่ยาวเพราะว่ามันคิดอยู่ในความว่า มันจะไปยาวไม่ได้หรอกเมื่อคิดอยู่ในความ ว่างเปล่ามันไม่มีคนไปไปสนับสนุนความคิด มันก็มันก็ดับเองที่ระดับเขตและระดับเอง มันเหมือนกับว่าพอเรารู้ว่าเดี๋ยวมันเกิด เองดับเองมันก็ดับไปเลยใช่ๆมันก็กลับมา ตัวเอง ตั้งแต่ตรงเนี้ยมันยากตรงที่หลวงตาสอนว่า หลายปีนะคนก็ยังทำไม่ได้ มีมรรยาทตรงนี้มันยากตรงที่ว่า ทั่วประเทศไปตัวเราเนี่ยเป็นตัวที่ตัวเรา ที่คิดเนี่ยะมันเป็นตัวที่คิดเองแล้วก็ ดับเองคิดเองดับเองแล้วมันมีธรรมชาติติด ธรรมชาติดึงมารู้เรามารู้ว่าเราเนี่ยคิด และเรากำลังคิดคิดหรือบาทแต่ธรรมชาติดู เนี่ยที่มารู้เราว่าเราเอาคิดมันไม่ได้ คิดมาได้แต่รู้เราตรงนี้มันยากตรงนี้มัน ญาติว่าเธออยากมาเท่าไหร่ก็ว่า เราเนี่ยเอาตัวเราไปรู้ มีแต่ไม่ใช่ธรรมชาติรู้เรากำลังทิศ ธรรมชาติรู้ที่ออกมาจากใจเป็นธรรมชาติ กิโลกมาจากใจมันก็จะรู้ว่าเราคิดก็ใจมึง เข้าใจอยู่ในใจใจอยู่ในตัวเรานี่แหละจะ อยู่ที่ไหนครับใจไม่อยู่รอบตัวเราหรอกไม่ ได้ตัวเรานี่แหละแต่มันไม่มีเป็นดวงเป็น แท่นก็คือเป็นธรรมชาติที่เหมือนเหมือนก็ เป็นความว่างเปล่ามาเล่นเด็กแยกข้างใน ข้างนอกคือมีความไม่ปรากฏอะไรเลยอ่ะ ออกมาเลยไม่พบว่ารู้สึกว่ามันรู้มันจะได้ ตัวเราหรือลูกมันนอกตัวเราแต่มันก็อยู่ กับเรานี่แหละคือมันเป็นธาตุรู้ที่มาผสม กับดินน้ำลมไฟมันไม่อยู่กับเรานี่แหละมัน เป็นทาสมาผสมก็ดีน้ำลงไปทำให้เกิดการ 5 ขึ้นมาได้เวลาขันธ์ 5 หรือตัวเราเนี่ยหัน หน้าเนี่ยมันคิดอะไรขึ้นมาเนี่ยไอ้ ธรรมชาติรู้เนี่ยมันมันก็สมกันดีน้ำลมไฟ มาเป็นขันหน้ามาเลยหรือว่าไอ้หันหน้า กำลังคิดอะไร คือธาตุรู้ธาตุเนี่ยมันก็สวัสดีน้ำลมไฟ อากาศแล้วก็ธาตุรู้หรือปัญญานะพาท ๖ พลาด รวมเป็นขันธ์ 5 ก็คือเนี่ยชีวิตเรานี่ แหละค่ะหน้าคือลูกเป็นขนาดสัญญาถามวิญญาณ คะดังนั้นเนี่ยเมื่อถ้ารู้เนี่ยหรือ วิจารณ์ละธาตุมันเป็นส่วนหนึ่งของธาตุที่ ผสมอยู่ในขันธ์ 5 ดั้งนั้นทุกปัจจุบันขณะ ที่เขื่อนขันธ์ 5 คิดอะไรขึ้นมาเนี่ยถ้า ลูกมันเลยรู้อ่ะรู้ว่าขันธ์ ๕ เนี่ยกำลัง คิดอะไรอยู่ตั้งแต่เมื่อไม่ใช่เอาตัวเรา ไปคิดอะไรยาวๆไปแล้วไปลาวไม่ได้เพราะว่า มันเป็นเรื่องของคัน 5 เนี่ยมันเป็นแสดง แต่ยากายขึ้นมาเองที่จะไม่ตายแต่ถ้ารู้ เนี่ยมันผสมกับดินน้ำลมไฟอากาศเป็นขาด หน้ามันเลยรู้ว่าขันธ์ ๕ เนี่ยคิดอะไรแต่ คิดว่าประดับไปแสดงกิริยาการและดับไปไม่ ได้คิดเป็นเรื่องเราหรอก แต่ถ้าเอาตัวเราไปคิดมันจะเป็นเรื่องยาว เรื่องยาวๆ ก็เซฟปัญหามันเนี่ยลูกตาสวยมานานเนี่ยแตก ผู้ปฏิบัติธรรมเนี่ย แต่มันเอาตัวเราไปรู้เรา มีแต่ไอ้ตัวเราที่ไม่รู้เราเนี่ยมันกลับ ว่าไอ้ตัวเราที่ไปรู้เราต้องไปเจอกันนะ เนี่ยไอ้ตัวเราที่เป็นรู้เราที่เราตัด เป็นตัวเราไปรู้เราเนี่ยว่าเราอ่ะคิดอะไร อ่ะไอ้ตัวเราก็คิด ก็เพราะเราเอาตัวเราไปไปรู้ตัวเราทุกว่า เราที่ไหนเดี๋ยวไปดูกันได้ทุกขนาด ปัจจุบันเนี่ยที่เราไปรู้ไอ้ตัวเราก็จะ ต้องคิดคิดๆทุกครั้งเลย เต็มที่ไปรู้ขนาดที่ไปรู้ และก็ธรรมชาตินะธรรมชาติตอนแรกและผู้ ปฏิบัติธรรมเนี่ยคือมันจะบีบตัวเราเนี่ย ไปรู้เราเราเนี่ยก็จะเอาเราไปรู้เราแล้ว เราเนี่ยไปรู้พวกมันก็จะคิดไอ้ตัวนี้เรา คิดว่าวันนี้เราคิดเราไปที่ดีจัดเราจะ ต้องพยายามทำให้เราคิดมันก็ให้ผู้ที่ไม่ รู้เราทุกคนดูแล้วมันจะคิดเฮ้ยอุ้ยกับ คลิปนี้เอากุศลเออนี่ๆที่ได้จดก็จะคิด วิจารณ์วิเคราะห์มีจานวิจัยมันรู้อะไรมัน จะต้องมันจะต้องเอามาวิพากษ์วิจารณ์วิจัย ความจริงมันเป็นวิญญาณอาถรรพ์ทำงานร่วม กับ 7 สติกส์เวทนาสัญญาสังขารอีก 3 ขัน แต่พอเรายึดขันธ์ 5 เป็นตัวเรามันก็เลย กลายเป็นว่าให้ผู้ที่ไปรู้และคิดเนี่ยมัน ก็คือเรามาเลยเป็นรู้สึกว่าเรานี่แหละ เป็นพุทธะผู้รู้คิดถูกเปิดดูแล้วน่ะ มีเพื่อนวิธีแก้หลวงตาแกให้ว่ะไม่เป็นไร ก็เพื่อเราได้เป็นผู้รู้ผู้คิดถูกกว่า ด้วยกระดาษว่าฉะนั้นไอ้เราเนี่ยให้เป็น ธรรมชาติของสังขารไปซะ เต็มทุกปัจจุบันหาเมื่อเราเป็นพูดหรือผู้ คิดปล่อยเราไม่ต้องจากสังขารปรุงแต่งด้วย นะ แต่ไม่ใช่เป็นธรรมชาติที่ไปพุงแตกเมื่อ แล้วใครล่ะใครมารู้ว่าทุกคนจะไปค่ะที่เรา ไปรู้แล้วเราก็ต้องคิดปรุงแต่งก็คือ ธรรมชาติของวิญญาณ Data ที่มาผสมดินน้ำลม ไฟอากาศธาตุที่รวมเป็นขันธ์ห้ามันก็รู้ ว่าทุกขนาดที่เราไปรู้แล้วเราก็คิดเนี่ย อันนั้นเนี่ยเป็นความเราไอ้เราและเราเอา มีความแตกแต่ธรรมชาติที่เป็นยาธาตุมัน เป็นธรรมชาติได้ปรุงแต่งชาติที่บริสุทธิ์ แต่อันเนี้ยจะดักเข้าใจแม่ไอ้ที่มันยากนะ มันแย่มากเลยแต่เราเราตอนตรงนี้เพราะว่า มันมีคนที่มีปัญญาที่จะเข้าถึงมันได้เข้า ใจตรงนี้ได้แต่มันเพื่อตรงนี้ไม่เข้าใจ เราก็จะถอยลงมาให้มาพี่นากายเอาเป็นหน้า เปิดผูกพันจนไอ้กายมันเบาบางความจริงอยู่ ตรงที่ลูกตาพูดเนี่ยคือมาบ้างก้ความจริง ของสังขาร มันก็เลย จะเปิดกายขันหน้าเรายึดติดตัวไปตัวนะบัง ความจริงของสังขารมาต้องที่นักอาจเป็นถาด ให้กลายที่มันเน่าเปื่อยผุความสลายไม่ เหลือตัวเหลือตนเมื่อพี่นากายก็ยังไม่ที่ นะไม่เป็นไม่ได้เพราะเหนื่อยก็พี่นะไม่ ได้เอาลงตาก็ถอยลงมาอีกแล้วก็พุทโธพุทโธ พุทโธพุทโธพุทโธพุทโธ คือถอยไปเรื่อยๆ มีแต่ถ้าต้องหลับคนที่มีวาสนาอาจจะไม่ เปิดประตูประตูคนมีวาสนาก็เขาก็แค่กิ๊ก - ลงลงส่งจิตออกนอกเขาก็รู้สึกตัวขึ้นมาเอง ในหลวงทรงติดต่อเราถูกปฏิบัติหน้าครับมัน ก็ดับไปเดี๋ยวก็ลดช่องที่เราน้อยอีกรู้ ตัวขึ้นมาลงโทษทีเดียวนอกอันดับไปเขาก็ทำ แค่นี้เขาไม่ต้องไปบริกรรมอะไร ก็อันดับผู้มีบุญวาสนาบารมีการตลับผู้ที่ ไม่ถนัดคือน้องส่งจิตออกนอกไปคิดปรุงแต่ง นั้นพงษ์แต่นี่ลงโทษที่เรานอกแล้วก็รู้ สึกตัวขึ้นมาก็ทำให้เป็นแล้วไม่เป็นตาก็ ให้พุทโธพุทโธพุทโธพุทโธพุทโธไว้ก็ ว่าพุทโธพุทโธไว้เพื่อให้ไม่มันอยากจะกิน แล้วก็คิดไปหรอกเราก็โทรอย่างเดียวให้มี ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมสติสัมปชัญญะอยู่ กับความรู้สึกตัวว่ายังโทรอยู่ส่วนที่ เป็นคิดต้องแต่งอะไรก็เรื่องของเขาเลยตอน นี้ไปต่อไปต่อว่าเอ๊ะที่เราคิดหรือว่าลง คิดหรือว่าจะเป็นคิดเองหรือเรามาคิดลำดับ คนที่ยังไม่รู้เรื่องเนี่ยผู้เท่าไหร่ก็ ไม่รู้เรื่องแยกไม่ออกเนี้ยมั่วมากเลยนี่ เราคิดหรือเราลงคิดในที่มันคิดเองหรือเรา คิดคือยังไม่เป็นเลยตรงนี้ไม่รู้เรื่อง เลยเนี่ยวิธีก็คือให้บริการพุทโธ พุทโธพุทโธให้มีสติสัมปชัญญะรู้ตัวทั่ว พร้อมอยู่กับบริกรรมพุทธโทตอนเนี้ยไม่ ต้องไปแยกว่าเราคิดหรือว่าลงคิดเรื่อง อะไรเนี่ยขอให้มีความรู้สึกตัวทั่วพร้อม ว่าอย่าพูดบริการผู้โทรอยู่ส่วนชิดมันจะ คิดรึอะไรมันตั้งใจคิดหรือไม่ตั้งใจคิด เป็นคิดขึ้นเองปล่อยเพราะอิสระเลยแต่ให้ เรามีแต่ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมอยู่พุทโธ พุทโธพุทโธพุทโธพุทโธพุทโธพุทโธอย่าง เงี้ยทั้งวันเลยอันนี้ง่ายดีวิธีเนี้ย in the นะเนี่ยรูปแบบของการปฏิบัติวิธี เทคนิคนะมันมีหลายวิธีที่ให้ตามความเหมาะ สมของสติปัญญาความรู้ความสามารถของแต่ละ คน แต่ปัจจุบันมีหลายแบบที่สอนอ่ะแต่ละแบบ เนี่ยเพื่อแก้ทางถ้าอย่างเนี้ยยังไม่เข้า ใจอย่างนี้ไม่รู้แกแบบนี้อย่างนี้ไม่เข้า ใจก็แก้แบบนี้ก็แก้ให้จนได้เนี่ยอ่ะ ก็ขอให้ตั้งใจจริงจะตัวตั้งใจจริงจะแก้ก็ ต้องแก้ได้แก้ไขตัวเองได้ยกเว้นพวกโกหก ว่าพวกโกหกโกหกหลอกลวงคืออยู่แล้วก็ ฝากบอกว่าไม่ยืนว่างเปล่าอันนี้แก้ไม่ได้ ต้องตายไปรอบไฟมาแล้วก็ตายไป น้ำตกหมดหมดอันนี้ก็หมดด้วยนะหมดปัญหาไม่ คือเขาว่าเป็นคนถูกหรอกแต่ก็บดปัญหาไปคือ ไอ้ตัวตายแล้วก็ดีปัญหาอีกต่อไปเรื่อง เข้าไปรอไฟมาเพื่อให้โกหกก็ต้องปล่อยเขา ไปแต่พวก Micro แก้ได้ถ้าซื่อตรงก็เพราะ ว่าถ้าซื้อตรงว่าเออมันเป็นอย่างนี้มัน ยังยึดนี้เค้าจะยึดนี้ก็ต้องทำนี้เรายัง ยึดไงเดี๋ยวก็แก่จะได้น่ะ แต่ถ้ามันโกหกไม่มีทางแก้ได้โก้แกเนี่ยมา หาคนมาหาหมอ มาหมอนัดมื้อปฏิมาหาแพทย์มาแพทย์มาหมอ แล้วก็โกหกหมอบอกว่าโก้การพัตต์แต่โกหก ไม่เป็นตุ๊ดไปนี่โกหกไม่เป็นไรหมออย่าไป ก็ไม่กินไปกินยาอย่างอื่นแล้วก็โกหกหมอ ว่ากินได้ตลอดเนี้ยอย่างคนเป็นเบาหวาน เนี้ยไปก็หมอบอกว่าไอ้นกกูมาหานะพวกคุณ ตาลก็กินหวานแต่พอจะมาหมอดูอ่ะกูมันจะไป หาหมอแล้วจะต้องจะต้นเดือนหมอจะเลือกตัว น้ำตาลไม่เป็นไรรีบกินยาเยอะอาจยาวไปที่ หลายโน้ตแล้วแต่แซ่บเดินด้วยกินยาเม็ด เดียวได้กินเป็น 10 เม็ดเลยมั้งเนี่ย เพื่อให้มันบอกว่าไปหาหมอแล้วน้ำตาลจะได้ รถได้ไหมอ่ะก็คือไม่ตรงไปตรงมามึงไม่ซื่อ ตรงไปตามใจกิเลสอันเนี่ยมันแก้ไม่ได้หมอ แก้ไม่ได้เนาะเป็นแพทย์เชี่ยวชาญแก้ไม่ ได้แบบเนี้ยบอกว่าพวกมีไขมันสูงไขมันเกิน ซ้อนสูงมากอยากกินอะไรขายมันเยอะอยากกิน หมูอยากกินอะไรไขมันเยอะเนอะอยากกินให้ เยอะๆอะไรเงี้ยอ้วนแล้วเงี้ยก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปหาหมอแล้วมียาดีก็จะไปเอาบ่ออัด ไอ้ยาละลายไขมัน อัดไปที่เยอะไม่รู้กี่เท่าเลยเพื่อจะว่า เดี๋ยวจะไปหาหมอเด้อเดี๋ยวโดนหมอดูเนี้ย ก็เป็นอย่างเงี้ย ขอโทษที่โกหกรถตาแบบเดียวกับผู้จะไปโกหก หมอมหาต่อหน้ารถตายแล้วไม่ได้ดูดวงตาดูก็ ก็จะมาหาหรือเปล่าครับปรุงแต่งจิตปรับ แต่งปรับแต่งเหมือนพวกแต่งหน้าทาปากเธอจะ มาปรับแต่งปรับแต่งปรับแตกทำให้มันว่าง เปล่าเดินตาจะดูเพราะว่าว่าแอบมีกิเลส App with เกิดพี่อ่ะดิเดี๋ยวดูดวงตาดูมันก็ เหมือนกับจะไปหาหมอตรวจเลือดตรวจนั้นส่วน น้ำตาลในเลือดตรวจอีกไขมันคอเลสเตอรอล แล้วก็มียาดีกินอัดใหม่ตอนแต่ทุกท้าย ชีวิตอยู่ด้วยกินแต่ไขมันกินแต่น้ำตาลดับ เดียวกันอ้ะผู้ที่มาปฏิบัติธรรมที่หลอก ลวงอ่ะแบบว่าเป็นหลอกหมออย่างเงี้ยคือ ชีวิตอยู่มีแต่กิเลสมีแตก ก็ติดอยู่ในความรักความชังติดอยู่ใน เรื่องอดีต ดีแล้วที่เราจะมาหาหลวงตากลัวดวงตาดุก็ ปรับๆๆติดทำให้มันว่างๆเฮ็ดแล้วสุดท้ายก็ โดนดูดอยู่เนี่ย ก็เหอะโดนดูหมอก็จะจับได้ไปหาหมอหมอก็จะ จับได้ว่าไอ้นี่มันกินยาลดความดันบังเอิญ โดนกินยาลดน้ำตาลมาเกินโดนเนี้ยมหาลูกตา ก็รู้เลยว่าอ้ะเดี๋ยวปัดแต่งจิตมา ก็โดนเขาก็จะจับได้ก็โดนดูดไปแต่โดนดู แล้วถามว่าหมอดูไปบอกว่าไม่เปลี่ยนแปลง พฤติกรรมการกินนะไม่เปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ในจิตที่ปล่อยไปตามกิเลสไม่เปลี่ยนแปลง เอาโดยหมอดูไปกลับไปเชื่อไหมไม่เชื่อกลับ ไปกินแต่ไขมันคือฤตออร่อนกินแต่น้ำตาล เยอะใช่มั้ยเนาะมันก็ขวดเอาอ้วนเอาก็น้ำ ตาลขึ้นอีก เนี่ยแบบเดียวกันอ่ะลูกตาบอกไปเสร็จแล้ว เอาโดนดุไปกลับไปก็ไม่มีกิเลสเรื่อยๆแล้ว กลับมาก็ปรับแต่งใหม่อีกแล้วดูอีกเป็น อย่างเงี้ยหลายปีมากเลยเราคนไข้ที่หมอเขา บอกว่าเป็นแบบนี้จริงๆเหมือนกันเลยเนี่ย มันตามใจกิเลสแพ้กิเลสหมด แต่ถ้ามันเชื่อฟังอ่ะเชื่อฟังหมอหลวงตาก็ เหมือนกับเป็นหมอเปิดนึงเนี่ยเป็น จิตแพทย์ และก็เชื่อถ้าเชื่อฟังทำมันแก้ได้หมดแล้ว เชื่อฟังหมอเนี่ยน้ำตาลสูงอะไรเนี่ยกับรถ อาหารปรับอาหารการกินวิธีการกินใหม่ใคร บันทึกแต่ร่อนอะไรเนี่ยก็ปรับปรับมือแก้ ได้หมดแหละตอนนี้มันไม่แก้ตัวเองแล้วเขา จะช่วยแก้แล้วเนี่ยเนาะตอนนี้วิธีอ่ะมัน ก็เลยมีหลากหลายวิธีก็เหมือนกับหมอเขา ปรับยาให้ยาแต่ละคนต้องพยายามประเภทนี้จะ แล้วก็ได้ยาวประเภทนี้ลูกตาก็ให้ยาไป ประเภทนี้ว่าบางคนนี้เค้าเข้าใจไปถึงนู่น เลยคือไม่ต้องทำอะไรแล้วก็เห็นกิริยา อาการของจิตที่มันเริ่มจะเข้าไปดูเข้าจะ ไปดูไปเช็คเป็นตรวจสอบจิตคืออยู่เฉยๆโดย ไม่ทำอะไรก่อนแล้วก็เริ่มต้นนี่มันมีการ ครับจั๊มสตาร์ทเข้าไปเช็คแล้วตรวจสอบค่อย ๆทำอะไรเป็นไรจิตก็ก็เห็นเลยว่ามันพุ่ง ขึ้นมาจากความไม่มีอะไร โอ๊ย Google เกิดจากความไม่มีอะไรรูท้าย แล้วอะโอ๊ยต่อไปไม่เห็นเลยไว้นี้เป็นต้อง ขานก็ไม่มีใครหลงไปกับสังขารนี้เลยขอบคุณ ทุกคือสังขารที่เข้าไปค่อยดูจิตจะเช็คไป ตรวจสอบติดในปัจจุบันขนาดมันก็จะเข้าไปดู เข้าไปเช็คเข้าไปตรวจสอบติดคะเริ่มจะเข้า ไปทำอะไรเป็นไรคือมันเริ่มต้นจำ Starter เห็นว่ามันเป็นสังขาร แต่เมื่อไหร่เหรียญว่าตัวเราเนี่ยเริ่ม ต้นจากตัวเราอ่ะเราเข้าไปทำอะไรเราเราจะ ไปทำอะไรเป็นอะไรเราได้ล้นเขานะเราพยายาม จะดูจิตก็เริ่มต้นเราอ่ะจะดูจิตไอ้เรา นั้นขึ้นมาจากสังขารเมื่อเห็นแบบเรียงกับ บรรทุกและก็อะไรมันพ้นเราพ้นทุกข์เลย อธิบายให้พ้นทุกข์ผมยังไม่พ้นตัวเราก็ หลุดพ้นจากตัวเราเป็นทุกข์เลยว่าคนทั่ว คือเราไงพ้นจากตัวเราก็มีความทุกข์แล้ว ค่อยคนที่ทุกข์ก็คือตัวเราให้คนทุกแต่ เนี่ยเพื่อเราเห็นว่าตัวเราเป็นสังขารไป แล้วมันก็ไม่ยึดถือตัวเราไม่รู้ว่ากับตัว เราก็เลยพ้นทุกข์เนี่ยในตัวเรามาเริ่มตรง ไหนก็คือละเอียดที่สุดก็คือ มีผู้เข้าไปดูผู้เข้าไปรู้ผู้เข้าไปเช็ค ไปตรวจสอบติดอะไรก็คือไอ้เนี่ยคือละเอียด ที่สุดและให้ผู้รู้นี่แหละอาการที่เริ่ม จั๊มสตาร์ทเข้าไปดูไปรู้นะเพื่อนละเอียด ที่สุดแหละนึกว่าเป็นตัวเราที่ละเอียดใช้ ที่ว่ามันเป็นคิดยาวๆผูกพันเรื่องอดีต หรืออนาคตสามีภรรยาลูกหลานไอ้นี่มันเป็น เรื่องใหญ่ๆคือมันเป็นเรื่องที่วันหลุด ออกไปไกลๆเลยตัวเขาก็ไม่ได้มานี่แต่ตัว เราคิดถึงไปหรือเรื่องมันจบไปตั้งนานแล้ว ตัวเราจะคิดถึงไปอันนี้คือมันส่งออกนอกไป ไกลมาก แต่ตอนนี้มันมีบุญวาสนาบารมีต่างกันในบาง คนก็ฟ้าตรงนี้เข้าใจเลยตัวที่ว่าเห็นโดย คุณ Jump start เข้าไปดูจิตเป็นที่เก็บ เป็นตรวจสอบติดก็เห็นว่าเออมันก็ไม่มี อะไรๆมันก็เริ่มต้นมาจากความไม่มีอะไร เป็นสังขารเริ่มจากความไม่มีอะไร เดียวก็พอไม่มีใครหนูไปตามพระยาการที่ เป็นเข้าไปเช็คไปตรวจสอบไปดูจิตมันก็แล้ว ก็จ่ายมันก็ว่างเปล่า ค่ะวันนี้มีอะไรอ่ะ น่าจะพอจับตัวเราไปเลย ว่ามันง่ายแต่เราตรงนี้เราไม่รู้มาแล้ว เราก็ล็อคก็ปล่อยไปตับเราก็ปล่อยไปอยู่ใน ฝ่ายต่างขานะถ้าเอ็งตั้งศาลเกิดไปดับเอง ตั้งแต่เริ่มจั๊มสตาร์ทเข้าไปเป็นผู้ดูก็ รู้เนี่ยเป็นสังขารที่เกิดเองดับเองมันก็ ไม่มีอะไรแล้วก็ ก็จะต้องมีอะไรใจมันก็ไม่มันว่างเปล่า เดินเชื่อว่ามีตัวตัวความรู้สึกว่านะคือ มันว่าต่อจากตัวตนเลยว่าต่อจากผู้ยึดมั่น ถือมั่น แต่มันก็เลยมีแต่สังขารเนี่ยคือแม้แต่ผู้ กริยาที่เข้าไปดูไปรู้เนี่ยแม้แต่เป็น ความรู้สึกว่าเป็นเรานะเป็นกิริยาเข้าไป ดูไปรู้ไปเช็คไปตรวจสอบจิตญาณทำอะไรเป็น อะไรมันก็เป็นสังขารที่เกิดเองดับเอง เหมือนผ้าผ้าปืนอยู่ในมือหลวงตาเนี่ยมัน ก็ไปลอยมาในอากาศเกิดเองแล้วก็ดับเองเกิด เองดับเอง หรือแม้แต่กริยาที่เข้าไปประจำจะทำอะไรจะ อะไรให้เป็นอะไรจะเข้าไปดูไปเช็คไปตรวจ สอบเนี่ยในปัจจุบันขณะเนี่ยถ้าเห็นว่ามัน เป็นสังหารเกิดอัพเองไม่มีใครไปต้องทำ อะไรกับมาแล้วอันนี้มันจะพ้นทุกข์แล้วนะ ก็เพราะอะไรล่ะก็ขนาดนี้เราเข้าไปทำอะไร ขนาดที่เราไปทำอะไรเราเป็นผู้แสดงกริยา การต่างๆไม่ได้เห็นว่าเป็นธรรมชาติที่ เกิดเองดับเองไม่มีใครไปอะไรกับสอบความ เป็นตัวเราที่เข้าไปทำอะไรให้มันก็ที่สุด ส่วนที่สุดแล้วอ่ะ มีเพื่อน 7 เราจะทำอะไรเราจะคิดมันจะผู้ แต่งอะไรอ่ะมันเบื้องหลังมันมีความว่ารอง รับอยู่ก็ว่าด้วยความไม่ปรากฏอะไรไอ้น้ำ อันนี้เราไม่ได้รับความว่าเปิดอะไรเนี่ย มันพ้นไปแล้วไม่แนะนำมันเป็นมันไม่มีมุก แต่งมันก็เลยคิดอะไรไม่ได้ มันจะให้เราจะพบกับตัวเราก็คือหมายความ ว่าเนี่ยความไม่ปรากฏอะไรมันคนเป็นคน ปล่อยวางตัวเราไม่ใช่เราเอาตัวเราไปปล่อย วางตัวเราเพราะว่าไอ้ความว่างความไม่ ปรากฏอะไรได้มันเป็นธาตุรู้ที่เป็นเว็บมี พุทธบาทเป็นความรู้อยู่ในตัวมันเองมัน เป็นความว่างที่มีความรู้อยู่ในตัวเองมัน ไม่ปรากฏอาการรู้แต่มันรู้อาการรู้ว่า อาการรู้เนี่ยมันเกิดเองดับเองในความว่า ม.ค มีแต่ความว่างที่มันรั่วมาจากความว่ามัน ไม่ปรากฏอาการรู้แต่มันรู้อาการที่ปรากฏ ออกอาการรู้ที่ปรากฏออกมาจากความว่างความ ไม่มีอะไรอ่ะไอ้ตัวนี้สำคัญมากนะที่พูด ตรงเนี้ยถ้าใครมีปัญญาเป็นเริ่มเข้าใจตรง นี้ไปเลย ก็คือไอ้ธรรมชาติรู้เนี่ยมันเป็นพระชาติ ที่ไม่ปรากฏอะไรไม่ปรากฏแม้แต่อาการรู้ มันเป็นความรู้โดยไม่ปรากฏอาการรู้อะไร รู้สุดท้ายที่จะจบลงอ่ะจากคนทุกคือรู้ว่า เนี่ยไอ้รู้ที่มีอาการขึ้นมามีอาการเข้า ไปดูไปรู้ไปเช็คไปตรวจสอบติด เขาและธรรมชาติรู้เนี่ยมันรู้อาการรู้ว่า ไอ้อาการที่รู้เนี่ยมันเป็นสังขาร มีแต่ธรรมชาติรู้อาการรู้เนี่ยมันเป็น ธรรมชาติที่บ้านรู้โดยไม่ปรากฏกริยา อยู่เรื่อยธรรมชาติรู้เนี่ยที่มันปรากฏ จริยาเนี่ยมันคือมันเอาตัวเราไปรู้ ถ้าเราเอาตัวเราไปรู้แต่ธรรมชาติรู้ที่ มันรู้แล้วไม่ปรากฏมารู้มารู้มารู้ความ รู้ที่ปรุงแต่งเนี่ยธรรมชาติรู้เนี่ยมัน เป็นธรรมชาติรู้ที่ไม่ปรากฏจริยามันเลย รู้ว่าไอ้เราหน้าที่เข้าไปดูในเป็นขนาด เริ่มต้นรู้ในปัจจุบันขนาดเนี้ยมันเป็น สังขารปรุงแต่งไม่ใช่ธรรมชาติรู้ที่ไม่ ปรากฏอาการมันเลยเข้าไปถึงความรู้ที่ไม่ ปรากฏอาการ แต่มันทนทุกข์ก็คืออาจจะริยาที่ระบุบ้าน ด้วยตัวพ่อแม่ครูอาจารย์เนี่ยอาจจะริยา เป็นที่สุดแห่งทุกข์ มีอาทิยาคือความพ้นต่างขาน แต่สุดท้ายก็คือเลือกที่ปชจะอะไรล่ะเขา เรียกว่าอ่ะ จะไปกินอัศวอัศวกิเลสที่นอนหนึ่งในสันดาน ท่านที่รู้หมดแล้วทุกอย่างจะพูดเนี้ยลง ตามพูดถึงที่สุดอยู่ทีนะก็เลือกที่จะว่า ยอมตามใจอาสวะกิเลสในใจ ขอยอมซะหน่อย คะเดี๋ยวมันจะไม่ยอมเลยมันจะขาดรสชาติ รู้สึกก็ชีวิตมันจะขาดรสชาติอะไรเนี่ยมัน ไม่มีหรอกชาติคือก็ยอมซะหน่อยถ้าเกิดว่า ไม่ยอมตอนนี้หนูยังเป็นสาวอยู่แล้วก็ลูก ตาจะให้ดูไม่มีสามีไม่มีอะไรหนูจะอยู่ อย่างไรมันไม่มีรสชาติเลยกูก็อยู่คนเดียว ตลอดชีวิต มันก็เลยไม่กล้าที่จะอยู่กับทำกินกับตำ นอนกับทำไปไหนไปกับใต้ไปกับฐานๆที่ที่ดิน แต่อันนั้นแบบเป็นที่เป็นมันสุกกว่าความ มีสามี ก็มีทุกอย่างมันก็เพราะมีลูกมีร้านกินวัด ภาษาบ้านชอบก็มีสบายใจนี่แหละแต่มันเป็น สุกๆดิบๆนะไปถามคนมีครอบครัวทุกคนไม่ถูกๆ มีแต่ความเข้าไปถึงอัจฉริยาความเป็นที่ สุดแห่งทุกข์อ่ะอ่าอันเป็นอมตะเข้ามาตะไป ตลอดกาล หมอเขาเรียกว่าความสุขที่ปราศจากอามิส เป็นยอดแห่งความสุข มีความสุขที่มีอามิสะดีเครื่องมีเครื่อง เศษมีเครื่องล่อมีเครื่องให้อยู่เนี่ย บ้านเป็นความสุขที่ไม่ยั่งยืน จะเปิดความสุขดิบๆ มีแต่คนตั้งใหญ่ก็เลือกเดินทางที่สุกๆดิบ ๆแต่ความสุขที่ยั่งยืนเขารู้สึกว่ามัน ว้าว a มันเดียวดาย สิ่งที่ตัวเองจะต้องไปทางที่เดินคนเดียว มีเพลงอยู่ทางที่ต้องทางที่เดินคนเดียว ถ้าเราฟังทีอายก็น้ำตาไหล 5 สถานที่รู้ว่ามันจะพ่ายแพ้อยู่แล้วฟัง เพลงทางที่เดินคนเดียวก็น้ำตาไหลเลยแล้ว จ่ายมันก็เริ่มรู้เลยว่ามันเริ่มจะพ่าย แพ้นะ ภัยแก่ทำ มีแต่ก็จะต้องพยายามเอาชนะไว้เอาชนะคือ ให้ไปตามกิเลสไม่ยอมไปตามทำแต่สุดท้ายทำ ก็จะลากลากลากลากแล้วสุดท้ายมันจะมีมือ ที่เราบอกไม่เห็นเมื่อเราจะไปมียิ่งมันก็ จะถูกใจสาหัส ขอรับอาก้าความทุกข์ดำจะบีบคัน ก็จะเล่าเนี่ย ก็ต้องหลุดกระเด็นบาร์เป็นมหาธรรม นะคะเรียกอ่ะถูกบังคับให้กินยาขม นี้เนี่ยเราจะทำนายเส้นทางเจ้าไปเลยอ่ะ แต่สุดท้ายมันก็จะ ก็รู้เองลูกใหญ่ใจเอง เข้าใจหมดแล้วถึงตาพูดแต่มันเข้าใจเข้าใจ แล้วล่ะแต่มันยังไม่ไม่ยอมให้มันมันเข้า ถึงใจ มาทำเลี้ยงตาพูดเนี่ยผมก็จะหมดแล้วผมก็ เข้าใจง่ายมากเลยเราเนี่ยแต่มันไม่ยอมให้ เอาธรรมที่เป็นสัจธรรมความจริงนะครับถึง ใจ แต่ขอมีกิเลสก่อนก็ไม่กินเลยก่อนเดี๋ยวขอ เวลาอีกหน่อยนึงเดี๋ยวขอเวลาอีกหน่อย แต่หนูขอเวลาอีกหน่อย แต่มันต้องมันต้องทุกข์สุดก่อนหรือเปล่า ครับแล้วถึงค่อยแล้วถึงค่อยแบบพ่อเหมือน กับที่พระเจ้านั้นตัดว่าคือต้องให้เห็น ทุกก่อนแล้วจึงจะเห็นธรรมคือต้องแบบสุดๆ เลยแล้วก็บอกว่าถึงถึงคอยนั้นนะครับ แต่เราต้องไปเรียนเรียนเลยเราเราก็ไม่ อยากเพลงทุกเป็นสุดๆเห็นธรรมก่อนและเป็น เพราะอะไรมันก็ผ่านด้วยก็ในอดีตก็เคยเคย มีแฟนแล้วก็แล้วก็มีปัญหากัน และก็ก็เลยเดี๋ยวนี้ก็ก็แค่คบแบบเป็น เพื่อนไปแล้วแต่ฝ่ายผู้หญิงเขาก็เคยแบบ เคยคุยกันเรื่องแบบ In The Next Step Step Job Step ต่อไป Step ต่อไป ก็เลยก็เลยแบบว่า ยิ่งพอหลวงตาพูดว่า เอ่อเอ่อคือมัน อีกข่าวหนึ่งอ้ะทำเท้าหนึ่งทางโลก เอ้อก็มันก็เลยแล้วก็ลงตาก็บอกว่า ถ้ามันพอมันจะถึงเวลาที่สุดพอมันก็จะมาก็ จะเห็นเองเลยเนี้ย ที่นี้ อาจจะต้องขึ้นมันก็แต่ละคนนะครับแต่ว่า อาจจะบางคนไหนต้องมาเห็นทุกสุดๆแล้วก็เลย แบบ ก็ราคาราคาเหรอพอและแบบลิ้มรสแล้วก็ไม่ เอาแล้ว แต่ว่ายังอย่างคุณแม่เม็งเขาก็ก็เร็วมาคน เดียวแล้วก็ไม่ได้ไม่ได้บอกว่าเขาเองก็ก็ ไม่ได้มีชีวิตคู่ที่ทีมอะไรมากเลยแล้วผม ก็เลยแบบ ถ้าเจอมันก็ไม่เห็นว่าได้เด็กว่ามันก็ไม่ ได้ไม่ได้สมบูรณ์เลยนะครับอ่ะ และก็เลย ว่ามันมันมันเห็นมันเห็นมามันเห็นมา และก็เลยแบบ ฮะซึ่งตอนนี้ก็แล้วแต่แต่ละคนเอาว่า ก็จะบุญกรรมเจอที่ทำมาเลยครับ นะครับ เข้าใจขนมตามันก็รู้นะว่าทางที่เดินมันจะ ต้องทุบมันไม่มีความสุขแต่มันเหมือนพอ เวลามันจะเป็นพามาเหมือนใจมันไม่ยอมรึมัน ไม่ยอม อ้ะมันว่ามันเป็นอย่างนี้จริงหนูก็อธิบาย ไม่ถูกเหมือนใจมันไม่ยอมไปให้สุดทางทำมัน แบบขอนิดนึงอะไรก็ทำตาม วันที่เราพูดอ้ะแล้วขอนิดนึงตอนนี้ยังไม่ ไม่อยากจะเป็นที่สุดแห่งธรรม นะขออาทิตย์นึงขอนิดนึงอ้ะ มีแต่มันก็อาจจะเป็นเหตุปัจจัยของมัน และเพื่อให้มันเป็นที่ตัวแทนทำที่มาเร็ว ขึ้น ก็เพราะว่า ดีที่สุดแล้วหน่อยก็ผิดหวัง ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด แต่มันก็จะทำให้ไปตัวเร่งทำให้เราเนี่ย เป็นธรรมขึ้น ถ้าไม่งั้นมันจะเหมือนกับว่ามันอยู่ใน ความเพ้อฝัน ถ้ามันพอจะเป็นที่สุดในธรรมก็จะชัดเจนเรา ก็รู้ว่ามันทำมันจะเกินกินหมดแล้วมันมี อำนาจมากเลยเข้ามาคืนกินก็กินเลยและความ ทุกข์ในใจเราจะหมดแล้วจะครอบครองหมดแล้ว เราต้องขอนะคิดถึ้งคอนิดหนึ่งจะต้องฝืน ไว้แล้วเราก็จะต้องไปให้ได้ ก็เหมือนกับ แต่ยังไม่อยากที่จะให้ทำอำนาจแห่งธรรม อย่างเข้าข้อความสนใจหมดสิ้น มีอากาศ หน้าหลักล้านมันไว้แล้วเราก็จะต้องมีก่อน ดีก่อนในตัวนี้เองก็เป็นเท็จอาจจะเหตุ ปัจจัยทำให้ถ้าไปทำอย่างเดียวมันก็ไม่ถึง ที่สุดมันก็เลยว่าคาราคาซังคาใจ เขามีสามีกันทำไมคนอื่นเขามีได้อะไรเนี่ย ก็คือไม่ต้องคิดคิดอยู่ด้วยเนี่ยก็จะขาด ใจมันก็เลยไม่ถึงที่สุดแห่งธรรมได้จริงๆ เพราะมันยังคาใจก็มีถ้ามันสิ้นเรื่องที่ ลาวเนาะก็มีแล้วมันจะรู้ว่ามันทุกข์จริงๆ แล้วสุดท้ายมันก็มันก็ไม่ต้องอะไรนะไม่ ต้องอยู่ในความเพ้อฝันอร่อยมั้ยว่าเขามี 3D กันเป็นยังไงไม่ต้องไปไม่ต้องถามใคร ก็เนี่ยเดินถามเลยทุกคนใครมีครอบครัวบ้าน เป็นไงชีวิตคู่เป็นยังไงไปถามครับเธอมัน ก็ไม่ต้องเป็นๆมันจะเป็นความเพ้อฝันว่า ไม่จริงก็ให้เป็นจริงก็เลยมีสั้นๆต่อไป เดี๋ยวมันก็มันก็เป็นคนจริงล่ะความมี ชีวิตคู่บรรทุกแบบนี้นะแล้วต่อไปมันจะได้ พูดกับอนุคนจะรู้หลังอ่ะเออมันมีชีวิตคู่ มันเป็นทุกอย่างนี้จริงๆฉันก็ได้ถ้าเกิด ว่าแล้วอะไรยังก็เหอะเออมันก็เป็นความ เพ้อฝันเป็นจริงๆอยู่ในความฝันไม่เป็น ความจริง มีแต่หนี้เขาหรือบุญวาสนามาบ้างเก่าก็แต่ ปางก่อน ผมจึงเคยเกิดไปพักน่าจะเป็นภาพอะไรชาติ แต่มันก็เห็นพอมีความทุกข์ยังไม่ทันมี ภรรยาเป็นตัวเป็นตนเลย ขอขอบพระมีปัญหากันแล้วเป็นแฟนกันก็มี ปัญหาตัวเองความทุกข์นี่แหละแล้วก็เห็น แม่มีครอบครัวไม่มีความสุขไม่ได้เป็น สมบูรณ์อย่างที่คิดเห็นคนอื่นมีเพื่อนมี บีมีลูกพี่ลูกน้องกันเขาก็มีแฟนนี่บาง ครอบครัวก็เริ่มไม่ได้มีความสุขอย่างที่ คิด หมอบางคนมันขนาดไม่ต้องไปหยุดรถอะไรหลับ ไปอยู่ที่ต้องดื่มได้รสชาติของความทุกข์ ที่ทุกข์แสนสาหัสเขาก็มองเห็นความทุกข์ ได้แล้วว่าโอ้โหเห็นคนที่ครอบครัวแต่ ครอบครัวไม่เห็นมีใครมีความสุขเลย มีแต่ความทุกข์กับทุกข์ ก็จะกูก็ดูก็เห็นว่าแล้วอยู่ไปมันก็สามคน ก็ทุบมีครอบครัวก็ทุกสุดท้ายก็แก่ถ้าลงไป เรื่อยทุกกับครอบครัวทุกข์กับความแก่ทุก กับความเจ็บทุกข์กับความตายทุกกับคนไข้ ติดเตียงทุกกับการหาอยู่หากินทุกกับการ เจ็บป่วยไม่สบาย ต่อไปโลกด้านโลกนี่มากขึ้นไปเรื่อยๆมันก็ เขาก็เห็นสังขารมันทุกข์จริงๆไม่น่าที่จะ เกิดหมายเป็นทุกข์อีกเลยเขาก็คนทุกข์ไป ได้ ก็อยู่ที่คนมาคนเนี่ยคืนพอสัมผัสทุกที่ หน่อยเขาก็เห็นว่าทุกข์แสนสาหัส แม้แต่บุคคลเนี่ยทุกยึดจนทุกข์แสนสาหัส เขาก็ยังเห็นว่า ก็ยังไม่ไม่ไม่ได้ไม่รู้สึกว่าจะเขตกับ ทุกแต่มันก็เอ้อความเสียดทานในเรื่อง ทุกข์ในมันไม่เท่ากันบางคนมีความทุกข์ หน่อยเขาก็รู้สึกว่ามันมันทนไม่ได้และที่ จะต้องไปเรียนว่ายตายเกิดจะไปทุกอีกแต่ เมื่อพ้นทุกข์แสนสาหัส ยึดกันจะเป็นทุกข์แสนสาหัส มีแต่เขาก็ไม่รู้สึกว่ามันเป็นทุกข์ แต่มันก็อย่างนี้คือบุญวาสนาบารมีมันต่าง กัน ขอรบกวนทุกแล้วทุกอีกทุกข์แสนสาหัสก็ไม่ รู้มันทุกข์อะไรคือก็พูดวาสนาบารมีมัน ต่างกันเพราะว่าต่างกันเพราะว่าเขาอะไร ลูก มีอะไรโลก ฉันมันคนอะไรโลกกับคนจะคนที่โลก จะเห็นว่าโลกนี้เป็นทุกข์จริงๆ มีแต่คนส่วนใหญ่มันอะไรโลก ก็คือไม่อยากจากโลกไม่อยากจากโลกทั้ง 3 ก็รู้สึกมันว้าเหว่เดียวดาย แต่มันไม่เหมือนกันด้วยความคิดคนนั้น ถ้าคุณพวกหนึ่งเห็นว่าโลกเป็นทุกข์แสน สาหัส ไม่เอาอีกดีกว่าไม่เกิดจะเป็นทุกข์อีก ก็กดจำนวนมากไม่อยากที่จะไม่เกิดเป็น ทุกข์อยากจะเกิดอีกเรื่อยไปอยากจะโรคหา ห่วงเขาครอบครัว แต่มันก็ต่างกันในความคิดต่างกันแค่นี้ แหละคนรวยกับคนจนก็ต่างกันในความคิด ข้อควรมีบุญวาสนาบารมีมากครับมีคนมีบุญ วาสนาบารมีน้อยก็ต่างกันตรงความคิดควรมี บุญวาสนาบารมีมากกว่าทุกชาติเพื่อนมา สร้างแต่บุญบารมีละบาปบำเพ็ญบุญกุศลคุณ งามความดีสุดคนที่ใจตัวเองมาตลอดนั่นก็ คือเพื่อที่เขาคิดเป็น พื้นที่คิดในเป็นคือบุญวาสนาว่าเราไม่ น้อยก็ทราบแต่บาปกรรมบาปกรรมชั่วใส่ตัว รับกับทั่วไปอยู่เรื่อยไปไม่มีที่สุดไป เรื่อยๆอยู่อย่างนั้นเนี่ย แต่มันก็ความคิดเห็นมันต่างกัน นิสัยบุญวาสนาบารมี ก็เหมือนกับว่า โอ๊ยคนบางคนนี่กล้าทำบาปได้จนถึงที่สุดคน บางคนที่เกี่ยวกับกลัวแล้วเดี๋ยวจะไม่รู้ จักตรงไหนเนี้ยหยาบ ก็ยังไ่เราอ่านด้วยนะเดี๋ยวเพื่อนใจมาก เลยคือมีหลวงปู่องค์นึงอ่ะท่านไปไปอยู่ใน ถ้ำนึงอ้ะเรทตัวดี 8 อยู่ตนนึงมันหิวโหย ทรมานแสนสาหัสเลยมันมีแต่กินอาหารแต่ไม่ เคยได้กินเลย ท้องนี้จะหิวจบกระทำมันแห้งเหมือนทะเล ทรายไฟไหม้ลูกเลยแต่ก็ได้กินอาหารตลอดแต่ ไม่เคยกินรสอาหารได้น้ำเลย ถ้าเด็กกลับนั้น หรือแม้แต่พระอรัญกิโออยู่เท่านั้นก็ พยายามจะแผ่เมตตาให้ก็ไม่มีไม่สามารถรับ ได้ตั้งเลยถามว่ากรรมอันใดเราจึงมาเป็น อย่างเงี้ยและก็มาก่อนเนี่ย ออกมาเป็นพระพุทธรูปโบราณในถ้ำเนี่ยเป็น พระพุทธรูปสำริด แต่ก็อยากจะเอาพูดทุกๆสัมฤทธิ์เนี่ยไปขาย แต่องค์ใหญ่มากก็พยายามตัดตัดด้วยวิธีทาง เอาจังแรงครับเอาอะไรก็ตามหาอาหารทุก อย่างมาก็ไม่สามารถทำลายพุทธรูปนี้ได้เลย ทำยังไงก็ไม่สามารถทำลายได้ และก็เลยตั้งจิตอธิษฐานว่า ก็คือขอให้ตัดทำลายพระพุทธรูปได้เหมือน หยวกกล้วยเลย โอนแล้วขอเกิดเป็นมนุษย์แค่ชาตินี้ชาติ เดียวก็ก็ยอมจะชาติต่อไปจะเกิดเป็นไรยอม ทั้งนั้นแหละขอให้เพียงแค่ตัดลูกพี่เอาไป ขายได้แค่นั้นแหละ ก็ต้องคิดดูดิคนน่ะมันถือกล้าคิดขนาด เนี้ย อากาตั้งสัจจาธิษฐานเลยว่าขอให้ตัดพระ พุทธรูปได้เหมือนหยวกเลย อ่านแล้วเกิดเกิดเป็นมนุษย์ชาตินี้ชาติ เดียวก็ยอมชาติต่อไปจะเกิดอะไรก็ยอมนะ เนี่ย แต่พออธิษฐานในนั่นแหละตัดขาดหมดเลย ตัดขาดแล้วก็ไปขายเอาไปกินไปเล่นแป๊บ เดียวเงินหมดแล้ว จะไปตกนรกยาวนาน ตัว ร้าย 4 หลายแสนหลายล้านปี คะแล้วก็มาเกิดเป็นเฝ้าที่นั่น แต่ไม่เคยได้กินน้ำไม่เกินที่ได้กินข้าว เลยมีแต่กินมีแต่เหมือนกับดิบมีอยู่ข้าง หน้าแต่พอจับว่ากินไม่ได้เลยหิวโหยแสง สาหัสทุกข์ทรมาน อาเดนซ่าใครจะแผ่เมตตาให้ก็ไม่ได้ก็คิดดู เนี่ยมันต่างกันตรงความคิดเนี่ย มีมารยาท และก็ต่างเรามันก็คือต่างกันตกความคิดแต่ มันก็แปลกมากคือ มีบุญวาสนาบารมีมันกระทำมาเยอะเพราะว่า ฟังธรรมจํานรรจ์ท่านจะเป็นอายุไม่มากเท่า ไหร่เปิดก็ชัดจะฟังธรรมจนถึงที่สุดในชัด เจนแล้วก็รู้สึกรู้ได้ว่าทำเนี่ยอำนาจ อย่างทำให้มันครอบงำจิตใจจนจะซึ่งกิเลส และความ อ่าจนจะสิ้นกิเลสและความทุกข์และแต่มัน ยังอยากไปอยากจะเป็นอย่างนี้ยังไม่อยาก ไม่อยากจะให้ทำมาข้อความจิตใจให้มันเอา ชนะใจเราหมดไม่ต้องเหลือช่องว่างไว้เหลือ ที่ว่างไว้เรา เรายังอยากที่จะมีครอบครัวยังอยากที่จะ เกิดอีกลงถึงวิลัย แต่มันก็เลยบอกว่าก็เป็นลักษณะของการฟื้น ทำพื้นเพื่อไม่ให้ทำเมื่อไหร่ก็มาครอบงำ จิตใจหมด คะอันนี้เป็นบุญวาสนาบารมีบรรดาปางก่อนนะ เพราะอะไรคนส่วนใหญ่เนี่ยคือจะเป็นธรรมก็ ยากเพราะว่ากิเลสเมื่อไหร่ก็มาครอบครอง จิตใจจะไม่มีที่ว่างกิเลสและความทุกข์ เนี่ยเมื่อไหร่ก็มาครอบความจิตใจจนไม่มี ที่ว่างแต่เราเนี่ยกลัวว่าทำมันจะไหลมา ข้อความจริงใจจะหมดสิ้นไม่เหลือที่ว่าง แห่งกิเลสและความทุกข์มันสวนทางกันถึงแม้ เราจะไปดีครอบครัวเนี่ยไปมีชีวิตครอบครัว มีอะไรนะเจ้าอยู่ได้ไม่นานหรอกสุดท้าย เนี่ยก็จะเห็นความทุกข์เนี่ยมันเหมือน เป็นไฟไหม้ แต่แสนสาหัสที่จะยากที่จะทนทานอยู่ได้ แต่สุดท้ายก็ต้องแพ้ทำอาเซบุญวาสนาบารนี มีแต่ปางก่อนเรียกเป็นทางเลือกของแต่ละคน ถามไม่รู้รู้ไหมมันตารู้มั้ยรู้มั้ยในพวก ท่านแต่ละคนเนี่ยอ่ะ มีแต่ลูกตาก็ต้องยอมปล่อยให้ไปตามทาง ทางใครทางนั้นแต่ละคนมีหนทางเลือกของตัว เอง น่าสงสารเดี๋ยวจะบอกว่าทางนี้มันเป็น ทุกข์ทางนี้ไปนรกทางนี้ไปเป็นอสุรกาย ทางนี้ไปเป็นสัจรฉานทางนี้ไปสวรรค์ทางนี้ ไปพรมทางนี้ไปเป็นมนุษย์กุศลกรรมบถ 10 ทางนี้ฝนทุกข์นิพพานลูกตาก็ได้แต่บอกตาม ทำดำเนินตามคุดทั้้งที่เฝ้าสอนอยู่ตรงทาง แยกแล้วก็บอกกับผู้ที่ผ่านมาว่าทางนี้ อย่าไปเลยมันเป็นทางที่ไปนรกแต่เขาก็ไป อ่ะ ก็อย่าทำบาปกรรมชั่วเลยมันจะไปนรกเขาก็ทำ เลือกที่จะไปนรกทางนี้มันจะไปเป็น อสุรกายมันจะหนักหนาสาหัสมากอย่าทำเลยแบบ เนี้ยเขาก็เลือกทางที่จะไปคือพุทธเจ้าจะ บอกทางมายึดคอย The คอยอยู่ตรงทางตามทาง LINE แพ่งเพื่อจะบอกทางแก่ผู้ที่ผ่านมา แล้วก็บอกหมดตามความเป็นจริงว่าอย่าไปเลย ถ่ายใหญ่อย่าทำอย่างนี้เลยมันจะไปเป็น นู่นเป็นนี่เป็นนี้โทรมาบอกแต่พระองค์ก็ บอกว่าส่วนใหญ่ที่พระองค์บอก แต่เขาก็เลือกที่จะไป คำถามที่เข้าเป็นทุกเพลง เดี๋ยวทางนี้จัดนรกเดี๋ยวไปเลยแต่ถึงจะ บอกยังไง และสรรพสัตว์ส่วนใหญ่ก็เดินทางไปสมัครใจ ที่จะเดินทางไปนรก มาทางนี้มันไปอาบาย ต่อไปเป็นสัตว์ได้ฉานไปเป็นอสุรกาย รอมันเก้อ ทุกชีวิตก็เลือกที่จะไป ฉันบอกว่าอ่ะมาทางนี้มันนิพพาน แต่ตอนนี้ดีกว่าก็สวดสุด แต่ท่านบอกว่า น้อยลายนับ ดูดวงจิตวิญญาณน้อยนักที่จะเลือกทางไป นิพพาน 5 สถานทิพย์มันเป็นทางที่ประเสริฐสุด ขอถานีเดินไปแล้วตีตั๋วไปทางเดียวไม่มี ตัวกลับ แต่ถ้าตัดสินใจเดินไปทางที่ผ่านแล้วไม่มี ตัวเดินทางกลับไปแล้วไปรับหายลับไปแล้ว ถ้าเปิดเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ แต่ทางอื่นเนี่ยตีตั๋ว อ่า 4 ตัววนเวียนพบชาติต่างๆทางนิพพานพระ แต่ทางที่เดินทางเดียวเดินคนเดียว ผมจึงไม่มีใครอยากที่จะเดินทางนี้เพราะ เต้นทางที่เดินคนเดียว นี้เป็นพาสเดินทางเดียวไม่มีตัวกลับมีแต่ ตีตั๋วขาไป ถ้าไม่มีตัวเขากลับไปแล้วไปรับไหมกับเธอ นะคะเจ้าก็ตัดว่า A Bad แอบผู้ที่สมัครใจเดินทางพระ นิพพานแล้ว น้อยลายนัก ก่อนที่จะเดินถึงจุดหมายปลายทาง มีรอยหลายดำแต่สำหรับผู้มีสติสมาธิปัญญา ศรัทธาความเพียรคติหิริโอตะปะ มีผู้ดัดย้อมถึงที่หมายได้ทุกคนได้ทุกโดย จิตวิญญาณ อยู่ข้างหน้า มีบัตรเป็นทางแห่งความทุกข์ มีแต่ก็ไม่เป็นไร แต่มันอาจจะ ที่ 7 ทุกข์บีบคันทำให้เราได้เป็นทำเร็ว ขึ้น ก็เข้าใจเรียนซ้ำความเข้าใจตรงนี้ไว้ที่ ต้องการสอนเนี่ย และก็ไปจนถึงหน้าเห็นธรรมชาติเห็นไงความ รู้ที่เป็นไร้อาการทุกประเทศในปัจจุบัน กระดาษที่เป็นความเป็นความรู้ที่มีกริยา เป็นอาการ ก็ทุกข์ปฏิบัติอะเนี่ยที่มันไปรู้อะไรอ่ะ ก็จะเป็นความรู้ที่ยังมีอาการ แล้วก็แต่นิพพานมันพ้นความรู้ที่มีอาการ เข้าไปถึงความรู้ที่มีอาการปวด หมู่บ้านเลยอาการไปเป็นอรรถจริยาจึงจะพ้น จากทุกข์ เมื่อฉันความรู้ที่ยังมีอาการเนี่ยมันจะ เป็นสังขารพวกแต่ก็จะเป็นอนิจจังทุกขัง อนัตตายังตกอยู่ใต้ก่อนทุกความรู้ที่มี อาการเป็นยังไงเล่าความรู้ที่มีอาการก็ คือเอาตัวเราเป็นคนรู้ มีข่าวตัวเราเป็นคนรู้มันจะเป็นความรู้ ที่มีอาการ ผมขอตัวเราไปรู้ก็ไปรู้แล้วจะมีอาการ อาการที่เข้าไปดูเข้าไปรู้เข้าไปเช็คเข้า ไปตรวจสอบสิทธิ์ จะไปดูไว้ค่อยดูคิดไว้ค่อยรู้จิตไว้ควร เช็คไปตรวจสอบติดไว้อันนี้มันเป็นความรู้ ที่มันเป็นยากาศมีกิริยามีอากาศดีพฤตินัย จิตที่ที่เข้าไปและกริยากาด แล้วเมื่อไหร่จะเห็นน่ะ รอผู้รู้ที่เป็นมีกิริยาการคือผู้รู้ที่ เรามีเราไปยึดผู้รู้ไปเรามีตัวเราเป็นผู้ รู้เนี่ยมันก็จะคนจัด แต่กูรูนีย์ และก็จะผู้รู้นี้แล้วก็เพิ่งถูกเพราะว่า ถ้าเราไปยึดเอาตัวเรามีคนรู้เมื่อไปรู้ อะไรไม่ต้องไปยึดสิ่งนั้นอ่ะ แต่ถ้าคนจับผู้ที่มีอาการก็จะพ้นจะถูก แต่ตอนนี้มีมีหลายคนเปียกเข้าใจผิดถึง ขั้นเบื้องปลายคือว่า และพยายามแยกตัวเราออกมาจากรู้ให้เหลือ แต่รู้ จะได้เข้าใจผิดคิดว่า ถ้ามันเป็นรู้ไม่มีตัวเราโดยที่มีตัวเรา ผสมอยู่ในรู้มันเลยยังเป็นทุกข์ดู และก็เลยพยายามที่จะแยก เอาตัวเราออกมาจากรู้แต่ใช้จริงเนี่ยความ รู้ที่มีตัวเราเนี่ยมันเป็นสังขารทั้งๆ มันเป็นสังขารท่านปรุงแต่งเลยต้องปล่อย ว่าไปหมดไม่ใช่แยกตัวเราออกมาจากรู้อยาก รู้ออกมาจากตัวเราคือความรู้ที่มันมี กิริยาการมันเป็นรู้ที่เอาเราไปรู้มัน เป็นความรู้ที่เราไปรู้ มันเป็นความรู้ที่เอาเราไปรู้เอาตัวเราไป รู้หรือว่าเราไปยึดไปยึดตู้ไปเราเอาเราไป รู้เป็นมาเป็นตัวเราได้ก็เลยยังมี กริยาการออกของผู้รู้คือรู้แล้วอยากให้ เป็นไปอย่างไรรู้ถ้าจิตแล่นดีก็อยากอยาก ให้มันเป็นอย่างนี้จิตมันไม่ดีก็โดนกับ ฝากสายทิพย์มันเป็นอย่างนี้อยากให้เป็น อย่างนั้นจิตตนเองนั้นอยากเป็นอย่างนี้ คือเอาตัวเราไปรู้ว่าจะมีความอยากในรู้ มีความรู้ที่มีความอยากในรู้ความรู้ที่มี ความปรุงแต่งความรู้ที่เป็นตัวเรารู้ เนี่ยอันนี้มันเป็นรู้ตัวปลอมปล่อยทิ้ง มันไปทั้งยวงเลยมันเป็นตัวปลอม แต่ไม่ใช่ว่าเป็นพยายามแยกเอารู้ออกมาจาก ตัวเราหรือเอาเราออกจากรู้อันนี้มันก็จะ กลายเป็นว่าไอ้ผู้พญาไปแยกมันจะเป็นตัว เราคือเป็นเรื่อยๆก็ปล่อยวางไปเลยคือไป วางผู้รู้ที่มันมีไก่อาการคือมีตัวเรามี คนรู้หรือว่ารู้น่ะเป็นเราหรือรู้ที่ดี ความอยากมีกิเลสตัณหาได้มีความอย่างนั้น แน่ๆให้เห็นว่ามันเป็นสังขารปรุงแต่ง คะแล้วก็ให้รู้ว่าเนี่ยตั้งแต่มันเริ่ม ต้นที่จะเข้าไปรู้เข้าไปเช็คเข้าไปตรวจ สอบเข้าไปเริ่มกระทำอะไรก็เห็นก็แต่เริ่ม จั๊มสตาร์ทไม่รู้ไปดูไปเห็นไปพยายามทำ อะไรเป็นอะไรก็เพื่อองค์มาเป็นสังขารที่ ปรุงขึ้นมาจากความไม่มีอะไรแล้วก็ดับไปก็ ไม่มีอะไรแล้วสุดท้ายก็ไปถึงความไม่มี อะไรแล้วก็อยู่กับใจมันก็อยู่ความไม่มี อะไร ก็นั่นแหละคือนที่พาส คะอันนี้เป็นฐานที่สุดและที่สุดก็ละเอียด ที่สุดใน ผมประยุทธ์ได้แต่ที่ผ่านเพราะว่าที่ผ่าน มาคือความรู้ที่มีอะไรปรากฏนิดเพื่อเราไป ยึดที่ผ่านก็คือยึดความรู้ที่มีอะไรปรากฏ เมื่อมีผู้ยึดมันก็ถูกอีกเหมือนเดิม มาถึงที่ผ่านก็ยึดไม่ได้สิทธิ์ยึดแม้แต่ นิพพานก็เพราะว่ามันเป็นนิพพานเดิมที่มี ผู้หญิง ถ้าจะมีผู้หญิงที่ผ่านไปไม่ได้มันคือถึง ซึ่งความรู้ความรู้ที่ไม่มีอะไรปรากฏนะ นั่นแหละคือนิพพานและเป็นนิพพานที่ไม่มี ผู้ยึดที่ผ่านมันจะเป็นนิภาที่บริสุทธิ์ ปีที่ผ่านต่อมาคือ ปีที่ผ่านที่มันยึดแล้วตัวเองคิดว่าตัว เองที่ผ่านแต่มันไม่ได้ผ่าน ก็เข้าใจชัดเจนแม้ในพูดออกมาใจซิก็คือทุก สิ่งทุกอย่างที่รับรู้ได้นะคะเป็นสำคัญ หมดเลยเอกตัวที่รู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ นั่นก็เป็นสังขารก็คือปล่อยวางมันไปแต่ก็ ไม่มีผู้ปล่อยอ่ะหลวงตามันก็คือ นักเรียนให้มันไม่เยอะนะมันอธิบายไม่ถูก มันไม่เยอะแต่มันไม่มีตัวเราไปๆคือมันไม่ มี ถ้าไม่มีเราอยู่ในนั้นเลยอ่ะ ช่างมันปล่อยไปเลยค่ะ แต่มันไม่มีการทำอะไรเลย และก็ปล่อยให้มันเป็นอย่างนั้นก็คือให้ ให้อยู่กับเอ็มตรงนี้ไว้ใช่ไหมคะ แต่มันก็มีแต่ธรรมชาติที่มันเป็นอย่าง นั้นเอง ผู้สอนฐานและก็กันเองดับเอง ไปนิพพาน สิบเป็นความไม่เดือนพักในปรากฎมันก็ไป นิพพานของมาดูอย่างนั้น ถ้าไม่มีใครไปปล่อยสังขาย ถ้าไม่มีใครพยายามรักษานิพพาน แต่มันก็นิพพานก็เป็นที่ผ่าน ก็ไม่เป็นรีบผ่านของไทย ทำเสร็จนิพพานธรรมชาติ หมู่บ้านเกิดของธรรมชาติที่มันเป็นเอง และมาถึงไม่มีใคร หน้าที่ปฏิเสธอะไร ดีและไม่มีใครยึดถืออะไร ถ้าไม่มีตัวตนไม่มีตัวเราไปปฏิเสธอะไร แต่พอดีโหลดไปพักสายอะไร ถ้าไม่มีเราไม่มีตัวเราไม่มีตัวทั้งเรา ไม่มีใครไปดูดอะไรอ่ะ โอ้นี่แหละธรรมชาติ หมอเขาเป็นอย่างนั้นเอง ละสังขาร และก็ยาเกิดดับของเขาเองเหมือนขนาดเนี้ย ลมที่พัดตอนนี้หน้าหนาวลมพัดแรงมาก มาและลมพัดอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เช้าเนี่ย แต่มันก็เป็นธรรมชาติที่ไม่เหตุปัจจัยให้ ลมพัดของเขาเอง ก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยของเรา มีแต่มันขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยของ ธรรมชาติ มีสิ่งใดที่เกินวัยจริงใดเกิดดับได้เรียก ว่าสังขาร มีลมที่พัดก็เรียกว่าสังขาร ก็เป็นสังขารที่ไม่มีวิญญาณกองกับสังขาร ที่มีวิญญาณครอง ท่อลมที่พัดก็เป็นสังขารที่ไม่มีวิญญาณ ของพัดมาแล้วก็ดับไปแล้วก็พัดใหม่อ่ะ ก็เพราะเหตุปัจจัยที่ทำให้เกิดลมพัด ถ้าไม่ใช่เราเป็นผู้ทำให้สังขารเกิดและ เราไม่ใช่เราเป็นผู้ทำให้สังขารดับ มีสองขาในร่างกายในจิตใจเนี่ยเมื่อเหตุ ปัจจัยเขายังต้องปรุงแต่งอยู่ มีชีวิตยังไม่ถึงเวลากลับเวลาที่จะดับ ละสังขารก็จะต้องปรุงแต่งอยู่ตามเหตุ ปัจจัยเพราะยังไม่ถึงข่าวที่จะที่ไหนอุ๊ ขายของ มีแต่ไม่มีใครไปทำให้สังขารเกิดแต่ไม่มี ใครไปทำให้สังขารดับ ถ้าไม่มีใครไปยึดถือสังขารสังขารก็คงเป็น สถานที่ทำหน้าที่ของสังขารโดยสมบูรณ์และ ถูกต้องตามธรรมชาติทางธรรม ค่ะและสังขารทั้งหมดแต่ยอมเกิดจับอยู่ใน ธรรมชาติที่ไม่สังขารหรือเรียกว่าพี่ สังขารหรือนิพพานธาตุและสนจะตา อ่ะเป็นธรรมชาติที่เป็นเองเป็น smart ชาติที่เป็นของเขาเองอย่างนั้นอ่ะ และธรรมชาติที่เป็นสัญญาตาธรรมชาติที่ไม่ เกิดดับก็ไม่มีใครทำขึ้นไม่มีใครพงษ์ขึ้น ทีเด็ดโอชาติที่เป็นเช่นนั้น เขาและธรรมชาติที่ไม่เกิดไม่ดับไม่มีจุด ไม่มีต่อไม่มีรูปลักษณ์ไม่มีสภาวะใดๆที่ ให้ใครเข้ามายึดถือเป็นเจ้าของเขาได้ หมอตรวจสังขารขึ้นแล้วก็ดับไปเกิดแล้วก็ ดับไปไม่มีใครยึดถือต้องทานได้ตลอดไปรวม ทั้งสารร่างกายและจิตใจนี้ก็เป็นตอนฐาน ที่ที่ไปเสื่อมไประดับไปไม่มีใครยึดถือ เอามาเป็นเจ้าของได้ ไม่มีใครจะไปครอบครองเป็นเจ้าของก็ได้ มีส่วนธรรมชาติที่ไม่เกินดำเป็นที่รองรับ การเกิดดับของสังขารนั้นที่เรียกว่า 0 ชะตาธาตุหรือที่ผ่านธาตุก็เป็นเป็น ธรรมชาติที่เป็นเช่นนั้นเองไม่มีใครไป ทำไมเขาเป็นและเขาก็จะเป็นของใคร มันตึงถ้าไม่มีทั้งผู้ยึดถือและไม่มีทั้ง ผู้ปล่อยวาง นี่แหละคือที่แสดงทุกพูดสัจธรรมจากใจที่ บริสุทธิ์ จะพูดออกมาจากใจ คือสัจธรรมที่พูดออกว่ามันเป็นความพุงแตก มีแต่ปรุงแต่งออกมาจากธรรมชาติที่ไม่ปรุง แต่งคือจ่ายที่บริสุทธิ์ พูดออกมาจากใจ อย่าลืมมันไม่มีอะไรที่ สิ่งที่เป็นความจริงเลยค่ะ หนัง xx ที่มีอยู่มันไม่ใช่ของจริง นะมันยึดถืออะไรไม่ได้เลยแล้วมันก็ ไม่มีตัวที่จะไปยึดด้วยจริงๆแล้วมันไม่ สามารถหยุดอะไรได้เพราะมันไม่มีตัวอะไร ที่จะไปยึด แต่มันก็เป็นแค่สิ่งที่เกิดดับเกิดดับตาม ธรรมชาติ แต่มันก็วนเวียนอยู่แค่คุณเป็นเรื่องของ ธรรมชาติ ธรรมชาติมันก็ และก็เป็นอย่างเงี้ยอะ และก็เคลื่อนไหวเกิดดับแต่จริงๆแล้วมัน ไม่มีอะไรที่ เต็มที่มีสาระแก่นสารอะไรเลยอ่ะคะ The Money แต่ความว่าง มีความทุกข์ความสุขดีใจเสียใจ ก็เข้าใจทำ แต่มันก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป มันก็เป็น การเดินทางเดินเป็นเป็นเหมือนมายาหลอกลวง มีทุกสิ่งทุกอย่างไม่ก็เกิดจาก ถ้าเกิดจากอวิชา ถ้าไม่มีอภิชามันก็มันก็จริงๆแล้วมันก็ ไม่มีอะไร ก็เพราะหายโง่แล้วมันก็ ถ้าอยากก็รู้ว่าไม่มีอะไร มีทุกสิ่งทุกอย่างก็คือ ก็คือมายาเหมาะ ฮะไอ้ตัวที่พูดนี่ก็ไม่ใช่ของจริง ว่ามันจะเป็นยังไงก็ปล่อยให้มันเป็นอย่าง นั้นล่ะ ก็เพราะมันก็บ แต่ มันไม่ใช่สิ่งที่จีรังยั่งยืนหรือเป็น เป็นตัวเราเป็นสิ่งถาวรมั่นคงแล้วมันจะ เป็นยังไงก็ปล่อยให้มันเป็นเธอมันจะทุกข์ หรือว่าจะสูบมันจะอะไรก็ช่างนั้น สุกกลมไว้จีรังยั่งยืน ถ้าถูกก็ไม่กีฬายั่งยืน แอบแดกเต็มเนื้อถูกเดี๋ยวถูก ที่เหลือมายา มีผู้ใดเห็นออกมาจากใจรู้ออกมาจากใจ มีความสุขใดๆด่วนไม่ยั่งยืน มีความทุกข์ทั้งมวลก็ไม่ยั่งยืน หมอเขาที่พ่นจะสุกและควรจะถูกเป็นผู้อยู่ เหนือสุขเดี๋ยวทุก อ่ะอยากเป็นอมตะ จะเอามะตะชั่วนิรันดร์กาล น้อยลายนักเรียบีพูห์ตีเข้าถึงสัจธรรม ความจริง โดยอาศัยพระสัตย์ธรรมคำสอนของ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีรอย LINE นะ ก็เข้าถึงสัจธรรมความจริงเลยเล่าก็เขาถึง ทำจริงว่า ถ้าท่านสังขารและมีสังขาร ก็ไม่มีอะไรรวย เราเป็นตัวเราเป็นของของเราที่แท้จริง สีธรรมชาติสังขารเกิดขึ้นแล้วก็ดับไปเอง มาเที่ยวผักสิ้น และธรรมชาติที่เป็นวิสังขารก็ไม่ปรากฏ อะไรให้ยึดถือได้ สีธรรมชาติสังขาร ถ้าเกิดขึ้นมาจากความไม่สังขาร คะแล้วก็ดับ ก็หายไปในธรรมชาติที่ใบปรากฎอะไร ถ้าสัจธรรมความจริงก็วนเวียนเปลี่ยนไป เช่นนี้ตลอดกาล สัจธรรมความจริงไม่มีใครเป็นเจ้าของไม่ ได้ไปของพระพุทธเจ้าองค์ไทยไม่ได้เป็นของ เราพระพุทธเจ้าจะเกิดหรือไม่เกิด สัจธรรมความจริงก็เป็นที่นี้ตลอดไป สังขารคือความปรุงแต่งตามที่มีวิญญาณครอง และไม่มีปัญญาของ ถ้าไม่มีสิ่งนั้นมาแต่แรกแล้วก็เพิ่งเกิด ขึ้นมาได้ใช้หลังด้วยมีเด็ดปัจจัยทำให้ เกิดขึ้นมาเมื่อสิ้นเหตุปัจจัย และก็จะต้องดับกับขึ้นไปสู่ความให้มีอะไร กันเดิม ก็ไม่มีอะไร ผมประยุทธ์บ้างที่บ้านได้ไม่มีอะไรที่ เป็นตัวเราที่เป็นของเราที่แท้จริง ก็มีแต่สิ่งปรุงแต่งขึ้นมา ดูคลิปโปร่งแต่งขึ้นมา คะแล้วก็จะไปเป็นธรรมดา มีพระพุทธเจ้าทุกพระองค์บากพบจะทำความ จริงนี้ซึ่งเป็นความจริงอยู่แล้วของ ธรรมชาติ ตัวจริงธรรมศาสตร์สอน วง camo สรรพสัตว์ทั้งหลายผู้เป็นเวรอาญา สัตว์ เต็มที่ ก็บีบ มีกิเลสในดวงตากิเลสในใจบาง และก็จะสามารถ มาดูทำ n ทำ ติดตามภาษาธรรมคำสอนได้ เอวังก็มีด้วยประการและจะมีอี [เพลง]